Severino Reyes Novels & Stories

“Anak ko… ligtas ka na. Tahimik na ang buhay natin. Walang takot. Walang anino ng nakaraan.” Sa likod niya, si Theodore delos Reyes dating si Teddy Smith ay lumabas mula sa kusina na may dalang dalawang tasa ng kape. Suot niya ang simpleng linen shirt at shorts, ang balat ay bahagyang nangingitim dahil sa araw ng Spain. Lumapit siya sa asawa niya at yumakap sa likod nito, ang mga kamay ay nakayakap sa baywang ni Elena habang hinahaplos ang likod ng maliit na si Maria Cecilia.

Mabilis kumilos ang private investigator niya. Binuksan niya ang files. Nakita niya ang mukha ng lalaking bumangga sa kanya. Ernesto Reyes. Kwarante dos. May asawa. May dalawang anak. Labinlimang taon na driver ng delivery truck. Pero anim na buwan na ang nakalipas, bigla siyang huminto sa trabaho—walang paliwanag. Walang bagong pinagkakakitaan. Tapos makalipas ang tatlong buwan, sinadya niyang banggain ang kotse ni Rico.

Pero nang gawin niya iyon ay may mga ala-alang biglang sumagi sa isipan ko that are all unfamiliar to me. Dr. Mercado Reyes, fifty six years old. May dalawang anak na lalaki, ang panganay ay si Caleb Reyes na may sarili nang pamilya, at si Anthony Reyes na nasa Europe na. Both of his sons ay nakapagtapos din ng medicine at mga ganap na doctor na. Namatay ang asawa niya na si Delilah, just two years ago sa sakit na breast cancer. He's lolo Santiago's personal doctor, anak siya nang pumanaw na kaibigan ni lolo. Isa siyang kilalang doctor sa kaharian ng Castillo at nasa upper-middle class men.

Pagka’t hahayaan kitang gawin ang bagay na makapagpapasaya sa iyo, hindi kita pipigilan kung nais mong makasama siya. Unti-unting kumakalas ang pagkakahawak ni Estrella sa braso ni Severino kasabay ng pagbigat ng kaniyang talukap, at ang mga katagang matagal na niyang nais sabihin sa lalaking ngayo’y kaniyang kaharap, “Te quiero, general Severino Cercadilla Cervantes. (Tinatangi kita, Heneral Severino Cercadilla Cervantes.)”

Isinama ko rin sina kuya Pako at kuya Kiboy, mga pinsan ko, para may backup ako dahil sabi ni Fatima na huwag na ako umasa na sasama sakin ang lalaking nakabuntis sa kanya, lalo na kung ako lang mag-isa ang makikipag-usap. Kita ko ang isa-isang pagsidatingan ng mga tao na dadalo sa kasal. Halos lahat ay nakasakay sa magagarang sasakyan. Nanlaki pa ang mga mata ko ng makita si Senadora Rhea Alcaraz, ang isang senador na inindorso siya ng Papa ni Gabbi noong eleksyon. Isa rin siya sa mismong namigay personal ng relief noong binagyo ang provinsya namin. Nakipag-beso si Senadora sa ilang kababaehan na nasa labas bago pumasok sa loob ng simbahan.

Julian Reyes, isa sa mga pinakamagaling na neurologist sa bansa. Tahimik lamang si Sebastian habang pinagmamasdan ang lalaking doktor sa kabilang dulo ng mesa. Ramdam pa rin niya ang pagod, pati na ang bahagyang panginginig ng mga kamay niyang mahigpit na nakakuyom. Sa kabila ng taglay na tapang ng isang Valderama, hindi naitago sa kanyang mga mata ang pag aalala. “Selective amnesia.”

baliw pa naman 'yung mga taga-UOK tulad ng dati nilang Leader, si Reyco'ng ulul. "Oh well, Velasquez is not like that, he never cheated on the game that he started, when he said that's all that will happen. I will accept his challenge, I also want to meet his proud new member, as if that they can beat me," ngisi niyang sabi. Nginisian ko rin siya, parang excited akong manood sa laban, ah. "I want you to know the real identity of Alfonso. Some of his information are fake, he's good at that part. I just found out suddenly, since his son died."

bungad ko kaagad sa kanila. "Tama ang hinala mo, Daphne. Si Vice President Velasco, ay isa sa mga Drug Lord sa Pilipinas. And take note, si Stephen Reyes, ang boss ni Jin Fajardo ang kasosyo niya." nakangising saad ni L.A. Umupo ako sa tabi ni HJ. "Stephen Reyes. Buhay pa pala iyon." nakangising saad ko sa kanila. "Hindi natin basta-basta babanggain si Stephen. Boss siya ni Jin Fajardo at Lukas Sandoval. Si Lukas nagtatrabaho pa rin kay Stephen," aniya naman ni Beatrice.

"Sabihin mo, totoo bang pinatay... ni Papa si Tito Emilio?" Saglit na katahimikan ang bumalot sa kanilang dalawa. Halos marinig ni Renata ang mabilis na tibok ng kanyang puso habang hinihintay ang sagot. Severino met her gaze, his voice cold and unwavering. "That's the truth, Renata. Your father killed my father... in front of me."

Pumasok ang isang lalaki—matangkad, maayos manamit, at may dala-dalang tablet sa kamay. “Good morning, Mr. Cruz,” bati niya na may ngiti. “Ako si Marco Cinco Reyes, assistant ni Ms. Navarro.” Tumango lang ako. “Magandang umaga.” Nagtama sandali ang mga mata namin. Hindi ko alam pero may kakaibang kumpiyansa sa tingin ng taong ito, parang alam niya ang hindi ko pa alam. Ilang segundo lang, bumukas muli ang pinto. Doon pumasok si Celestine, naka-dress na kulay pula na halos sumisigaw ng kapangyarihan at tukso.