Shivered Novels & Stories

Eleuthera was standing on the edge of the cliff where have a soft spot for crystal clear sea. Ang nakatirintas na buhok ay bahagyang nililipad kaya ito ay nagulo sa pagkakabuhol. Yinayakap siya ng simoy ng hangin na nagdudulot nang kaginhawaan at kalamigan sa katawan. Ang mga kamay ay nakasilid sa bulsa ng cotton short, seryoso at malalim na nagiisip.

Bumaba ang kanyang mga labi patungo sa labi nito—manipis, malamig, at napakakumportable sa pakiramdam. Sa kanyang pagtulog, tila nakaramdam si Shayne ng kaunting kirot at hindi komportableng pakiramdam kaya't bahagya siyang kumilos, saka tinapik si Eldreed na parang pinapalayas ang isang lamok.

agad na itinapat ko ang masakit kong katawan sa shower at naligo na ako. habang kinukuskos ko ang katawan ko ,habol habol ko naman ang paghinga ko dahil sa muling pagtulo ng mga luha mula sa mga mata ko.. wala na atang balak maubos luha ko. ayaw ng huminto....sh!t!! bakit ba kasi kailangan pang masaktan? bakit? vl pov "sh!t!"my body are shaking..I'm crying too.hindi ko akalain na magagawa ko sa asawa ko ang ganung kahayupan..

Gene was home. And she couldn't explain the shiver that ran through her spine. TO BE CONTINUED...

Wala pa man ay parang handa nang tumirik ang mata ko! “Here,” bulong niya sa tenga ko. “Right here.” Ang malamig na salamin ang unang gumising sa akin. Parang bigla akong nagising mula sa isang malalim, mainit, gumugulong na sensasyon. The chill traveled from my chest down to my stomach, and my whole body shivered. “Jesus—” hindi ko alam kung ungol ba o mura ang lumabas sa bibig ko.

Sa sandaling ito, isang bolang apoy ang dahan-dahang lumipad patungo kay Shirley! "Fireball! Bakit may isa pang bolang apoy! Si Grachev?" "Si Grachev siguro. Gumagamit ba siya ng fireball para tulungan si Shirley na makaalis sa yelo?" "Hindi! Masyadong mababa ang temperatura ngayon ni Shirley. Nararamdaman ko ang nakakatakot na lamig na ito kahit sa malayo! Hindi siya magtatagal sa ilalim ng sikat ng araw. Kung may dumating pang bolang apoy, may mangyayari! Sinasaktan siya ni Grachev!"

Ayos lang sana kung ordinaryong araw lang iyon ngunit ito ang unang pagkakataong pakiramdam niya ay maganda at nababagay talaga sa okasyong ito tapos sinara lang ng impaktitang Sherry. Nagsisimulang uminit ang paligid ng mata niya. “ Cr lang ako,” imbes na ipakitang nasaktan siya sa sinabi nito ay mas ginusto niya na lang na umalis ng lugar na iyon. Hindi siya pumunta sa banyo, sa halip ay dumeretso siya sa dalampasigan. Niyakap niya ang sarili dahil malamig ang simoy ng hangin sa gabing iyon. Idagdag pa na ipinahiya siya ng bruhang si Sherry sa harap ng kanilang klase. Doon na siya nagsimulang umiyak. Mainit ang mga luhang bumabalot sa kanyang pisngi. Kinagat niya ang ibabang parte ng

“Possibly.” Lumapit siya nang kaunti sa akin. Pero sapat na iyon para magkagulo ang buong sistema ko. Mariin akong napalunok habang pinagmamasdan ang mukha niya. “You’re shivering,” aniya. Medyo nataranta naman ako do’n. “Ay, sorry—”

bakas sa tono ng boses at mukha ni Marcus ang pagkabalisa at pag-aalala. Si Shy naman ay parang hinahabol ang sariling hininga. Para siyang sumali sa isang marathon, hingal na hingal at mabilis ang takbo ng tibok ng puso nito. Kahit malakas ang aircon sa loob ng kwarto ay tagatak ng pawis si Shy. Hawak niya ang kanyang dibdib at hindi niya alam kong paano siya mag re-react sa naging panaginip.

May nagtakip ng bibig. May napakapit sa apron. May halos mapasigaw ng “KYAAAA!” pero kinain na lang ng hangin. Kilig everywhere. Si Veronica? Hiyang hiya. Gusto niyang lumubog sa sahig. Gusto niyang punitin yung turtleneck. At gusto niyang takpan si Jarred ng kumot dahil hindi man lang marunong magtago ng ebidensya. Pero si Jarred?