Seafarer Quotes Mga Nobela at Kwento

She felt a calmness in her chest as she continued to watch the bright and slighty calm sea infront of her. Maraming at maiingay ang tao sa paligid niya, mainit din ang sinag ng araw na dumadampi sa balat niya. At hindi sapat iyon para alisin an atensyon niya mula sa bughaw na dagat na ngayon niya pa lamang nakita. Totoo nga ang sinabi ni Caesar. There's a vast body of water outside the water. Naramdaman niya rin ang sinabi nitong mararamdaman niya kapag nakita niya ang kumikinang na dagat.

Mabuti na lang kabisado ko ang daan at nakabukas din ang beacon ng Pier na paminsan-minsang naiilawan ang daang tinatahak ko. Habang ini-enjoy ko ang magandang tanawin sa dock, bigla na lang may nagsalita sa likuran ko. "Miss, malamig ang tubig-alat 'pag gabi. Masarap maligo. Bakit hindi ka tumalon at magtampisaw saglit?" Napatayo ako nang tuwid. Magtampisaw sa dagat sa oras na 'to? Baka gusto niya akong malunod at mamatay?

Wala akong ibang makapitan at maiyakan. “Puwede mo ba akong dal’hin anak sa dagat? Masyado akong abala noon sa trabaho kaya bihira akong makapunta sa dagat. Gusto kong maramdaman ang buhangin sa huling pagkakataon. Gusto kong matanaw ang paglubog ng araw.”

“I told you, walang isda rito. Mamimingwit lang hindi pa pumalaot.” Muli niya akong sinulyapan ngunit isang makahulugang tingin ang pinakawalan niya. “If we will head out to the sea, I will make sure you won’t come back whole. You know what I mean. O baka naman gusto mo na?”

Ngayon lang… “May nakapagsabi po sa akin na ang kalungkutan ay tulad ng malawak na karagatan, minsan ay nilulunod tayo at kadalasan ay pinipilit lumangoy hanggang sa maramdamang hindi na magagawa pang magpatuloy. Maraming tao ang sumusuko na sa puntong labis na silang napagod, ngunit sa mga taong hindi pa rin nawawalan ng pag-asa ay hindi na malabo pang makakita sila ng isla.” Paglalahad ng kutsero sa kalagitnaan ng biyahe.

Hindi na niya kayang pagdaanan ulit iyon sa pangalawang pagkakataon. Takot siya, takot sa malalim na dagat. Pero ginawa niya pa rin iyon para sa taong pinakamamahal niya. Malinaw pa rin niyang naaalala ang pakiramdam ng pagkakalunod, takot at kawalang magawa, at pamamanhid ng kanyang isipan habang lumulubog sa dagat! "Napakaganda niya, hindi ba sayang lang kung itatapon lang sa dagat? Ano kaya kung pagsawaan muna natin siya bago gawin ang utos?" tanong ng isa.

Lumapit kami sa dagat at mas naging malinaw sa'kin ang bawat paghampas ng alon dito. The waves are greeting me with the untold stories. It reminds me of the memories from the past that drowned me, yet taught me to swim and survive. "I have always loved the ocean," Nakangiting bulong ko habang pinapanood ang bawat alon nito. "It reminds me that anything that leaves may come back......just like the waves."

Walang sinabi si Marcus. Medyo napatitig si Gilbert: "Totoo ba? Marcus, kumakalat ang balita na tumakas ang asawa mo kasama ang pamangkin mo sa barko. Hinarang mo sila nang malapit na silang makarating sa malawak na dagat. Hindi ba totoo 'yon?" Nang marinig iyon ni Marcus, naging malamig ang kanyang mukha: "Kumakalat ba 'yan sa labas?"

Wow “Seafood! Here I am!” Narinig ko na lamang sa kabila, “George! Want to die now?!” “Ma-Master Sean.” Amen. Kain na ako. Bahala na kayong dalawa mag-usap riyan. Hay naku, may kasabihan sa akin na, “Wag niyo na asarin si Zhia lalo na kung gutom.” Ay wow, ansasarap. Andaming putahe. Seafood my Favorite!

“Sige ganito na lang, mamasyal tayo roon sa may tabing dagat. Mukhang kaunti lang ang tao, oh. ” Mabuti pa nga. Magsuot ka ng sombrero para wala nang makakita ng ‘kagwapuhan’ mo. Baka mamaya masundan pa nila tayo at palibutan ka na naman,” masungit niyang sambit dito.