Self-care Captions Novels & Stories

I sent it to Adrian with a message on the pic:: "Adrian, I'm touched by your thoughtful gesture of throwing petals in the bathtub for me. It was such a sweet surprise! More importantly, I appreciate your apology and efforts to make amends. I accept your apology, and I'm glad we're working towards healing and rebuilding our relationship. Love, Cassandra" Napasinghap ako ng muli Kong sulyapan ang aking na send na selfie, at message. Uminit ang aking mukha, hindi naman kaya nasobrahan ang message ko? Why did I say love? Hah, bigla din akong kinabahan ng mabasa ko muli ang last sentence ng aking note. Bakit ko naman sinabi na were working towards healing and rebuilding our relationship!

Tutal, hindi ko naman kasalanan na marinig ang girls talk nila, kusa ko lang narinig iyon dahil may tainga ako at manipis lang ang ding ding namin dahil gawang plywood lang naman. "Real talk lang beh, ha?" ani ni ate sa kausap nila. "Kadalasan kasi 'yong heartbreak na lang lagi natin naiisip. Iyong sakit at hirap. I'm not trying to downplay that emotion ha, totoo naman na mahirap talaga iyon pero bakit may mga mabilis maka recover? kasi 'yong mga tao na 'yon kalaunan titigil din sila sa kakaisip tungkol sa love-life nila at magsisimulang magpokus sa kanilang self-life." dagdag pa niya. Totoo naman. Self-life, ito 'yong sarili mo naman ang paglalaanan mo ng atensyon. Sarili mo naman paglalaan

I whispered to myself. Alas dose pasado na ng hating gabi pero wala pa rin siya, niloloko ko na lang ang sarili ko. Napangiti ako ng mapakla ng dahil sa kaisipang 'yon bago hinipan ang kandila. "Happy birthday self," I greeted myself, smiling like an idiot. "I wish you a healthy heart after being broken and cut into many pieces. You're strong and brave... Just love yourself because no one can love you more than you do," giit ko pa bago tumayo at nagpasyang matulog na lang.

wika ko sa kanilang dalawa. Siguro nga, wala na akong ibang gagawin kundi ang maghintay, maghintay ng tamang pagkakataon at pabayaan na ang tadhanang humarap ng lahat. Isinuot ko ngang muli ang aking sunglasses at napatingin na lang sa mga naggagandahang gusaling nagliliwanag na nasa malayo. I will heal myself here. ************************* A/N: Please don't forget to Vote, Comment and Share! ❤

Luna said to us kasabay ng pagtikhim ng mga kasama namin. “Kamusta ka? Huwag mong pilitin ang sarili mong makaalala agad, okay? One at a time, Selene ha? Alagaan mo ang sarili mo,” sabi ni Tita Leanna sa akin, saka niya ako niyakap at hindi na rin nakatakas sa mga mata niya ang luhang tila kanina pa niya pinipigilan. Napansin ko rin agad na umiiyak na ang iba pa naming mga kasama, and I just let them feel what they wanted to feel. After all, a good cry can help a lot.

Nakangiti sila, iba ang tingin, parang kinikilig para sa akin. Dali-dali kong binuksan ang sarili kong phone at chineck ang account ni Ravi. Tama nga. Andoon ‘yung post. Hindi edited, hindi fake. Legit na legit. May caption pa. Sometimes, the best memories are the ones you never planned. Thank you, Irina. At saka may red heart na emoji. Napaupo ako sa may bench sa gilid ng hallway. Hindi ako makahinga. Para akong nilunod sa dagat ng hiya.

ni Ayesha, mas dumarami ang mga nanay—working moms, single moms, stay-at-home moms—na nakakarelate at dumadapo sa kanyang page, tila mga ibong nakahanap ng pugad. “This space is for you,” laging bungad ni Alexis sa bawat live o caption. “Hindi ka nag-iisa. May mga araw na ubos ka, pero tandaan mo—hindi ibig sabihin nun ay wala ka nang halaga.”

Nakapikit ang mga mata ko at mabagal ang paghinga ko. "Get up, Elizabeth Are you really gonna shut yourself off from the world?" Ano ang dapat kong gawin? gumala sa paligid? Tulad ng isang malaya at masiglang tao? Hindi! "Elizabeth This is not the end of the world. I told you you have to help yourself. You have to heal on your own dahil walang tutulong sayo bukod sa sarili mo!"

sabi ni dianne Kay janna At si mae at Karen naman, ay nakaligo na, at nag aayos na Ng kanilang sarili, at nagsalita si Karen habang nagaayos sila ni mae ng mga sarili nila. "you know what be, sometimes need pala talaga natin ng vacation for our self, Hindi puro work lang, Kasi may times talaga pag, nasa work ka, Hindi ka makapag relax or rest manlang Ng utak, so maganda tong ganito, nakakapag vacation Tayo, diba, kung Saan magiging ok Tayo"sabi ni Karen Kay mae

then ang last is nakatalikod kami, nakatingin kami sa View sa harap habang mag-kahawak ang kamay. Nag-pasalamat kami kay kuya pag-katapos then nakangiti kong tinignan ang picture namin. Yung unang picture ginawa kong wallpaper ng phone ko, Then nag-story ako sa i***a, nilagay ko 'yung tatlong picture namin. Then nag-lagay lang ako ng maliit na message na Love and Happiness. Wala lang feel ko lang na ganon ang icaption ko, hehe feeling girlfriend lang. pero malapit na rin naman 'e.