Self Deception Novels & Stories

Unti-unti na niyang kwenikwestyun ang kanyang sarili. Bakit parang may something sa dibdib niya na hindi niya mapangalanan kung ano. Ang tanging alam lang niya, it has something to do with falling. At malapit na siya sa edge. Tinapik tapik niya ang mukha. Erase. Erase. Erase. No. No. No.

Kailangan na niyang umalis ngayong may pagkakataon na siyang iligtas ang kaniyang sarili matapos ang ginawa. Ngunit kahit ano'ng paalala niya sa kaniyang isip na umalis na roon hanggang may oras pa siya ngunit tinraydor siya ng sariling katawan. Tila ba hinihipnostismo kasi siya ng mga mata ng lalaki upang lalo siyang naestatwa sa kaniyang kinatatayuan ng lalo na nang huminto ito sa kaniyang harapan.

Unlike me, I've accepted the truth and can't force myself into something that won't happen. But... I lie. Naiinis ako sa sarili ko kahit na alam kong bawal at mali, hindi ko mapigilan ang sarili sa mga bagay na alam kong hindi pwedeng mangyayari, pero pinipilit ko sa sarili kong mangyari. Masama ba kung maging selfish? Masama ba na hilingin na sana makompleto kaming magpamilya? Masama bang maging masaya?

Na-realize ko na hindi lang ako ang may pinagdaanan—everyone has their own sacrifices. "What about you?" tanong niya. "What do you do when you’re not being the perfect secretary?" I laughed at that. "I write, actually. It’s something I do to clear my mind. Fiction mostly." He seemed genuinely interested. "What do you write about?" "People. Relationships. Yung mga complicated emotions na hindi madaling ipaliwanag," sagot ko. "It’s my way of processing things." “That sounds... therapeutic,” sabi niya, his tone thoughtful. “Maybe you should share some of your work with me sometime.”

Sabi niya. Napaiwas ako ng tingin. Naramdaman ko ang mahinang pagtusok ng kung ano sa dibdib ko ng marinig ang magpakatotoo. Totoo naman ako sa sarili ko. Totoo ang pinapakita ko. Totoo ang pagmamahal at kabaitan na pinapakita ko. Pero alam ko sa sarili ko, may parte sa pagkatao ko na nagsisinungaling. Una pa lang, nagsinungaling na ako sa kaniya.

Ngunit ang isang bagay na sigurado siya—hindi niya kayang hayaang matapos na lang ito nang walang sagot. "Kung iniisip mong makakawala ka na lang ulit, nagkakamali ka, Khate, dahil sa pagkakataong ito, aalamin ko ang mga dahilan mo kung bakit mo ako pinahirapan sa loob ng maraming taon" bulong niya sa sarili, habang ang kanyang mga mata ay kumikislap sa determinasyon. ….

"Hindi pa ako natutulog. Kadalasan, alas singko ng umaga kami natatapos sa trabaho dahil marami pa kaming ginagawa pagkatapos ng duty namin." "I see. Sana pag-isipan mo talaga nang maigi ang alok kong trabaho sa iyo. Huwag mo nang isipin sina Mommy at Daddy. Hindi sila kokontra. And if ever man na kumontra sila, wala na silang magagawa dahil matanda na ako. Ako na ang nagdedesisyon para sa sarili kong buhay. And if I want you in it, you will be in it."

Ilang parte ng buhay ko ang totoo — at ilang parte ang ginawa niyang ilusyon? May sulat din na pamilyar ang sulat-kamay: > She adapts faster than predicted. Keep distance until trust solidifies. Never tell her the truth. Napatawa ako—mahina, basag. “The truth,” I whispered. Ang sakit pakinggan. Hindi niya ako minahal dahil sa kung sino ako. Minahal niya ‘yung version na siya mismo ang gumawa. Binalot ako ng mga repleksyon — ako, ako, ako — puro peke.

I am gaslighting myself. Sumandal ako sa sofa't tumitig sa kisame. I am deeply thinking. Pinapakalma ang sarili para makapagisip ng maayos. Stanislav's offer isn't that bad. Pero alam kong may nakatago sa offer niyang 'yon. It's too good to be true. Siguradong mayroon siyang tinatago. Like a hidden motives, something like that. Kaya hangga't hindi niya ipinapaliwanag sa akin ang lahat, ay hindi ako papayag sa deal na inaalok niya.

Kahit na alam nilang nakakaapak na sila ng mga tao ay sige pa rin para sa sarili nilang kasiyahan. May pakiramdam na ako noon pa na meron siyang itinatago, na meron siyang malaki na isinesekreto. Nagduda ako pero hindi ko iyon sineryoso dahil alam kong imposible naman iyong mangyari. Ngunit heto at nangyari na pala. He would go that far just to deceive and fool people? May mga kumakatok sa pintuan. Doon lang ako natauhan. Mabilis akong naghilamos upang mahimasmasan.