Sang Naga Novels & Stories

ani Miggy. "A-anong nanghina? Anong marupok? Hindi pa kasi ako kumakain kaya nanlalambot na'ko! Tabi nga kayo diyan, kakain muna ako sa canteen tutal wala pa namang gagawin dito!" sabi ko sabay walk out.

Maalaga naman si Manang Danessa. "Okay, okay. Just relax, okay?" Ilang beses na ba niyang tiningnan ang kaniyang sarili sa harapan ng salamin. Nang huminto ang sasakyan ng nobyo sa tapat ng isang bahay na pamliyar sa kaniya, mas lalo lamang tumindi ang kaniyang kaba. Ganito ba talaga kapag haharap ka sa magulang ng taong mahal mo?

“Their voices are so close, but I...” “You see that?” Lady Nagini pointed at the waterfall. “It’s Sidongkrang waterfall where the hills of reeds blocked human’s sight.” Lady Nagini stepped closer to the waterfall. She glaced at Rengganis. “No one will see this waterfall without my permission. Close your eyes!” She ordered. Rengganis followed her order with her heart pounded with fear.

Nakauwi na ako mula sa school. --- FROM: Winston Nash Ravalez Bakit 'di ka nagre-reply? Galit ka ba kasi hindi ako nag-message agad? --- FROM: Winston Nash Ravalez Sorry. Right now, I want to see you. Can we have a video call? --- Matapos kong basahin iyon ay agad akong tumili. Gumulong-gulong pa ako sa kama ko dahil sa nararamdamang kilig. Kailangan ko pang kunin ang unan para kagatin at pigilan ang sariling sumigaw.

Suddenly a familiar deep soothing singing fills the air. " nagekanaide anata wa doushitara watashi wo yurushitekuremasu ka." ( Don't cry... What can I do for you to forgive me?) V7 is singing?! Holy S**** He can sing?! And this well??!!!!! Why did he stop??? I stood in shock as the familiar song softly lulls me. It was the traditional Version's song, a prayer for forgiveness to those who met their end before fulfilling their purpose in life because they were too late or incompetent to save them.

Kabanata 24: 'Limitado Din Ang Aking Pasensya" Napabuntong hininga si Lisora. Tumingala siya kasama ang nawawalang itim na matubig na mga mata at pinandilatan siya, inis. “Paano mo nagawang...” “Syempre kaya ko.”

The sand rolled about, forming weird symbols over the board. "No pall of darkness has ever before enveloped this holy land," the Hora uttered the words slowly, leaning over the board as if he was reading those signs. "You shall go on otherworldly quests, enter a fire-lit realm where no living soul has ever gone. When ashes fall from the roaring sky, you shall lead the Naga race to the Great War. The fate of the living—and the dead—rest upon you, O the great destroyer."

Just a smile and the rain is gone 🎶🎵 Can hardly believe it (yeah)🎶🎵 There's an angel standing next to me🎶🎵 Reaching for my heart🎶🎵 Napansin ko ang pag ngiti ng mga labi n'ya na nag-palakas pa lalo ng loob ko. Nagsimula na ring mag-lakad ang mga taong nasa parking lot papunta sa likuran ng babaeng kinakantahan ko. Waring nakiki-usyoso sila sa aming dalawa.

Race "O, nasaan na ang camera n'yo? 'Di ba tumutulong lang kayo para sumikat? Puwes sa inyo na 'yan! Hindi namin 'yan kailangan!" Mas lalo akong napaigtad nang bigla niyang sipain ang iniabot ni Theros. Napadaing ako nang tumama sa paa ko ang isang delata. "Manong, hindi po kami nagpapasikat. Gusto lang po—

Poseur Buyer NATANAW ko siya sa di kalayuan. Naaninag ko ang imahe ng kanyang katauhan, imahe ng isang nilalang na pilit sumisiksik sa pugad ng mga aninong anghel. Ilang saglit pa ay iniabot na niya ang isang plastik na may puting butil na kinababaliwan ng mga tulad niya, hudyat iyon upang simulan ko nang gawin ang ipinagkatiwala sakin ng batas...ang supilin ang mga nalululong at nagpapakalat ng puting butil na ito. sinumulan kong takbuhin ang direksyon nila, tila isang langit at lupang distansiyang nagbibigay ng pagitan sa amin, sinumulan kong humiyaw at ipakita sa kanilang hilaw na pandinig na ako ay isang pulis.