Schoolmate Friend Novels & Stories

Sa sobrang kulit nya ay hindi nya rin namn ako patatahimikin. "What?" Iritableng sagot ko. Tumawa siya. Bilang lang talaga ang mga taong walang pakelam sa kung anuman ang mood ko at kabilang na siya doon at ang kapatid nyang isa pang abnormal. "Good morning to you too, Bro!" At kailan ko pa sya naging bro? Ah, yeah, we're classmates since Highschool. "May chismis lang ako sa—" "I'm not interested—"

I remember that he serves as my eyes when we were playing. “I don’t know,” I answered. “But I know that I have to move forward,” I looked at my parents' picture. “And they won’t be glad if I will live miserable because they’re not here with me.” “Good to hear that.” Aniya saka mahinang tumawa. “Anyways, that guy, is he really just your friend?” tanong niya na pinagtaka ako. “Si Gavril? Yes, he is also my schoolmate.” Masiglang sabi ko pero napanguso lang si Jimwel at sumalubong ang kilay at tiningnan ako na parang may gusto pa siyang malaman.

I asked jokingly even though I really wanted to know what her answer on that will be. "Oo naman! Ikaw talagang bata ka, masyado kang selosa!" tita laughed ang pinched my cheeks. "Tsaka 'yong pagkakaibigan niyo ni Matt iba 'yon sa pagkakaibigan niya at ng mga kasama niya sa school." "Of course, it's different, tita. Ang tagal na naming friends ni Matty and mas tatagal pa kami, his high school friends are just temporary friends until he finishes high school unlike me, I'll always be around, tita."

tanong niya. "Ito ang bagay na hindi mo inalam sa akin, sisteret. Sa katunayan ay kilala ko ang taong iyon. Kahit hindi mo naikuwento ay alam kong may best friend na pinsan at arabo kung tawagin ng mga kamag-anak. Schoolmates ko silang dalawa ngunit may mga kamag-anak din silang dumadalo sa bawat gathering noon sa secondary school and sa university.

“Thank you beks. Ikaw din naman kapatid na ang turing ko sa'yo.” “Ows baka nga nakalimutan mo ako kapag nag-graduate na tayo,” irap nito sa akin. “Oi hindi mangyayari ‘yon basta Ikaw ang nag-iisa bff ko makakalimutan mo ako pero ako hindi. Ikaw kaya ang palagi kong kakampi sumila noong grade 7 tayo mga taga away sa gustong mam-bully sa akin,” “Baka magdrama pa tayo ayan na school mo baba na Inday,”

dagdag pa nito bago iniwas ang kanyang paningin sa akin. Ano bang alam niya tungkol sa akin? Kung pagsalitaan niya ako ng ganoon akala mo naman ay matagal na kaming magkakilala. Pero ang nakakapagtaka ay hindi ko naman siya kilala. At isa pa, ito ang unang beses na nakilala ko siya. "We're just schoolmates but we're not friends." aniko bago tuluyang iniwan ito. Dumiretso ako sa likod ng building namin at doon nagsisigaw.

Is she one of my classmate sa ibang subject or what? Marahan itong lumapit sa akin.."Hindi ka ba mag lulunch?" Tanong nitong nakatitig pa din ako sa kanya na walang imik. "Sorry pero... do I know you?" Padakay nagsalita na din ako. "Hmmm grabe siya... Hindi mo na ko kilala? Anyway hindi naman talaga pero ako kilala kita.. Nung grade 12.. classmate tayo.. Nahihiya akong lumapit nun sayo kasi.. Ahmm kayo ni Lei pero wala na kayo diba? I was hoping we can.. Ahmm be friends?? If okay lang.." Mas lalong lumalim ang pag iisip ko.. Hindi ko siya matandaan. Inisa isa ko sa utak ko ang mga naging kaklase ko nung grade 12 pero talagang hindi siya familiar.

She's my bestfriend after all since when start our high school in Grade 7 because were classmate but noon nag-grade 8 na kami hanggang sa Senior High School ay di na kami magkaklase pero may communicate pa din kami kahit may iba siyang friends. "Oy tama na iyakan yung pizza saka coke eto na" si Klein. Masaya kaming kumain at nagaasaran pero ang no. 1 pikon sa amin ay si Jessie. "Zoey mga paalala namin ah sundin mo kung di lagot ka sa amin paguwi mo" tumawa na lang ako. "Ano ba naman kayo para kayo si Mama" napailing na lang ako.

sago nito tapos Tipid na ngumiti. "Akala ko kasi si Clara ang Girlfriend mo." nangunot ang noo ko at tinignan si Mateo. "Clara?" tanong ko, Ngumiti si Mateo. "Well she's our friend in College days pero hindi ko naman kasundo yun kaya malabo." sagot ni Mateo, confident na confident. "Oo nga." dagdag pa ni Patrick. "Ah gano’n ba." sagot ko na lang. Tahimik lang ako sa Tabi ni Mateo, Dahil nga sa nahihiya ako ay Naiilang ako sa Presensya ni Ms.Carmelle napapansin ko kasi ang tingin niya sa akin.

Mabilis niya akong nginitian habang tumatango. "Kumusta na siya? He's still your best friend huh" "Ayos naman po" "Palagi mo pa rin ba siyang kasama? Don't you have any girl friends?" Umiling ulit ako, "Siya pa rin lang po yung friend ko, Lolo. Although, nameet ko ulit yung friend jo from swimming class the other day, we haven't exchange contacts kaya hindi pa kami nakakapag catch up." "That's good to hear. At your age, hindi magandang nakikita kang palaging may kasamang ibang lalaki.."