Severed Fate Novelas e Histórias

Sige na nga lang. "I'm sorry," hinging tawad ko kung nasaktan ko man siya, hindi ko iyon intensyon. "Apology accepted, just don't say that you will break up with me, kasasagot mo lang sa akin kahapon tapos hiwalay na agad nalabas sa bibig mo, that's inappropriate." Tila naging isang pagalit iyon. Ngunit kita ko mula rito sa kinauupuan ko sa front seat kung gaano nahihirapan ang mga mata niya habang nasa daan ang tingin.

Sa kabila ng lahat, umaabot din siya, ngunit ilang pulgada ang pagitan nila—isang pagitan na parang walang katapusan. Biglang lumitaw ang nilalang mula sa sigil—ang ikatlong presensya. Isa itong aninong may maraming mukha, bawat isa’y nakangisi, umiiyak, sumisigaw, at tumatawa nang sabay-sabay. “The cycle begins anew. Two vessels divided, one vessel reborn. Fate cannot be defied.” Sa isang iglap, humati ang espasyo. Ang dilim ay naglagay ng pader sa pagitan nina Cassandra at Kael. Naramdaman nilang parehong hinahatak sila papalayo sa isa’t isa.

Pero nang kinalaunan ay kunin siya ng mga Sevilla at imbestigahan ang nangyari, nalaman niyang sina Jonah at Jaime pala ang gumagawa ng paraan para maharang siya. Ginamit pa siyang dahilan para pagtakpan ang kasalanan ni Jasmine—parang siya pa ang may kasalanan kung bakit sila nagkapalit ng pagkakakilanlan noong bata pa. Nakakadiri ang ganitong ugali. Dahil dito, tuluyan nang namatay ang damdamin ni Valerie para sa Lozano.

dagdag kong bulong saka pinikit ang aking mga mata. Ngunit ang akala ko ay tapus na. Pero habang ang lahat ng ito ay nangyayari, ang mga tanong ay nagsimula nang magbukas. Si Javier—ang utak ng lahat ng kasamaan—ay patay na. Ngunit may mga pahiwatig na ang kanyang koneksyon sa mas mataas na antas ng organisasyon ay hindi pa natatapos. Ang buong operasyon ay hindi pa natatapos. Si Javier lang ang isa sa mga piraso ng mas malupit na laro.

Kapag gumana ang planong ito, sila mismo ang mag-aaway at ako ang magkokontrol sa mga mangyayari pagkatapos. Anyone who dares to hurt Amara will face a turbulence of disaster in their lives. Every tear that falls from her beautiful face will bring back ten folds of chaos. I will be their living karma, punishing them for every bit of pain they cause her. I wouldn’t just get back at them. I would tear their lives apart, making sure they felt the pain they caused her. My plans would be precise, leaving no room for mistakes. I would create their downfall and made them regret for hurting her.

Hindi ko talaga siya maintidihan. “I’ll see you tomorrow.” “Please don’t,” ani ko. Ngumiti siya nang matipid sa akin. “No can do.” Sinara na niya ang pintuan pagkatapos noon. I blew out some air after hearing the door closing. Inikot ko rin ang tingin ko sa buong lugar. I relaxed after realizing I was finally alone. Umupo ako sa tabihan ng kama habang binabalikan sa utak ko ang mga pangyayari naganap ngayong araw. Sa loob ng isang araw, parang ilang araw na agad ang nagdaan sa dami ng nangyari sa buhay ko. Simula sa breakup namin ni Axel, sa pagkikita namin ni Killian at sa mga sinabi niya sa akin, at itong paglipat ko sa lugar na wala akong kalam-alam. Ni hindi man lang ako nakapag-paalam s

Hindi naman ako nakasagot dahil sa tanong ni Marcus dahil kahit ako ay hindi ko alam kung kaya ko bang panindigan ang lahat ng sinabi ko kay Ethan. "You know what Agatha pagdating sa love kahit gaano pa tayo ka katalino ay nagiging bobo tayo. Mahirap maging kalaban ang puso at isip lalo na kung hindi ito nagkakasundo. Masyado kang naging mabilis sa pagdedesisyon ng hindi man lang pinag isipan ng mabuti. Tapos ngayon ay nasasaktan ka? Alam mo lahat tayo may kakayahan na manakit ng iba pero nasa atin 'yon kung sadya ba o hindi. Mahirap kalaban ang mga salita, kasi kapag nakapagbitaw ka na ng hindi maganda tungkol sa isang tao o nagawa mo na siyang saktan sa pamamagitan ng salita ay hindi na ma

Matagal kong nilibang ang sarili ko sa ibang bagay para lang hindi ko maisip ang gap sa pagitan namin. “Eero, our marriage is not working anymore. Ayoko ng pilitin pa na ayusin ang marriage natin dahil sa totoo lang, ubos na ubos na ako. Kahit pa anong sabihin mo, desidido na ako. I want us to get anulled,” that was the last time she said then after that, she walk straight into our room.

Kahit papaano ay nakakalimutan ko ang bangungot na nangyari sa akin pero oras na sumagi iyon sa ala-ala ko ay lahat ng tuwang nararamdaman ko ay nawawala bigla. Naaalala ko lahat pero ang hindi ko maintindihan at kung paanong parang hindi ko makontrol ang sarili ko. Parang may kumawala sa akin ng gabing iyon. Isang bahagi ng pagkatao ko na noon ko lamang natuklasan. Natatakot ako sa pagkatao na iyon. Wala man lang bahid ng pagdadalawang isip na pinatay ko si Vander. Pero buhay naman siya. Hindi mai-aalis sa isipan ko ang katotohanan na niloko ako ni Vander at isa siyang traydor. "Sige, alis muna kami Tito, Raven. Kailangan pa namin tumulong sa pag-aayos ng fortress." Paalam naman sa amin ni

Dahil sa may isang rumaragasang sasakyan ang malakas na pumito sa aking pagtawid. I cover my eyes, nahulog din ang dala kong black envelope, and I can't stop to scream. Sobrang takot ko sa mga oras na iyon. "Be sure to check out the way bago ka tuloyang tumawid!" My heart still pounding fast. Iminulat ko ang mga mata ko. "I'm still alive. Oh, God. Thank you." I whispered. Akala ko ay katapusan ko na sa mundo.