Shivered Novels & Stories

And decayed. And for the first time in my entire life, I felt my body tremble. In fear. Napa-atras kaming dalawa ni Van. Hila-hila si Dearil palayo. My knees are too weak for me to stand up. That running or walking will be impossible with these shaking legs. W-We're gonna die! We're going to die!

Lihim siyang napasinghap. Kahit na masama ang pakiramdam ay nakailang paglunok siya. Nang ikober ni Anya ang sarili sa nanlalamig niyang katawan ay mabilis na uminit ang kanyang pakiramdam. Ang kapangahasan ng dalaga ay gumising at naghatid ng kakaiba at samu't-saring sensasyon na kumalat sa kanyang buong pandama. He felt her shiver. Nang mga oras na iyon ay gusto niyang pagsalikupin ang mga kamay sa malambot nitong katawan at ikulong ito sa kanyang mga bisig. Katakot-takot na pagtitimpi at pagpipigil ang kinailanganin niyang gawin.

The weight is suffocating, dragging me down like I'm being strangled slowly, methodically, until the last bit of life drains from me. My hands tremble violently, shaking with a cold rage and helpless fear. My shoulders convulse uncontrollably as if trying to shake off the memories clawing at me. Tears flood my face, hot and endless, carving channels through the grime and blood. My cracked lips part in desperate gasps, fighting for breath that won't come. Every inhale is ragged, shallow, like my lungs are collapsing under the pressure.

Hinila ko ang kumot para ibalot sa katawan ko at hindi nag-aksayang lingunin siya. “You were shivering last night at kahit doblehin ko ang kumot mo, lamig na lamig ka pa rin. You were having chills. What am I supposed to do? Let you die?” His voice was cold. Narinig ko ang pagbangon niya pati na ang pagsusuot niya ng damit. Ang mga yabag niya palabas ng silid at pagsara ng pinto ay may bigat.

Pero habang umiiling siya at inaagaw ang atensyon niya sa pagmamasahe ng dibdib niya ay bigla siyang pinasok ng lalake para siya'y mapahiyaw at maiyak nang hindi niya pansin. She shivered as pain assaulted her entire whole. Pati nga yata kaluluwa niya ay nasaktan. Para siyang hinahati sa dalawa at sinaksak ng patiwarik. Panay ang pag agos ng kaniyang luha at ang lalake ay tahimik lamang, ngunit hindi gumalaw. Marahil ay napansin nito ang kaniyang reaksyon.

Napaiyak na lang ako. He then started fumbling with the buttons of my blouse, his movements clumsy and impatient. The fabric tore with a sickening rip, a sound that echoed the shattering of my own composure. Just as despair threatened to overwhelm me, a thunderous knocking shattered the silence of the room. A series of sharp, insistent raps that vibrated through the floorboards.

A loud, sharp shatter of glass made me recoil from Tomi’s fake affection. “My hand slipped.”

It was nearly morning when I feel that I'm cold. I stand up to close the aircon but I feel dizzy while doing so. Ni hindi ko nga nakayanang makatayo ng matagal because I'm always ending up laying down my bed. My head is spinning and I don't know why I want to vomit. My head aches and I'm shivering. Wala akong nagawa kundi ang pumasok sa kumot ko habang nginig na nginig. I can't take it. I don't know why did I ended up sick even I bathe after that rain.

Hinawi nito ang kamay ni Shade bago tuluyang tumalikod at umalis. Naiwan siyang humihikbi. Ang nararamdaman niyang maliliit na karayom ay tila nag-evolve. Mas masakit. Mas mahapdi. Mas nakakamatay. She broke down and AJ is there to catch her.

Hindi niya matanggap ang katotohanan kahit na tinanggap na niya ito kanina. Malamig na inobserbahan ni Adam si Shirley sa may tabi habang sumandal ito sa mya kama. Namumutla ang mukha nito, parehong nakahawak ang mga kamay nito sa kama. Sa bandang huli, wala siyang lakas ng loob na hawakan ang kanyang mukha.