Same Sex Marriage Tagalog Novels & Stories

sana dumating ang araw na sumaya narin ako sa taong susunod kong mamahalin,, tanggap ko na Kailey na kailanman ay hindi mo ako magagawang mahalin at hindi kailanman magiging tayo. Bumangon ako at umupo sa ibabaw ng kama ko,, dinukdok ko lamang ang mukha ko sa nakabaluktot kong tuhod...damn it why is it too hard to be a gay??bakit ang hirap lalo na sa pagpili ng tataong mamahalin? why does it have to beat it with Kailey? bakit sa matalik ko pang kaibigan at bakit kasi kailangang sa same sex ko pa?? fuck my life..

“Hindi tayo makakapag sex, Jacob.. Sex! Gets mo na?” Mahina naman siyang tumawa. “Ikaw talaga, Baby!” Iiling iling niya akong hinapit sa bewang. “Hindi naman sex ang dapat itawag don kundi make love. Ang sex, ginagawa lang yan ng iba dahil sa lust. Pero yung satin, ginawa natin yon because we love each other! Tsaka hindi naman big deal sa akin kung hindi natin gawin yon. Hindi lang naman yan ang habol ko sayo. Sapat na sa akin ang makasama at makayakap ka sa pagtulog.” aniya sabay kindat sa akin.

BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Don't get me wrong. Hanga't maaari, gusto ko din naman na ibigay sa iyo ang isang engrandeng kasal eh. Kaya lang, hindi pa natin magagawa iyan ngayun lalo na at tiyak akong tututol ang mga magulang mo. Kung sa huwes lang tayo, pwede natin iyan gawin kahit mamaya na kaagad. At least, sure na magiging legal na tayong mag-asawa." nakangiting muling wika nito

Nang hindi na niya ako mapakinabangan ay pinaalis niya na ako. I was so young and naive that time. Akala ko kapag laging nand'yan para sa'yo ay mahal ka na. Akala ko kapag ibinigay mo ang lahat ng pagmamahal, matatanggap mo rin 'yon ng sobra pa, but I was wrong. Hindi pala gano'n ang pagmamahal, dahil ang tunay na pagmamahal ay mararamdaman mong masaya kayong dalawa even you both have nothing. Ang tunay na pagmamahal ay ipa-realize sa'yo na mahalaga ka, na deserve mo ang lahat, na itrato ka ng tama, at higit sa lahat ay may ititira kang pagmamahal para sa sarili mo.

CHAPTER ONE _ CAGAYAN DE ORO CITY - ISLA DEL CASTRO, HOTEL AND RESORT "We are gathered here today in the sight of God and these witnesses to join together with Marco and Trixie in holy matrimony; which is an honorable estate, instituted of God, since the first man and the first woman walked on the earth. 'Therefore; it is not to be entered into unadvisedly or lightly, but reverently and soberly. Into this holy estate, these two persons present come now to be joined. 'Therefore, if anyone can show just cause why they may not be lawfully joined together, let them speak now or forever hold their peace..." "Itigil n'yo ang kasal!" Buong lakas at tapang akong sumigaw na natitiyak ko na narinig ri

(Priest) “In the sight of God and these witnesses, I now pronounce you husband and wife! You may now kiss!” Sa wakas, nakahinga na rin ng maluwag ang dalawa matapos nilang marinig ang mga katagang you nay Now kiss. ibig sabihin, Sa harap ng Diyos at sa harap ng mga taong naririto ay isa na silang Legal na mag-asawa.

“Would you still allow your daughter to marry me knowing that?” The two elders’ eyes widened in shock, clearly taken aback. “I’m going to marry the mother of my child,” I continued firmly. “Mr. and Mrs. Ortega, ang kasal ay isang sagradong seremonya, hindi isang transaksyon. Hindi ’yon dapat ipinipilit. Dapat alam ninyo ’yon.” “E-Excuse me?!” Lumaki ang butas ng ilong ni Mr. Ortega; para bang handa na niya akong sugurin anumang oras.

Nagtagpo ang aking dalawang kilay habang nakatingin sa gawi niya at hinihintay ang sunod niyang sasabihin. He laughed. “Of course, sila pa rin ang ikinasal. Nagpakasal sila bago pa ikasal si Mom sa iba. A secret marriage here in the Philippines where divorce is not really legal. Dahil dito sila nagpakasal, sigurado silang hindi kaagad mawawalan ng bisa ang kasal nila kahit na paghiwalayin pa sila ni Lolo.”

Kahit pa hindi ko siya gusto, marahil ay kaya ko siyang igalang bilang asawa, kahit sa papel lang. “Mom, gusto ko lang sana na simple lang ang kasal namin,” sabi ko habang tinititigan siya, naghihintay ng reaksyon. Napatingin siya sa akin, bahagyang nagtaas ng kilay. “Hindi na kailangan ng seremonya. Kailangan nyo lang pumirma at irehistro ang kasal. ‘Yun lang. Walang engrandeng handaan o programa,” tugon niya na tila ba napaka-normal lang ng lahat ng iyon.

"Ang hirap, Avery! Baka hindi na ako makapag pakasal sa lagay na ‘to." "Huwag mo nang alalahanin ‘yan. Kung hindi ka makapaghintay na ikasal, pakakasalan kita. Kaya kitang alagaan. Pero dahil ilegal ang same-sex marriage dito, sa abroad na lang natin gawin," sabi ni Avery na sinusubukan pasayahin ang kaibigan. Tumawa nang todo si Tammy, at halos mailuwa na ang tubig sa kanyang bibig.