Seafarer Quotes นิยาย & เรื่องราว

I think some funny things and started to gaslight myself. Humugot ako ng malalim na hininga matapos akong pina-upo niya sa dating pwesto. Unti unti siyang lumubog sa dagat. "Look at me, ark." he plead, and I did. He smiled at me, saying that it's going to be okay. "Hanggang dibdib ko lang ang tubig. Hindi lahat ng parte ng dagat ay malalim, may iba dito ay mababaw kahit malayo sa dalampasigan. 'Wag kang matakot nandito lang ako. Hindi kita pababayaan."

Babaunin ko ito hanggang nabubuhay ako sa mundong ito. “Are you enjoying the place?” iminulat ko na ang mga mata ko at hindi naman na nilingon pa si warfreak. “Gaya nga ng sinabi ko sayo dati, isa sa mga paborito kong lugar ang dagat dahil sa dala niyang katahimikan.”

Tama nga pala ang kasabihah na maganda manirahan sa tabi ng dagat, dahil kagaya ng alon ay kasabay na inaanod nito ang bawat masasakit na alaala ng puso ko. . C.M. LOUDEN

Simula noong dumating ako rito, ngayon ko lang ito nagawa. Sobrang mangha ko nang makita ang ganda sa ilalim ng dagat. Napapangiti na lang ako nang wala sa isip. Sa sobrang mangha ko sa mga nakikita sa ilalim ng dagat ay hindi ko na namalayan na napalayo na pala ako sa mga kasama ko. "P're, 'wag kang mas'yadong lumayo!" rinig kong sigaw ni Nelson. Suminyas naman ako at mabagal na lumangoy pabalik sa kinaroroonan nila.

“When we were out there in the water, Liah... before he finally managed to haul me up onto the craft, do you know what he told me while I was coughing up saltwater?" Kumunot ang noo ko at nakaramdam ng kaba. "Ano?" "'If you die here, Liannah will never forgive herself. Hold on.' Gago 'di ba?" mahinang tawa ni Damiel, pero may kasamang iling. "We both almost died because of the wave Marcus threw at us, but you and your feelings were still the first things that crossed his mind while we were out there in the middle of the ocean."

Biro ni Drey na ikina-ngiti ni Eleonor. "If you're manning the boat and there's a wave of a roaring ocean, you have a choice to stop. Kasi kahit ano'ng gawin mong iwas, kahit gaano mo ka-gusto'ng maka-ahon, kung palaging hahampas ang alon sa'yo, at palagi ring matutumba ang bangka'ng sinasakyan mo, wala rin. Malulunod ka lang nang paulit-ulit. Kaya matuto kang kaibiganin ang alon. At hagkan mo ang dagat. Malay natin, baka sa panahon na 'yon, gumanda na ang ritmo ng dagat at hindi ka na hampasin ng alon nito." Makabuluhang sagot ni Drey. Napaisip tuloy nang malalim si Eleonor.

Inalalayan niya ito palabas ng cottage, papunta sa tabing-dagat. Tahimik silang naglakad sa buhangin. Ang mga yapak nila’y naiiwan sa basa pang baybayin. Sa malayo, may tunog ng gitara mula sa ibang cottage, pero sa pagitan nila, tanging alon lang ang naririnig. “I used to come here when I was younger,” sabi ni Leandro habang nakatingin sa dagat. “Whenever things got too heavy. My mom used to tell me—‘the sea doesn’t judge, it only listens.’”

sagot ko rito. "Yes, but there's a fisherman harvesting mussels there," saad niya at tinuro ang mabatong gilid sa dagat—hindi kalayuan samin. "It's better if you're not going to swim," ika niya bago kami talikuran. "Psh, why is he so masungit! Hmp!" rinig kong sabi ni Kian. "Hayaan mo na, tama naman yung sinabi niya―we're only going to put your ate Agatha in danger if we force her to go in water," sagot ni Keefer sa binata.

Marahas ko na binawi ang braso ko ng lumuwag ang kapit ni Marshall sa braso ko, I saw he cursed and I clearly saw how his jaw clenched. “Ihuhulog ka `yan sa dagat, kapag hindi ako nakapag-pigil. Itali mo ng mabuti `yang alaga mo.” Tuluyan na akong lumampas at sakto na naglalabasan na ang ibang kasama namin sa cruise ship.

tanong niya, “totoo po ba na noong panahon ninyo, maraming panganib at mahirap ang buhay? At paano po ninyo nalaman kung ano ang tamang gagawin?” Yumuko ako upang makapantay ang tingin sa kanya, at ngumiti. “Oo, may mga panahong mahirap at nakakatakot,” sagot ko. “Ngunit mayroon kaming gabay na hindi nababago ng panahon. Isipin mo ang dagat—ito ay malawak, malalim, at may mga alon na minsan ay malakas. Ngunit kung alam mo kung paano sumabay sa agos, kung alam mo kung saan ang ligtas na daan, at kung hindi mo kalilimutan na ang lahat ng bagay ay magkakaugnay, makakadaan ka nang ligtas at makakarating sa iyong pupuntahan.”