Schoolmates Novels & Stories

I'm not fond of those things. "Allen!" one of his friends called him from afar. "Heto na! Mauna na ako, ha. Kitakits nalang mamayang uwian," paalam ni Allen bago ito sumama sa mga kaklase niya. *** For the past eight months, mas nakilala ko pa si Allen. Naging malapit kami sa isa't isa. We eat lunch together, tinuruan niya 'kong mag-skateboard at sabay kaming naghihintay sa grounds para pick-up-in kami ng mga sundo namin. There are times na nasusugatan ako at hindi na niya ako pinilit pa. Since then, he never bring his skateboard in school at nalayo siya sa mga classmates niyang lalaki. Ako na ang palaging kasama ni Allen na parang kapatid.

he said in his softer voice. I blew out a breath, bago buong loob na inabot dito ang aking shoulder bag. Sabay na kaming nag lakad at agad kaming naka agaw ng pansin ng ilang estudyante. Most of them ay mga ka schoolmate ko in high school, habang ang ilan ay galing sa mas kilalang school na hindi ko naman binigyang pansin. "Hi, Zeki!" some girls from the covered walk ang bumati dito.

Mayroon siyang ibang kasama na, I think hindi kami schoolmates, they're not even familiar. "Hey! Guys this is Amber, My friend. Amber, this is Hans, Gerry, Aimie, and Vincent." Pagpapakilala niya, I smiled at them at bumeso sa kanila. "They are my friend outside the school." I just nod at her at naki-upo na sa kanila. Masaya silang kasama pero mas masaya parin kasama ang mga friends ko sa Rizal, sa kanila kasi may halong kaartehan dahil mayaman sila. Kami sa Rizal, kahit hindi close nagmumurahan na.

Meron pa kaming mga kasamahan pero nakauwi na si Alberto at si Albert, hindi namin inaasahan na haharanangan pa kami ng mga gago na’to. Tatlo lang sila at nakipagsuntukan na ang dalawa at akala ko yung isang panot ay na takot kaya tumakbo na lang, iyon pala naghanap ng recruit. Iba rin. Mga ka schoolmate namin ito noong highschool na hanggang ngayon may atraso pa rin sa amin, sila ang may atraso, sila pa ang galit. Baliktad na ata ang takbo ng panahon tulad sa mga utak nilang hindi alam ang one plus one, number two ba naman ang sinagot kahit Magellan ang tama.

Dagdag pa nito. Well, hindi naman din siguro mawawala sa school yung talaga may grupo-grupo, like, there is a group for nerds, artist, then, nandyan ang mga pakikay, tapos there is also a group for student athlete, at syempre hindi rin mawawala ang mga taong basag-ulo. Lahat naman tayo may mga sariling trip and the school may also contribute sa kung anong klaseng trip ang gusto natin.

Hanggang sa tuluyan ng nakalayo ito. Habang ako naman ay naglakad na ng Makita ko si rachelle na tawa ng tawa habang kausap ang mga kaibigan nito. Agad naman itong lumapit sa akin ng makita ako. ''hello kian andito ka pala.?..'' sabi nito sabay yakap sakin... Kaya umugong ang tuksuhan sa loob ng canteen.... Schoolmate's POV Nakikita ng halos ng mga estudyante si inchie habang hilahila ni kian..

Jude stand up at sinalubong ako. "Ey vro!" B****o ako sa kanya same with Hera. "Wazzup everyone." I said while I joined them. "Yo Rosegail, looking gorgeous as ever huh?" "Ya' bitch I miss ya' what ya' doin' right now?" B****o ako sa kanilang lahat, they are my highschool classmates and my block friends. This party emerged because of Jude, gusto n'yang magkakita kita kaming magkakaklase.

May grupo ng mga Mean Girls (mga girls na bully sa campus) na nagtatawanan kapag dumarating na pero pagdating sa recitation ay nganga. Ball boys naman ang tawag sa grupo ng mga basketball players sa school, mula freshmen hanggang senior at dun kabilang si Neal, ang crush kong transferee student. Ang mga Book Geek o Nerdy groups naman ay laging may dalang mga libro, minsan pocketbooks, minsan school books, dahil nerdy ang datingan kapag may hawak na book, kahit anong book pa yan with matching eyeglasses. Kabilang kami rito ni Maya, pero wala kaming dalang libro dahil nasa bag naming malaki na kasya buong bahay namin.

tanong niya. "Ito ang bagay na hindi mo inalam sa akin, sisteret. Sa katunayan ay kilala ko ang taong iyon. Kahit hindi mo naikuwento ay alam kong may best friend na pinsan at arabo kung tawagin ng mga kamag-anak. Schoolmates ko silang dalawa ngunit may mga kamag-anak din silang dumadalo sa bawat gathering noon sa secondary school and sa university.

At nandoon din sila. Damian. Oliver. Mateo. Axel. Lahat sila, nagtatrabaho sa iisang school, nakatira sa iisang bayan, magkakasama pa rin pagkatapos ng maraming taon. Nung makita ko sila sa unang staff meeting, muntik nang huminto ang puso ko.