Scarred Quotes Novels & Stories

Agad n'ya itong sinakluluhan ngunit tinabig nito ang kan'yang kamay at masama s'yang tinapunan ng tingin. "Don't touch it!" malamig na saway ng binata sa kan'ya. Inirapan n'ya lamang ito at sinagot. "But you are bleeding Gabrielle! Gagamutin kita!" giit n'ya rito. "The pain from this wound is nothing compare to the pain of what I saw just now! Seeing you happily eating and talking to that idiot broke me into pieces Scarlett!" bulyaw nito sa kan'ya. Napatulala s'ya sa mga binitawan nitong salita.

mariin niyang sabi na tila may bigat ng lahat ng alaala sa bawat salita. “Regret changes nothing,” malamig na sagot ni Taki. “No,” tugon ni Quatro habang tumititig kay Taki. “It doesn’t… but neither does hatred.” Muling bumigat ang katahimikan sa buong silid. “She spent the rest of her life trying to fix what she broke,” mahinang sabi ni Quatro. “You can’t fix dead people,” malamig na sagot ni Taki. “I know,” tugon niya, bahagyang pumikit. “I know better than anyone.”

Ngumiti naman ako, ngiting nang-aasar. "Ang ganda mo Scarlet," Sabi ko na ikina-hinahon at ikina-liwanag ng mukha niya. Ngumiti naman siya ng mayabang, "Kaya lang para ka talagang bata eh." Dagdag ko na ikinasama ng mukha niya. Nanlilisik naman ang mata niya na parang handa na akong lapain. I admit that, she's scary. The f*ck!

Kaya niya akong buohin, kasabay ng kaya niya rin akong durugin gamit lamang ang salita. Words can hurt us more than physical intention right? That physical pain,heal at a right time, but the pain inside our heart last.we can say that we already heal by the wounds, but we can cover up the scars because it remain! There still have a phantom of pain that were trying to ignore.. Do it ever happen to you? Have you ever heard someone say that they can't love you anymore?

Alam kong masakit sa kanya, pero hindi ko sya kayang mawala. I can't lose him. I know he still loves me, I don't believe him when he said that he's feelings for me wasn't true. I can see pain in his eyes and I can tell that he's lying. Nangako akong hindi ko ipaparamdam sa kanya ang sakit na naramdaman ko noon. The scars I've collected remind me to be gentle with the hearts of those I meet. And I've learned that the hurt I've endured doesn't have to be the hurt I pass on.

“Ano pa bang dapat kong gawin para malunasan ko ang galit at puot na nararamdaman mo para sa ‘kin?” Hiningal ako matapos kong sabihin ‘yon. Muli kong pinunasan ang luha sa ‘king pisngi at mariing kinagat ang aking ibabang labi. “Lunas? The damage you caused me scar my whole damn life, Ivy. Walang lunas ang papawi sa buhay na sinira mo!”

Marahan itong umiling sa akin. "N-Nahihiya ako. I have a lot of scars." Pilit ko pa ring ikubli sa kanya ang pilat ko sa dibdib at tiyan. He winks. "Those are beautiful. Those scars made me feel proud. Kasi tatak 'yan na nabubuhay ka ngayon dahil sa akin. You survive because you want to be with me again. I love you, Klara. Show it all to me now. Hindi 'yan kabawasan ng pagmamahal ko sa'yo, dahil sa tuwing makikita ko ang mga ito. Mas lalo kitang minamahal ng sobra," he says while caressing my scars on my stomach.

Malamig na sabi ko at pinunasan ang aking mga luha bago tumalikod sa aking kapatid. I was walking out of our house when the rain started to pour. I felt so numbed and all my emotions were confused. My whole life I never felt lost after discovering everything that happened. The family I was caring so much for was now like shattered pieces of hearts covered with scars that cannot be easily mended. I want to breathe and be away from this place for a moment so that my heart can heal from the pain that is taking my breath away. Life is full of surprises, sometimes it gives you joy and sometimes it gives you pain that is like a scar that leaves a mark in your whole life.

Lumapit ako sa railings at napapikit kasabay ng pagdama ko sa simoy ng hangin. Nagulat ako nang biglang may yumakap sa bewang ko at ipinatong nito ang ulo sa aking balikat. Mas hinigpitan nito ang yakap sa akin kaya mas nagdikit ang aming mga katawan. Napalunok pa ako nang may maramdaman sa likuran ko. Hindi naman ako tanga para hindi malaman kung ano ito. "Sana tigilan ka na ng mga kaaway mo, love," wika ko. "Para kahit saan tayo pumunta, hindi tayo matatakot sa isiping baka biglang may sumugod sa atin."

Bumagsak sa lupa si Azro at agad siyang kinalmot ni Sudara sa bandang leeg- agad na umagos ang preskong dugo. “Argh!” sigaw ni Azro sa tindi ng sakit sa kaniyang leeg. Napapapikit siyang pumilipit sa sakit, at nagdarasal na sana’y may milagrong magliligtas sa kaniya. Kinapa kapa niya ang kaniyang isang kamay, nagbabakasakaling may mararamdamang bagay na maaaring magligtas sa kaniyang buhay. Pumaibabaw sa kaniya si Sudara at akma na sana niyang kakalmutin ang mukha ng lalaki, nang makaramdam siya ng malakas na bagay na bumagsak sa kaniyang ulo, na naging sanhi ng kaniyang panghihina sa sakit. Mabilis itong kinuhang oportunidad ni Azro upang makatakas at makalabas ng kagubatan.