Scary Mouths Novels & Stories

'Yong tipong sasabihin sayo ng kasama mong huwag kang lilingon pero dahil pinoy ka, curious at medyo chismosa eh lilingon ka kahit bawal. Then there he is...a tall rugged man, with deep stitches from the end of his lips up to his cheek. He's a giant. Like Mister Michael Myers but more beafy. Frightful. Dangerous. There's a noxious glint in his rusty coloured eyes. Napatitig ako sa kanya, at unti-unting umusog. Nakatingin lang siya sa newspaper na hawak ko. Halos hindi ko narinig ang mga yabag niya. Ang tahimik niyang lumapit ha.

Napakarami noon, ngunit ang mas nagpakabog sa dibdib ko ay nang mabaling ang paningin ko sa isang sulok ay mabilis na kumabog ang dibdib ko. May roon doong mga nakahilerang hyper realistic faces. Ngunit ang nasa pinakadulo, ay pekeng mukha na kamukang kamuka ni Officer TM. Mula sa mata, ilong, bibig, at ang nunal sa gilid ng kaniyang mga mata ay gayang-gaya. Nanginginig ang mga tuhod na napaatras ako. Ganoon na lamang ang pagdaloy ng takot mula sa batok pababa sa likod ko nang tumama ang aking likuran sa isang tao.

Pasalamat ko kay Sushi at pagkatapos nun ay umalulong si Sushi at nakarinig naman ako ng mga alulong sa paligid. Their howl is creepy and my made my downy hairs raised to no end. Agad na napansin ko ang mga yapak na nagtakbuhan na tila nagkahabulan. I did not dare to open the window. Ayokong makita ako ng mga demon at atakihin ako.

There was a dangerous glint in his eyes as his thumb brushed over her parted lips, a wicked smile curling at the corners of his mouth. “Be good. Scream, and they’ll hear you.”

Ang maangas na pagkakasalita nito na biglang nagbago ng makita ang mukha ko. Kahit ako'y nagulat sa'king nakita. Para akong nananalamin sa'king nasasaksihan. Ang aming mga mukha na napuno ng expression. Pagkagulat at pagkamangha. Our mouth form 'O' habang tinititigan ang mukha ng isa't-isa.

Ang mapupula nitong mga mata ay parang sa isang mabangis na halimaw—isang sinaunang nilalang na tila lumabas mula sa isang science fiction na pelikula. Sa pagkakita sa nakakatakot na anyo ni Anton, nakalimutan ni Marionne maging ang sarili niyang takot.

"Every person has a tender spot, where he or she feels pain most exquisitely." - Kilroy J. Oldster, Dead Toad Scrolls Chapter 15 Akala ko ako lang ang takot sa mga mata ni Fifth pero nang nakita ang pinaghalong gulat at takot sa mga mata ni Samantha ay napagtanto kong ganoon siya sa lahat. His dark heavy-lidded eyes are scary, lalo na kapag nakatuon ito sayo. I realized he can induce fear to anyone, just by looking at them, maybe because his air is so dark and menacing.

This kind of feeling. "What?" Naglalakihan ang mga matang tinitigan ko ito ngunit isang ngiti lamang ang muling gumuhit sa maamo nitong mukha. Sabay na lumiwanag ang makulimlim na kalangitan at ang tunog nang dumaang kidlat ay tila nakakapangilabot na musika sa buong mansyon. The light from the lightning illuminated from his face and I saw a strange and creepy smile on his lips. Mukha siyang serial killer mula sa pelikula at nakatayo ilang hakbang mula sa aking kinatatayuan, dahilan upang makaramdam ako ng takot sa aking katawan.

“Your looks…is everything I wanted. Those gorgeous eyes will be my golden collection. And your sweet tongue, I could frame it to remind me how delicious it is when kissed. And your lips…” Iniwan ko siyang nakatayo sa harap ng glass cabinet at saka tumungo sa maliit na refrigerator at kumuha ng maiinom. Binigyan ko siya ng soda pero alam kong hindi niya iyon kayang inumin dahil sa nakita nito. Dahil ang nakalagay sa glass cabinet na nasa loob ng glass jar ay mga lamang-loob ng tao. Hindi lang iyon. There were also cut tongues, eyeballs and noses carved from human faces. There were even genitals of both genders. Hindi hinawakan ni Anne ang soda na ibinigay ko kaya inilapag ko iyon sa miseta na

Nagpatuloy lang siya sa pag-iyak na tila hindi maalis sa mata niya ang nakitang monster. “He’s scary!”