Short Alamat Novels & Stories

Carmella "Kumain na ba kayo? Magpapahanda ako" magiliw na sabi ni Mrs. Alvarez. "Ah... huwag na po, gabi na rin po baka hinahanap na po ako sa amin" sagot nya habang hindi parin nya maalis sa ginang ang mga mata. "Ganoon ba, pero gabi na hija, saan ka ba nakatira?" "Malapit lang po sa SMU"

"Alam ko na! Hindi ba may saradong gate sa likod ang apartment building natin?" "Oo," tipid niyang sagot. "Try mong makiusap sa landlord na baka puwedeng doon kayo dumaan. Paglabas niyo sa gate, may kalsada na malapit sa kagubatan. Bihira lang 'yon daanan ng mga tao kaya maliit ang chance na may makahuli sa inyo. Shortcut 'yon papuntang bus terminal."

Alam na niya kahit hindi ko man sabihin. “Mag-ingat ka,” sabi niya. Tumango lang ako. “Opo.” Paglabas ko ng bahay ay nandoon na ang sasakyan. Si Melvin nasa driver’s seat. Tahimik din. Pero halatang gising ang isip. “Address?” tanong ko habang sumasakay. Inabot niya ang tablet. Isang location. Walang pangalan ng building. Walang label. Walang description.

"Wala po na nakalagay kung kanino galing Miss pero sabi nung messenger noong isang linggo pa daw 'yon pinadala." Kumunot-noo ako. "Bakit ngayon lang dumating kung noong isang linggo pa?" tanong ko at nagsimula na kaming maglakad papunta sa office ko. "Wala po kasing address, Miss. Tanging pangalan niyo lang daw po ang nakalagay sa sulat kaya hindi alam kung saan dadalhin ng messenger." paliwanag pa ng secretary. "Nasaan?"

Asap. Wala pang ilang minuto nang mag mensahe siya nakatanggap kaagad siya ng reply mula kay Dylan. 'Agoncillio street, tatlong bahay mula sa bakery. Asul na gate. Message mo ako kapag paparating na kayo.'

This is the office address - 1234 BGC Taguig. ーーー "Konti lang ang mga ito pero bakit parang feeling ko ang hirap gawin." Sambit ko sa sarili ko at napabuntong hininga. 8am tomorrow then I think dapat medyo agahan ko pang konti. Habang iniisip ang mga gagawin ako ay lumabas sandali para pumunta sa malapit na convenient store.

“H'wag na nga, Belyn. Ayos lang sa sunod na lang na pagkikita natin,” “Sure! Wait lang isusulat ko na lang ang address ng bahay namin. Wala pa kami bahay ha? Sa condo pa kami nakatira,” sabi ko pa at hinalungkat ang ballpen ko. “Okay lang kinuha naman natin ang number ng isa't isa. Text mo na lang,” “Oo nga ganoon na lang. Ingat kayo ha? Nice meeting you. Hmm! Hindi ko alam ang name ng mga bata,”

Napabuntong-hininga ako. “Galing ba sa yo ‘to?” balik kong tanong. Umiling siya. “Kung ganon, hindi importante.” “Bakit mo naman nasabi ‘yan?” tanong niya, halatang hindi pa rin kuntento. “Hindi ko ginagamit ang address na ‘to bilang home address ko. Ang tanging nakakaalam na nandito ako ay sina Mommy Claire, Ingrid, ikaw, at mga kasambahay. Sabi mo na hindi galing sayo ‘yan. Sigurado akong hindi rin magpapadala sina Mommy Claire at Ingrid nang walang pangalan. Alam nilang masama para sa kalusugan ko ang mga sorpresa.”

napahilot noo ako inisip kung ano address nga "Why nerd?..you dont know how to use those apps" nag smirk pa nga "A-ano po kasi sir diko po maalala yong address namin" nahihiyang napakamot batok na lang ako "So? manghuhula pa pala ako kung saan lupalop kita ihahatid" "S-sorry po sir ngayon lang po kasi ako di nag commute" malumanay na nakayukong sabi dito

Palatak nito kaya bahagyang namilog ang mga mata ko sa pagkagulat. "Tsaka hindi ko rin naman mabigay ang address mo dahil hindi ko naman alam kung saan ka nakatira kasi sabi mo nga diba na no permanent address ka dahil sa trabaho mo!" Nakakamot sa ulong segunda pa nito kaya ilang beses akong napalunok ng laway.