Novel & Cerita Satan Obey Me

"Malay mo naman, 'di ba?" Ako naman ang sumabat. "Sure akong hindi ka nila aampunin kahit pa gustuhin mo." "At bakit, aber?" Nag-cross arms siya at nag-angat ng tingin sa akin. "Mababait sila, samantalang ikaw, kampon ka ni satan. Mainitin pa ulo mo. Hindi ka puwede rito. Tara na sa labas." Sabay talikod ko sa kanila at bahagyang natatawa.

Tumayo si SAITAN tsaka nag-unat at pinatunog ang kanyang leeg "Ngayong nasabi ko na sayo ang totoo, Pwede ka ng sumunod sa kanila. Hindi ba't miss mo na ang mga magulang mo kaya mo 'to ginagawa? Kung gano'n ay hayaan mong ihatid kita sa impyerno kung saan naghihintay nila." Sambit ni SAITAN kasabay ng pagtutok nito ng baril sa direksyon ni Kris

Mayamaya, mahina akong natawa. "Fucking demons!" I swear hindi ko inaasahan ang mga pangalan namin. Like, fuck all the son of satan.

Naghihintay akong sapakin or pagalitan ako nito. Iniangat niya ang mukha ko. Sumalubong sa akin ang malalim na titig niya. Para akong malulunod. "I don't understand. Even right now, your still the same who choose to disobey." Parang may ibang ibig sabihin ang mga salita niya. "Please learn to obey so it will not be hard for me to tell everything."

Hindi dahil gusto kong rebelde sa lahat ng oras, kundi dahil may part ako na hayagang nakikipagtipan sa sarili: paano pag ma-exprove na kaya mo juxta – obey and rebel, without breaking the cords of families? Pero sa oras na iyon, kailangan kong maging responsable sa mga batayang rules—pag-uuwi ng maaga, pagtakbo ng bahay, pag-ayos ng gitara at track. But behind the scenes, tumutugtog pa rin yung aking sariling music—echo ng idea na kaya kong paitin at pakiyawin ang chord ng freedom kahit pasila-silak sa liwanag ng obedience.

naiiyak na sabi ni Gardo. “Putang ina nyo rin,” ganti ko. “Magsama-sama kayo sa impiyerno…Si Satanas naman ang titira sa puwet niyong mga demonyo kayo!” BANGGGGGGG! BANGGGGGGG! BANGGGGGGG! BANGGGGGGGG! BANGGGGGG!!!!!

"P'wede mo naman kasi akong i-approach sa maayos na paraan. Alam kong maganda ang kilay mo pero 'di mo ako kailangan pagtaasan." Narinig ko ang pagpipigil ng tawa ni Tobias at Jair. Gano'n din si Alistair. Magkasalubong ang kilay na nilingon niyang muli ako, "What?!" Araw-araw talaga ay sinusubok ako ni satanas. Pinipilit ko ng maging mabait dahil kahit papaano ay natuto na ako sa naging karma kong ito. Pero natuto lang siguro ako, pero ang habaan ang pasensya ko ay kailan ay hindi ko matututunan.

“Wala kang dapat ipag-alala. Kahit papa’no, marunong akong sumunod sa usapan at marunong din akong tumanaw ng utang na loob.” Para siyang nabunutan ng tinik sa dibdib sa sinabi ng lalaki. Bumaba ang hawak nito sa kanyang mga kamay kasabay ng pag-iiba ng ritmo ng pintig ng kanyang dibdib. Bakit gan’to? Hindi naman siya nakalunok ng kahit na ano. Ngunit noong mga oras na iyon, pakiramda niya ay may ilang laksang paruparo ang naglalaro sa kanyang sikmura. “Wala naman p…p-po akong ibang gusto kung ‘di ang makalayo mula sa kanila, Mr. Reza—”

"Matagal na naman sira ang buhay ko, if I will not take this Tol, from time to time, I start to hear those voices inside my head, this demon inside my head." Naingganyo akong makinig at tinigil ng tuluyan ang pag scroll sa cellphone. "Paanong 'di ka bubulungan ng demonyo e, pang himagas niya 'yang tinitira mo. Tol, heto ngang tubig ni Lucifer iba ang tama sa utak kapag nasobrahan mo 'yan pa kaya? Talagang si Satanas ka meet up mo niyan."

Pero gamit naman ang kaniyang mga daliri, nararanasan ko na iyon. “Obey and don’t make me angery,” sambit pa niyang nakakatitig sa akin. “Make me cum,” utos pa niya, “and please satisfy me.” Tumango muna ako at saka tumingin sa kaniya. Nakangiti siya na parang panalo sa isang lottoo. “I will,” walang pag-alinlangan kong sagot.