Self-reflection Quotes Novels & Stories

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

I meet new people every day, most of them have considerable power and influence in their hands. Nakakabawi na. Nakakabangon na ulit. Bumabalik na ang dating kumpyansa. Hindi na muling magpapa-api. Ito ang palagi at paulit-ulit kong paalala sa aking sarili tuwing nakakadama ako ng panghihina. Sinasambit ko ito na parang personal na mantra para mas maging matatag. Ilang beses kong kinumbinsi ang aking sarili na kaya ko nang harapin si Ryan nang hindi naaapektuhan dahil sa natamo kong tagumpay sa Lumina.

“Hindi siya pwedeng mawala.” Doon siya natahimik. Napatingin siya sa sariling repleksyon sa salamin sa harap niya, parang ngayon lang niya narinig ang sarili niyang sinabi. Dahan-dahan siyang napailing at napatawa nang mahina, pero halatang may halong pagkabaliw ang tawang iyon. “Listen to yourself, Rafael…” “Hindi pwedeng mawala?”

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

May pagmamanahan ata ako ng kalandian. "But just like what I did on the last part, you need to do the same. Think of a simple, very short but meaningful quotations about yourself that you can say. It is more attractive if you make a little bit funny quotations just like mine. I will give additional points to those who will make their own remarkable quotations."

"Na ang ibig sabihin ini-reflect mo iyong mga tamang naggawa o desisyon mo sa kanya, pinapakita mo kung gaano ka kahalaga para sayangin nya. Pinatunayan mo ang mga bagay kung bakit ka nga nya tatangapin." "Huwag ka munang mag tanong sa iba, Kase wala sa iba ang sagot sa tanong mo. Dahil hawak mo iyon." Huling sinabi ko at proud na tumayo. "Then if my self-reflection believes that she'll be mine then... be mine."

"Walang sinuman ang may karapatang magtakda ng halaga mo kundi ikaw lang. At tandaan mo, may mga tao na makikilala ang totoong ikaw. Hindi mo kailangang magpanggap para magustuhan ka ng iba. Ang pinakamahalaga ay maging tapat sa iyong sarili." Habang patuloy silang naglalakbay, si Veronica ay medyo mas magaan ang pakiramdam. Bagamat may mga tanong pa rin sa kanyang isipan, nararamdaman niyang unti-unti niyang natutuklasan ang tamang landas. Hindi na niya kailangang mag-alala sa mga iniiwasan niyang tingin. Ang mahalaga ay ang kanyang lakas na matutong tanggapin ang sarili sa kabila ng lahat ng hamon.