Scp 076 Novels & Stories

I dunno the name naman nasa pinakagilid din ng row nila pero sa kanan na part, at yung munting space lang para sa daanan at mga upuan namin yung pagitan. Muli kong nilingon si Mr. I dunno the name and there he is, still staring at me.. luhh? Problema mo kuyang pogi ngayon ka lang nakakita ng witchekels? Hihi nakakatawa yun Scar pramis itapon kita maya palabas ng Earth.

Sinubukan pa niya akong pigilan pero malakas kong tinabig ang kamay niya. Dala ang cellphone ko, lumabas ako ng bahay at mabilis na umalis. Ni hindi ko alam kung saan ako pupunta, basta gusto ko munang magpakalayo-layo. *** Sixto's POV "Manang Selba, huwag n'yong pababayaan si Seven. Feed him, okay? Kapag bumalik si Rosi, tawagan n'yo ako agad." "Sir... "

Kaagad siyang ng isa sa mga ito na naka-uniporme ng DISG kaya't nasisiguro niyang kasamahan ito ng kanyang Kuya Akihiro. Kaagad siyang nilapitan nito at inalis ang tape niya sa bibig at saka sinuri ang bomba sa kanyang katawan. "Thank you, Sir!" naiiyak sa tuwa na saad ni Gavin sa lalaki. "I'm Agent Claude Scott. Kasamahan ko ang Kuya mo. Pero hindi iyon ang mahalaga ngayon. Kailangan kong maalis ang bomba sa katawan mo. Ten minutes na lang ang natitira para sumabog," anang lalaki kay Gavin.

pagkukwento nito. "Ano naman 'to?" puna ni Louise nang makita ang isang maliit na pin sa balikat ni Dieosh. "SCF#09," basa ko sa nakasulat dito. "Sinama na nila ako bilang Serpent Camp Fighter." "Ano? Bakit hindi ka tumanggi?!" inis na sabi ni Louise saka mahinang hinila ang buhok ni Dieosh.

At sa tabi nito— isang maliit na box. Lumapit ako. “Don’t touch it,” sabi ni Torren. Pero huli na. Binuksan ko. Inside— isang maliit na baril. Hindi laruan. Hindi display. Real. Child-sized grip. At sa ilalim— isang name tag. “Subject 07” Nanlamig ako. “Freya…” bulong ni Torren. Pero hindi ko siya marinig nang malinaw.

(R-18) Explicit scene, and murder in the story⚠️ ------ WHITE POV Lakad takbo ang ginawa ko pagkaparada ng pick-up ko sa parking lot. Kumukulo ang dugo ko sa subrang inis sa superior ko. Napagkasunduan na namin na huling assignment ko, ang Cebu undercover ko last week. Pero heto siya ngayon at ia-assign ako sa mas malaking assignment. I recieved the email on my way to our house. Na kahit nasa harapan na ako ng gate namin ay iniliko ko ang aking sasakyan para lang puntahan siya ngayon.

Napakunot ang noo ko ng isang smirked ang iniwan n'ya sa akin bago ito lumabas at lagpasan ako. //END OF CHAPTER 07//

Gusto nga niyang ipasuri ang ulo kung may videotape ba roon, videotape ng pagmumukha ni Seven na may automatic reply feature pa yata. Tulad na lang nang sandaling iyon na lumilitaw sa isip niya ang eksena ng pagkakakorner sa kanya ni Seven sa may pader ng comfort room. Ang pagkakalapit ng katawan nila, ang parang tagos sa buto na tingin, ang sensuwal na mga labi, at ang halik. Damn it! Maayos na nakadokumento sa isip niya ang bawat sandali ng engkuwentro nila. Eksena sa eksena.

‎Pero bago pa ako makalapit sa detective— ‎biglang namatay ang lahat ng ilaw sa hallway. ‎Napakadilim. ‎Kasunod noon— ‎isang mababang tunog mula sa speakers ng ospital. ‎ACCESS TO ROOM 731 ACTIVATED. ‎PLEASE PROCEED TO LOWER LEVEL. ‎Nanlaki ang mata ng detective. ‎“Impossible…” ‎Pagkatapos— ‎may narinig kaming mabagal na ugong mula sa ilalim ng sahig.