Scp 179 Mga Nobela at Kwento

(R-18) Explicit scene, and murder in the story⚠️ ------ WHITE POV Lakad takbo ang ginawa ko pagkaparada ng pick-up ko sa parking lot. Kumukulo ang dugo ko sa subrang inis sa superior ko. Napagkasunduan na namin na huling assignment ko, ang Cebu undercover ko last week. Pero heto siya ngayon at ia-assign ako sa mas malaking assignment. I recieved the email on my way to our house. Na kahit nasa harapan na ako ng gate namin ay iniliko ko ang aking sasakyan para lang puntahan siya ngayon.

Habang nagmamaneho si Victor, tahimik ang pagitan nila. “Location?” tanong niya. Tiningnan ni Luna ang phone niya. “Still no update.” “Creepy,” sabi ni Victor. “Calculated,” sagot ni Luna. Ilang minuto pa ang lumipas… biglang tumunog ang phone niya. Unknown: Warehouse 17. Old port area. Come alone. Napatingin si Victor. “Oh hell no.” “Stop the car,” sabi ni Luna. “What? No.” “Victor, stop.”

Chapter 40 Halos madapa na siya sa katatakbo palabas ng tarangkahan ng kaniyang apartment. She suddenly closed her eyes as the scent of the man arrowed in her nose trills. Matapang ang amoy ng lalaki, subalit hindi nakakasawang amuy-amuyin. Bigla siyang nakaramdam ng kaba nang lumapit si Scorps. Para siyang nanonood ng live photoshoot ng isang sikat na brand dahil sa lalaking lumakad patungo kung saan siya nakatayo.

Mahinang tanong ni Akiro at hindi ko nagawang umangal ng siningitan niya ng white rose ang tainga ko. Nang makarating na kami sa dampa ay merong isang lalaki na nakahiga at natutulog. Nakanganga pa ito at tulo ang laway. “His name is Saide and as you can see he’s the second worst,” sabi ni Akiro tapos tumingin siya kay Eldridge, “and you already know kung sino yung first,” dagdag niya at dahil doon nagtalo na naman yung dalawa. Ginising ni Clyde yung Saide. --

I want him to get well as soon as possible. "Fine! My passcode is 6969. Uuwi agad ako! I want to see him!" may kilig na aniya kaya mabilis akong nagpasalamat. Pero ang ending, hinantay ko pa si Darren dahil hindi ko naman kayang buhatin si Blake papunta sa elevator paakyat sa 30th floor! Ako na ang nagtipa ng passcode ng unit niya at napangiwi habang sinusuportahan ang bigat ni Blake. Mabigat pala ang muscles!

Napagtanto niya kung ano ang gustong gawin ni Harvey, pero ang kaalamang ito ay gumulat sa kanya. Pinitik ni Harvey ang isang USB mula sa kanyang kamay papunta sa bangkay ni Scarlett. “Kahit na ang surveillance system ay tuluyang nasira, ang isa sa amin ay nagawang kuhanan ng video na nagpapatunay na nagpakamatay si Scarlett.” “Ipapadala ko ang bangkay sa Five Virtues Temple at iuupload ang video.” “Sa tingin ko bibigyan nila tayo ng patas na paliwanag.”

mapa-hagulgol niyang bigkas. HELLIOS** Nasa ICU pa din si Scar halos sampung oras ko na din siya bina-bantayan. Pero wala pa kahit anong sinyales na magigising na siya. Hindi din naman ako nag-hihinala na may gawin si Brigette kay Scar due the operation I know she's professional when it comes to her work. "Kuya gusto ka makausap ng babae nag-ligtas samin" daphne said without eyeing me. I understand her,she disrespect me earlier.

pagkukwento nito. "Ano naman 'to?" puna ni Louise nang makita ang isang maliit na pin sa balikat ni Dieosh. "SCF#09," basa ko sa nakasulat dito. "Sinama na nila ako bilang Serpent Camp Fighter." "Ano? Bakit hindi ka tumanggi?!" inis na sabi ni Louise saka mahinang hinila ang buhok ni Dieosh.

"I-relax niyo ang inyong hininga. Mabagal at malalim upang bumaba ang inyong body heat." ​Sa loob ng limang mahabang minuto, ang drone ng Scorpions ay nanatiling naka-hover sa itaas ng pawid ng kubo. Ang bawat ikot ng camera nito sa labas ay tila isang hatol ng kamatayan para sa kanila. Sa gitna ng putik at dilim, hinawakan ni Sirius ang kamay ni Haven—isang mahigpit na pisil na nagsisilbing tahimik na mensahe: Nandito ako, hindi ako bibitiw.

GABBY POINT OF VIEW Habang nag-aayos ako ng mga lumang kahon sa attic, napansin ko ang isang maliit na wooden chest na may balot na telang kulay abo. Halos matabunan na ng alikabok, pero may kakaibang pwersang tila humahatak sa akin papunta rito. Inangat ko ang takip at bumungad sa akin ang mga lumang journal, larawan, at isang maliit na silver chip na may label na sulat-kamay. Nakalagay lang: “S.E. Confidential.” Agad akong napatigil. Kilala ko na ang handwriting na ‘yon kay Seraphina. Pumasok ang kaba sa dibdib ko. Parang sinisipa ng malakas ang puso ko habang dahan-dahan kong kinabit ang chip sa tablet ni Damian nang hindi niya alam. Isang secured folder ang bumungad. Walang pangalan ng f