Novel & Cerita Selfishness

Hindi niya gusto kapag mas pinipili ang iba laban sa kan’ya. She is selfish, and she doesn’t care. She was used to being the center of attention, at hindi siya makakapayag kapag may nakakaagaw sa kan’ya ng trono niya. And maybe she is crazy, pero ang mga bagay na sa kan’ya ay hindi kailanman dapat maagaw ng iba. And she has marked both Kenji and her best friend as hers, kaya hindi maaari na mawala sa kan’ya ang kahit na sino sa dalawa.

Bigla akong nakaramdam ng selfishness, gusto ko na tanging ako lang ang dapat na magbigay sa kaniya ng hinahanap niyang kaligayahan. Napabuntong-hininga ako sa isiping iyon. Masyado akong makasarili pero kasalanan ko ba kung iyon ang tunay kong nararamdaman? Hindi ko naman maiwasan. Marami ang nagsasabing mabait akong tao at totoo. Kaya siguro hindi ko maiwasang i-deny sa sarili ko ang tunay kong nararamdaman sa kaniya.

Kahit bata alam yan. “Love is not irritable or touchy. Love does not hold grudges and will hardly notice when others do it wrong.” Di ata ni Jeff mahal ang pamilya niya para gawin ito. Sa kaselfishan na siyang pinapakain niya ngayon. Magpakabusog sa karma yang pagiging selfishness mo Jeff. Darating ang karma. Pero sana naman sa aming magkapatid Papa God, baka meron po sa vocabulary niyong, slight punishment?

Magmumukha lamang akong desperada kapag gumamit ako ng tao para lang makuha ang gusto ko lalo na't anak ko pa. "Gagamitin ko ang anak ko?" "No, that's not what I mean. Ibig kong sabihin ay baka mas piliin niya ang anak mo dahil para sa kaniya matimbang ang pagiging ama niya kaysa sa iba." Sabi ni mama. Napakunot ang noo ko. "Ang selfish ng ganiyang desisyon, anak." Si papa na rin ang nagsalita. "Selfish?"

“Oo! Minahal ko siya!” Tahimik. Mabigat. Nagulat ang lahat. “Minahal ko siya…” ulit niya, umiiyak. “Hindi ko ginusto sa simula… pero habang tumatagal… hindi ko na napigilan.” Napailing ang kanyang ama. “Selfish ka.” Parang gumuho ang mundo ni Amara. “Selfish ka,” ulit nito. “Pinili mong sirain ang lahat para sa sarili mong nararamdaman.”

she sincerely said. I quite taken a back. I feel guilty. I used her too. Ginamit ko rin siya, ginamit ko ang kalagayan niya para makuha ko ang gusto ko. I feel so bad. I don't deserve her kindness and gratitudes. Pareho sila ni Clayton na laging iniisip ang pera. Na laging iniisip kung magkano yan at magkano iyon. I don't know why they always think of money first instead of their own. Maybe I don't understand it because eversince hindi ko pinoproblema ang pera. What I want is always what I get. I don't care of how much is it as long as I get it.

Ang hirap aminin, pero iyon ang totoo. Masaya naman na ako. Pero kapag naiisip at nakikita kong masaya ito sa iba ay nasasaktan ako. Naiirita ang pakiramdam ko. I want him to be happy, pero bakit pakiramdam ko ay ayoko rin? Maybe because deep inside, I know that what I really want is that—I want him being happy with me and not with just anyone or someone else. Am I being selfish? Kasalanan ba 'yon kung iyon ang gusto ko?

Ngunit si Davian… naunawaan niya. Tahimik niyang hinawakan ang kamay ni Avery. Nang mapatingin ito sa kanya, nakita niya ang seryosong ekspresyon ng lalaki. Malalim ngunit banayad ang boses nito nang magsalita. “What is selfishness, really?” mahina niyang sabi. “Kung nananakit ka para sa sariling kapakinabangan, iyon ang selfish. Pero ikaw? You’re just protecting yourself.”

sagot ko. “Hindi ko naman sinasabi na masamang tumanaw ng utang na loob pero lahat ng bagay ay may limitations. Sa tingin ko naman ay nagawa mo na ang lahat kaya dapat ay mag-focus ka naman sa sarili mo Queen. Sana gawin mo naman ang mga bagay na gusto mo at nagpapasaya sa iyo. Alam natin na hindi ito ang buhay at career na gusto mo pero ginagawa mo pa rin dahil sa utang na loob. Nakikita ko naman na masaya ka sa ginagawa mo ngayon pero alam kong mas magiging masaya ka kung naging teacher ka. Matagal na tayo magkakilala Queen kaya kilalang-kilala na kita alam ko ang lahat ng tungkol sa iyo, kung ano ang gusto mo at ang kahinaan mo. Inuuna mo muna ang ibang tao bago ang sarili mo. Nakakatuwa

Teka, bat ko pa tinatanong eh di naman iyon marunong makuntento sa iisang bagay? Noon pa iyon di marunong makuntento. Ganiyan yung mga taong selfish at pabida. Kung di ka selfish, matuto kang makuntento sa kung anong meron ka. Hindi iyong, may jowa ka pero yung mga mata mo nakatutok sa guwapo o maganda.