Schoolmate Friend Novels & Stories

The lady was only 12 and he was 13 when they became schoolmates. "Ben, how can I also forget you?" malambing na sagot nito. "You were my savior from my bully classmates." Tumaas ang kilay nito nang tingnan siya nang pasimple mula ulo hanggang paa. "A lot have changed and I'm happy to see you again, Ben."

“I don't believe you, miss McBride. I'm sorry pero sa tingin ko ay nagsinungaling ka sa akin ngayon lang. Nagkita na tayo noon pero ayaw mong sabihin.” Argh! Nakakainis! Bakit ba ang daming tanong nga lalaking ito? At bakit ang dami niyang napapansin? Akala ko ba nakikipagfriends na siya sa akin kaya bakit ginigisa niya pa ako rito? “Magkaschoolmate tayo noon. I'm a nobody kaya siguro hindi mo ako maalala.” napipilitan kong pag-amin. Pag talaga may isa pang tanong ito—

I added. Hindi ako pala kaibigan katulad ng iba, dahil mas gusto ko na lagi akong mag isa. May kaibigan naman ako, pero may limitasyon pa rin. I don't think I have a best buddy I can call too though. "Doc... I mean Damon... shucks ang awkward doc na nga lang. Doc Damon, bakit niyo naman po naisipan na kumain dito?" One of her schoolmate asked.

Tinanggap naman ni Mommy ang basket of fruits at humalik sa aking pisngi ang pinsan ko. "Friends lang talaga kayo nitong anak ko?" usisa ni Mommy bago makahulugang sumulyap sa akin. Sinamaan ko siya ng tingin ngunit nginisian niya lang ako. Napatingin sa akin si Archi bago awkward na tumawa. Nanatili lang tahimik ang pinsan ko sa kanyang tabi. "O-opo, Tita... Schoolmates po kami ni Gella since senior high school."

* * * * * * * * * * * * "Ui Shang what happened? Ang alam ko ang Graduation Day ang sini-celebrate natin, pero Bakla ang mukha mo parang naglukluksa? " Nandito ako ngayon sa poolside ng likod bahay namin. Hindi na muna ako bumalik sa party nawalan na ako ng gana. Pero itong bestfriend ko naamoy pa ako dito sa pool na ipinagpapasalaamt ko at least may karamay ako sa pag eemote. Si Pamela ang best friend ko since high school pero hindi kami sabay grumadweyt ng college nauna ito dahil naaccelerate ito sa taas ng IQ. "Ohh, anong hangin ang nagdala sayo dito?"

Titig na titig ito sa akin habang nagkikwento ako. I shook my head. "Syempre hindi. Hindi naman kami parehas ng utak. Outside of the school, marami akong kaibigan na simple lang. I never thought of anyone as lowlife. Actually, sa kanila nga ako naging street smart. Sa kanila ko natutuhan na kumain ng iba't ibang pagkain at sa kanila rin ako natutong mag commute. I actually prefer to be friends with them rather than to be friends with my wealtht schoolmates."

an engineering student greeted me. I nodded at him and smiled. I used to hear this from my schoolmates from different departments. Whether they were boys or girls. And this felt like a friendly greeting from them. Pag sa mga lalake naman nanggaling ay hindi yung bastusin pakinggan pag bumati. Actually, I don't have friends who always sticks with me in the University. I have no girl group, pero hindi naman ako palagi nag-iisa dahil medyo kaclose ko rin ang mga kaklase ko.

one of my classmate approached me, medyo pamilya iyong mukha eh kaya alam kong kaklase ko sya. "Yes" englisherist na tugon ko na lang since di naman ako matandain sa mga pangalan ehh at saka I am this type of person na I-dont-care-who-you-are once di naman importante. "Ahm pwede pakisamahan ako, pupuntahan ko lang yung friend ko sa ibang block since wala naman si kuya Blue" sabi nung girl-who-on-earth-she-is. Teka wait Blue so sya si pink? Yellow? Violet? Red? Ay ewan maybe colors sa color wheel? Haha ano ba yan selp ang aga-aga umaandar ang kabobohan mo.

Sinimulan ni Fatima na mag type. -- Hello! This is me, a simple girl who wants to find my childhood random friend. Way back I'm 7 years old. We were going to the Mall with my family, then I saw a young kid boy that was the same age as me. I thought he was alone but, when I approached him he said; "I'm looking for my Mom. She got lost and didn't know how I found her. I'm so scared.."

Sa pisikal na aspeto siya malakas. Magkaibang-magkaiba rin ang circle of friends nila. Si Mikhael, puro mga lalaki, mga varsity players o ‘di kaya'y galing sa Glee club. Si Matheo naman, halo ang mga kaibigan niya at mas marami. Nga lang, mas sikat sa school si Mikhael kaysa kay Matheo. Siguro dahil mas malakas ang hatak ng sporty na lalaki kumpara sa studious.