Scared Picture Mga Nobela at Kwento

Ngunit nanlaki ang mga mata ko nang makita kung ano ang nakalagay sa cover ng libro. My lips parted, shocked and scared of what I'm seeing. Nanindig ang mga balahibo ko sa kilabot na nararamdaman. It's a stolen picture of me.... with blood all over it. Pulang-pula ang likidong inilagay sa larawan. And I'm sure, it is real blood. Is this a threat? Pero bakit may magbabanta naman sa akin? It couldn't be, right? Siguro may baliw na estudyanteng nangprank sa akin kaya ginawa ito. Yeah, that's what I should think.

Because of them securing everything, it makes it more scarier. "Am I shaking?" I heard Dev whispered. Then, he looked at me. "To be honest, I'm a little scared." "You're scared?" He quickly nodded. "Yes, I'm only telling it to you." I chuckled and offered my hand. He stared at me first before holding it. "As expected, you're a scaredy-cattt." He tighten his grip. "Noooo! It's an reaction over unfamiliar things." I raised the hand he's holding tightly. "This is a reaction."

Who? "You sounds creepy," aniko. Tumingin ako sa rearview mirror at inayos 'yon. "Am I?" Tumango-tango ako as a responce. "Can I ask you something?" Baling niya sa akin. "Sure ano 'yon?" Napalingon naman ako sa kaniya. "What is the scariest thing na ayaw mong mangyari?" Nakahalf side ang katawan niya sa akin habang nakapangalumbaba. She also look serious sa tanong niya.

Ibinaba ko ang hawak kong kutsara at tinuon ang atensyon sa screen ng laptop ko. I zoomed my picture and it’s really her. The girl, who gave me the painting, was on the picture with me. Nanlalaki ang aking mata at napatingin sa sala kung nasaan ang painting. Pinagpatuloy ko ang pag-scan sa mga pictures ko sa museum at sa lahat ng picture kung nasaan ako ay naroon din ang babae na nagbigay ng painting. Napasandal ako at natakot sa mga nakita ko. This is really creeping me out. I fold my laptop and release a deep-sigh. Maybe I was just tired and emotionally depressed because of what I heard about them.

Biglang pumasok si Dawen noon at kumuha ng litrato nang hindi niya alam. Makikita sa imahe ang takot sa mukha niya, basang-basa ang buhok, mahigpit na hawak ang tuwalya para takpan ang sarili. Nakalantad ang balikat, braso, at binti sa malamlam na ilaw. At ang tingin niya sa larawan—takot. Mahina. Walang proteksyon. “Marian?” tawag ni Lola Amore habang sumisilip. “What is that?”

Kung sasama ako sa inyo that would be a suicide. Agad akong tumitig nang madiin sa babaeng hindi ko makita nang maayos ang kabuuhan ng mukha dahil sa may nakaharang dito na tela but I became afraid again the moment that her eyes turned red. Hindi nga talaga ako nanaginip! This is freaking real! I felt the sudden urge to run and my heart was whipped by fear again, those eyes are freaking scary!

Hindi ko napansin na nanginginig na pala ang mga kamay ko. Maya-maya ay may narinig akong vibration mula sa cellphone ko. Unknown number. Agad akong kinabahan. Nagdalawang-isip pa akong sagutin pero kalaunan ay binuksan ko rin ang message. " You look scared. Don’t worry. I won’t hurt you." Pakiramdam ko ay nawalan ako ng hangin. Mabilis akong nagpalinga-linga sa paligid.

He's way different when he pissed and that's scary. But right now, he's pissed but calmed. And that's more scarier. May posibilidad na hindi mo s'ya mapipigilan sa kung ano man ang kanyang gagawin kung sakali. Nagsumiksik ako sa kabilang side. I'm scared, yeah! But I'm not scared because of Travis. I'm just scared of what might have happened between this two. Gusto kong pigilan kung ano man ang maaaring mangyari. Pero baka ako naman ang madamay. Wala akong laban sa mga bampirang katulad nila. I'm just a normal human here.

bigla na lamang bulong ni Vincent sa akin kaya naman nahinto na ako sa pagd-day dream. “Alam ko,” angil ko. Simula pa lamang ng pelikula ay nagsisigawan na ang mga tao. Horror movie ang pinili niya. Iyong horror movie na pinaka-ayaw kong panuorin. Bigla naman siyang lumingon sa akin. “You can always hug me if you feel scared.” “Hindi ako natatakot,” pagmamatapang ko.

balot ng takot ang boses niya. She has her eyes wide and she is scared as hell dahil sa bilis ng takbo nila. Luke has always been careful when he drives lalo pag kasama siya. Ito ang unang pagkakataon na nagpatakbo ng ganito kabilis ang asawa niya. He looks grim and parang wala itong naririnig. A muscle is jerking in his right jaw. "B-Babe..slow down..." pagmamakaawa niya.