Self-care Captions Novels & Stories

“Kinuha ko ang cellphone ko sa aking bulsa para habang naghihintay ng customer ay nailagay ko na sa gallery ng phone ko ang mga kuha ko sa gallery ni Kimberly baka mamaya makalimutan ko na. Wala akong oras kumuha ng kahit anong picture sa phone ko, wala sa sarili ko or dahil hindi ko lang kasanayan na nagpipicture sa sarili ko, kung kasama ko ang anak ko ay baka marami akong nakuha na caption sa kanya. He's my priority, gusto ko ma caption every year and while he's growing up. And tell him each day how amazing he is and how thankful I am to have him in my life.

I sent it to Adrian with a message on the pic:: "Adrian, I'm touched by your thoughtful gesture of throwing petals in the bathtub for me. It was such a sweet surprise! More importantly, I appreciate your apology and efforts to make amends. I accept your apology, and I'm glad we're working towards healing and rebuilding our relationship. Love, Cassandra" Napasinghap ako ng muli Kong sulyapan ang aking na send na selfie, at message. Uminit ang aking mukha, hindi naman kaya nasobrahan ang message ko? Why did I say love? Hah, bigla din akong kinabahan ng mabasa ko muli ang last sentence ng aking note. Bakit ko naman sinabi na were working towards healing and rebuilding our relationship!

I ask him. “Spending vacation with my future.” I immediately open the I* app ang post the pic using the caption he suggested. Nakita ko siyang nakatingin sa cellphone n’ya at nakangiti. “You really put the caption. You really are an innocent one.” He smiled and put his hand in my cheek.

Tutal, hindi ko naman kasalanan na marinig ang girls talk nila, kusa ko lang narinig iyon dahil may tainga ako at manipis lang ang ding ding namin dahil gawang plywood lang naman. "Real talk lang beh, ha?" ani ni ate sa kausap nila. "Kadalasan kasi 'yong heartbreak na lang lagi natin naiisip. Iyong sakit at hirap. I'm not trying to downplay that emotion ha, totoo naman na mahirap talaga iyon pero bakit may mga mabilis maka recover? kasi 'yong mga tao na 'yon kalaunan titigil din sila sa kakaisip tungkol sa love-life nila at magsisimulang magpokus sa kanilang self-life." dagdag pa niya. Totoo naman. Self-life, ito 'yong sarili mo naman ang paglalaanan mo ng atensyon. Sarili mo naman paglalaan

I whispered to myself. Alas dose pasado na ng hating gabi pero wala pa rin siya, niloloko ko na lang ang sarili ko. Napangiti ako ng mapakla ng dahil sa kaisipang 'yon bago hinipan ang kandila. "Happy birthday self," I greeted myself, smiling like an idiot. "I wish you a healthy heart after being broken and cut into many pieces. You're strong and brave... Just love yourself because no one can love you more than you do," giit ko pa bago tumayo at nagpasyang matulog na lang.

Larawan ko lang na nakalagay na May nakalagay na captions na 'Single and ready to Mingle. At ang salarin sa paglalagay ng ganoong mensahe, walang iba kundi sila Noimi at Yassie. Gustuhin ko mang ipabago ang captions kaya lang walang gustong gumawa. Lahat sila magkakasabwat at kahit sila Mommy natatawa na lang ng mabasa iyun..at least sa simpleng captions, mas lalo pa yatang gumaan ang atmosphere sa buong paligid.

wika ko sa kanilang dalawa. Siguro nga, wala na akong ibang gagawin kundi ang maghintay, maghintay ng tamang pagkakataon at pabayaan na ang tadhanang humarap ng lahat. Isinuot ko ngang muli ang aking sunglasses at napatingin na lang sa mga naggagandahang gusaling nagliliwanag na nasa malayo. I will heal myself here. ************************* A/N: Please don't forget to Vote, Comment and Share! ❤

ni Ayesha, mas dumarami ang mga nanay—working moms, single moms, stay-at-home moms—na nakakarelate at dumadapo sa kanyang page, tila mga ibong nakahanap ng pugad. “This space is for you,” laging bungad ni Alexis sa bawat live o caption. “Hindi ka nag-iisa. May mga araw na ubos ka, pero tandaan mo—hindi ibig sabihin nun ay wala ka nang halaga.”

Tahimik, simple, pero napakabigat ng kahulugan. Pinulot ko ito. Maingat kong in-anggulo ang phone ko, sapat para makuha ang dokumento pero hindi lantad ang lahat ng detalye. Hindi ko kailangan ng paliwanag. Hindi ko kailangan ng mahabang caption. Pinost ko ito sa social media. Dalawang salita lang ang inilagay kong captions. “Already married.” Pagkatapos, ibinaba ko ang phone at huminga nang malalim. Sa halip na kaba, kakaibang gaan ang naramdaman ko. Parang may tanikalang tuluyang naputol.

Nakapikit ang mga mata ko at mabagal ang paghinga ko. "Get up, Elizabeth Are you really gonna shut yourself off from the world?" Ano ang dapat kong gawin? gumala sa paligid? Tulad ng isang malaya at masiglang tao? Hindi! "Elizabeth This is not the end of the world. I told you you have to help yourself. You have to heal on your own dahil walang tutulong sayo bukod sa sarili mo!"