Sergio And Marimar Novels & Stories

"You don't have to deny it, Von! Kung siya lang din naman ang manliligaw mo—" "SHUT UP, MARIA LORRAINE CRUZ!" I said while gritting my teeth, pinandilatan ko pa siya ng mata at sinilip sa peripheral vision ko si Sarmiento na ngayon ay mahinang tumatawa dahil sa sinabi ni Lorraine. Gosh! This man always laugh! "I'm not dating anyone! At hindi ko naman talaga siya kilala, so I'm not denying anything!" Mataray na sabi ko sa kaniya at inikutan pa siya ng mata. Tinawanan lang niya ako at umiling-iling.

end of flashback 🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹 Tears were rolling down my cheeks, and Sergio hugged me. “Ssshh… ssh… it's alright," he said gently caressing my back, “You're here now, and I must thank your friend for sending you here. I have a chance to see you again,” he said in a uneven voice, "pwede ko bang malaman ang pangalan ng kaibigan mo para mapasalamatan ko siya?" "Yes, bakit hindi. Her name is Heramarie Rivera." "What? Your friend with the heiress herself! Now I understand why he let you stay in the castle."

“Ako—" Dito na nagkaroon ng hindi mabasang itsura sa kaniyang mukha si Sergio habang nagpapakita ito ng isang mapait na ngiti. “Masyado pong nakakatakot ang Fiend Martyr na iyon kaya wala na po akong maitutulong sa kaniya.” Nawala na ang pagkaarogante at bastos na itsura ni Sergio dalawang araw na ang nakalilipas, isa na lang itong kaawa awang mangmang na nagmamakaawa para sa kaniyang buhay. Dito na nagdilim ang itsura ni Darryl.

“You said this house was mine too. I’m just trying to understand what I married into.” Sergio’s jaw tightened. “You don’t open doors that were meant to stay closed.”

tanong ni Sergio dahilan para magkatinginan si Lolo Pio at Sebastian. " Pa, ano ho bang sinasabi niyo? " " Kausap ko kasi kagabi ang Mama mo. Aalis daw kami mamaya kasama si Sarah. Huwag ko raw sabihin sa'yo dahil baka magtampo ka, " sagot ni Sergio saka itinapat ang hintuturo sa labi. " Huwag mo na lang sabihin sa Mama mo na sinabi ko sa'yo, ah? Baka magalit. "

Here come the Dolphine Mary. " Bish. Sakit mo sa tenga" saad naman ni Sana " Hahahahahaha " tawa ko. Hula ko jojombagin kame ni Sana neto mamaya. " Ahh ganyanan. Pinag tutulungan nyo ko ah? " saad ni Mary. Waaaa ang cute ni Mary Divine sarap pisilin ng pisnge. Walang alinlangan na kinurot ko ang pisnge ni Mary.

Ang pamilya Revilla ay may dalawang anak na babae. Ang kanilang bunsong anak na babae. Si Danice Belle Revilla, ay kilala sa kanyang kagandahan. May tsismis na hindi mailarawan ang ganda niya. Gayunpaman, ang panganay na anak na babae ng pamilya Revilla, si Heile Revilla, ay may mababang IQ mula noong siya ay bata pa at nagsimula lamang siyang magsalita noong siya ay anim taong gulang. Itinuring siya ng kanyang mga magulang bilang isang pasanin habang tinatrato siya ng labas ng mundo bilang isang katatawanan. Gayunpaman, walang nakakaalam na si Heile ay may tunay na kakaibang katalinuhan na nahuling nabuo. Pagkatapos, nabuntis si Heile sa hindi malaman dahilan. Apat na buwan sa kanyang pagbu

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

Hindi ko maiaalis na nakaramdam ako ng pagkainggit kapag nakikita ko sila ni Sergio. Niyakap niya si Calvin dahil sa unang pagkakataon ay nakabigkas na ito ng salita. Si Sergio ay nakabili ng ilang ektaryang bukid na ngayon ay sinasaka. Nagtayo ng maliit na talipapa si Sally sa bayan na aming pinagtutulungan at gayundin si Regina dito narin nagaaral.

"Craig!" Mabilis ang pagtakbo nila Sofia at Sergio sa kinaroroonan nila. Sergio hug Maxine. Bakas ang pag-aalala nito. Si Sofia naman at umiiyak na yumakap sa kanya. Alam niyang takot na takot ito dahil sa pagkawala niya. Napayakap ang isang kamay niya dito. Habang ang isang kamay niya ay nanatiling nakahawak ng mahigpit sa isang kamay ni Max.