Short Mother's Love Quotes Novels & Stories

"I love you, Mom." "I love you too, dear. Always remember na maraming nagmamahal sa'yo. Ang hiling ko lang sa birthday mo ay ang maghari sa iyong puso ang kapayapaan at pag-ibig, alisin ang mga galit na namumuo sa iyong puso at mas harapin ang mga bagay kung saan ka masaya." "Oh, Mommy..." "Hmmm... nandito lang ako, hija. Habang pinapahiram pa ako ng Panginoon ng buhay at lakas."

Who the hell is she to give such a final statement saying that his mother does not love him? Bakit, hindi ba totoo? Buong buhay mo, ni hindi mo man lang nga siya nakita, 'di ba? You don't know what it feels like to be taken care of by a mom. Wala kang ideya kung ano ba ang pakiramdam na mayakap ng isang ina, mahalikan. Hindi ba, parang totoo rin naman ang sinabi ng babaeng iyon na tinatawag mong baliw? Your mother does not love you. For real. Kasi kung mahal ka niya, nasaan siya? Kung mahal ka niya, bakit natiis niya na hindi ka makita o kahit ang magpakilala man lang sa iyo, bakit hindi niya magawa? It's because she doesn't love you, idiot. Tama 'yung babaeng baliw na iyon.

Ngumiti ito nang makita ako. "So ano iyon, Ma?" pangungulit ko pa kay mama habang tinitikman ang luto niya. "Your power's weakness?" she asked. “Yes!” excited kong tugon. Tumayo ito at kumuha ng tinidor, tinikman ang kanyang ginagawa. She gulped the food smoothly and then she looked at me. “Love. No matter how powerful the brain, it will surely contain and tame by love. And you can do nothing about it,” she answered.

Because love makes you good. Beauty is simply reality seen with the eyes of love. If we look at the world with a love of life, the world will reveal it's beauty to us. There's no love greater than mother's love, and there's no greater sacrifice than father does for kids. Which sacrifice is one of the components of love. Napangiti na lamang ako sa Elder. “Shall I arrange your dinner date?” “Tsk. baka maka-istorbo pa tayo sa dalawa.”

Damn! Ramdam ni Tharia ang nararamdaman ng ina. Hindi niya mapigilan ang humugot ng isang malalim na buntong-hininga. Muli, niyakap niya ang mahal na ina. "I love you, mom." "I love you more, sweetie," nakangiting sagot ni Gretel sa anak at niyakap ito ng buong-higpit. "Sige na, maupo ka na muna do'n sa couch at magtatrabaho lang si mommy, okay?"

Yon nga ang sabi sa isang quotes na nabasa ng dalaga. "It is better to love and to be loved than to have never loved at all." “Pero bat ganon?” “Bakit tila yata masheeeket?”

Wala akong pakialam kung hindi na ako sopistikada na tignan dahil hanggang ngayon ramdam ko pa ang kirot na pagmamay - ari na siya ng iba. "Dad mahal na mahal ko siya na ako ang nasasaktan nang lubos kapag nasasaktan siya. Why can't he love me back? Bakit kapatid lang ang turing niya sa akin? Papaano ako magiging sapat na babae para sa kanya dad, mom? What should I do?" Sumisigaw at malakas kong patuloy na pag - iyak. "Samantha anak ang pagmamahal ay kusang darating sayo hindi iyon pinipilit. Maging aral sana sayo si Jordan at Anita. That's true love sweetheart." Umiiyak na sagot naman ni mommy.

Hindi kasi niya maiwasang isipin na kaya dinidistansiya nito ang sarili sa kanya ay dahil sa nawawala na ang pagmamahal nito sa kanya, na pinandidirian na siya nito ngunit parang imposible naman iyon dahil kapag tumitingin ito sa kanya ay nakikita niya kung gaano kalaki ang pag-ibig nito sa kanya. Hindi nga ba eyes are the window of the sould. Sa kaisipang may amnesia siya pero nagawa niyang maisip ang quote na iyon, parang gusto niyang matawa ng husto. Natigilan lang siya nang makita niyang titig na titig ito sa kanya na parang may gustong itanong. Well, parang gusto nga rin niyang itanong dito iyong tungkol sa boses ng batang babae na narinig niyang tumawag sa kanya ng Mommy.

Kaya’t marahan siyang hinawakan ni Jai sa baba at inangat ang mukha nito upang magtama ang kanilang mga mata. "...I love you when you're mad. I love you when you're quiet. I love you when you're messy and when you're tired. I love you when you push me away, and I love you even more when you let me in." Napakagat-labi si Aster, pilit pinipigilan ang sarili na malusaw sa mga sinabi ng asawa. “I love you not just because you’re the mother of our child… but because you’re you. My peace, my fire, my home.”

“I won’t, Baby. Hey, enjoy the day with your daddy. Don’t worry, I’ll be fine.” “We will. We might be a bit late.” “No problem. Tell Teo to look after Matthias, okay?” “Yes, Mommy. I love you!” “I love you, Thea, Teo, Matthias.” “Daddy is smiling. I think he’s waiting for you to say you love him, too.” “Silly girl, don’t make me commit commandment #6.” “Of course, I won’t let you be an adulterous woman. You are my mom, and we love you.” Saka niya ibinaba ang tawag.