Seriousness Novels & Stories

May bahid ng seryoso kong tono sa kaniya. Tiningnan naman niya ako at saka inakbayan. "Alam mo kasi...sa buhay kailangan nating maging masaya. Hindi sa bawat oras kailangan mong magSERYOSO dahil tatanda ka na binata." Diniinan talaga nito ang salitang seryoso. Akala mo hindi ko napapansin ang mga bawat kataga na lumalabas sa bibig niya na puro kahanginan lamang ang alam.

aniya, kalmado ang boses pero ramdam ang bigat ng intensiyon. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko sa sandaling iyon. Parang biglang may bumukas na ilaw sa madilim kong mundo. Ilang buwan na akong nakakulong sa loob ng bahay, itinuring na parang ibong walang pakpak, walang layang makalipad. Pero ngayon… "Are you serious?" tanong ko, halos mapaiyak. Tumango siya. “Dead serious.”

sambit ni Seb na di niya mawari kong nagbibiro ba ito o seryoso. "Like, seriously? Ito pa talaga ang naubusan lang lakas ei siya nga itong late nang gumising. Dahil mag-umaga na siya nito tinigilan. Hanggang ngayon ramdam pa niya ang hapdi ng gitna niya. Pakiramdam nga nya namamaga ito ngayon. Ikaw ba naman ang bayuhin ng bayuhin ng mabibilis at malalakas. At kung hindi pa sya nanlupaypay hindi ito titigil."

Patuloy akong tumawa. Pero nang makabawi na ako sa pagtawa at tinignan siyang muli, talagang hindi nawala ang simangot sa mukha niya! Mas lalo ko lang yata siyang ininis ngayon! I mean, it's not like I'm scared. Kanina lang 'yon. "Hindi ako nagpapatawa." He said with all seriousness. Pero imbes na dibdibin ang pagiging seryoso niya, medyo natawa na naman ako. Hindi ko mapigilan, eh. I still found him so cute even with his mad face. I can't take his seriousness seriously.

Maraming babae na din ang umiyak sa kaniya. Para sa kaniya ang pagseseryoso ay isang kahibangan, minsan ang tumatagal lamang sa kaniyang mga nakakarelasyon ay umabot lamang ng isa o mahigit dalawang buwan. Mas matagal na yung dalawang buwan.

Seryoso niya akong tinignan, “Don't worry, hindi sila nangangagat. Nanlalait lang.” Kung siguro hindi ako badtrip ngayon, tumawa na siguro ako sa sinabi niya. “Seriously? Nakuha mo pang magbiro ngayon?” Inis kong ani. “I'm not joking, kaya sikapin mong kakayanin mo ang buong mangyayari ngayong araw.” seryoso niya pa rin na ani. Hindi na ako umimik at nag-isip na lang kung ano ang isasagot ko kung sakaling lalaitin nga nila ako ngayon.

“Family problem?” “Hmmm… Siguro. Nga pala seryoso ka ba talaga?” “Seryoso saan?” “Yung… Yung nais mong ligawan ako?” Napalingon si Liam sa kanya. Seryosong mukha ngunit hindi hinayaan na mawala sa labi niya ang ngiti. “Syempre seryoso ako Sera. Bakit hindi mo ba ako pinapayagan dahil nakikita mong parang nakikipaglaro lang ako sayo?”

Mag-aaksaya lang siya ng oras kung matinong usapan ang hihilingin niya. "I'm serious," maaskad niyang sambit. Naging seryoso din ang ekspresyon ng mukha nito. Nag-iwas siya ng tingin, pinagsisisihan niyang naging seryoso ito dahil kung nakakahumaling ito kapag nakangiti triple ngayong seryoso. "Seryoso rin ho ako sainyo." "Hindi mo ba talaga ako titigilan? Hind ka ba napapagod sa mga ginagawa mo?"

seryosong sabi nito ng mapatingin ako sa kanya. Nakatitig ito ng seryoso sa akin kaya napalunok ako. Aminin ko man o hindi kinikilig ang tinggil ko sa pinapakita nitong concern sa akin. Alam ko namang hindi seryoso ang pinapakita nito pero iba ang aking pakiramdam. Sa simpleng gesture niya lang na yun para sa akin ito'y isang napakahalagang bagay na para sa akin.