Short Seaside Quotes Mga Nobela at Kwento

Kaya rin mabilis na-serve ang breakfast namin. Matapos ng breakfast, inaya ko siya sa tabing-dagat. Hindi maaraw. Hindi ko alam pero maulap ngayon kaya hindi mainit. I smiled when we were on the seashore. The pristine water and the waves of the ocean are calming. Umaayon sa gusto kong maging araw namin. Calming and comforting. Hinarap ko siya matapos kong pagmasdan ang dagat. “So tell me, after all these years, what stops you from moving on?”

No'ng nakaraan lang ay napakaraming pagkain na pumapasok sa isip ko, ngayon naman ay wala kahit isa. May ibinulong si Zeidan sa mga tauhan nila at sabay-sabay nang umalis ang mga ito. "Bakit mo ako dinala dito?" Baling ko rito habang tinatanaw ang dagat. "P'wede ba tayong pumunta mamaya do'n? Gusto ko sanang maglakad sa tabing-dagat." To me, nothing could be more romantic than walking on a seaside. Sobrang ganda ng mga tanawin doon at gusto kong makalapit. Naaakit ako nang bawat paghampas ng alon na nakikita ko.

Today is Saturday, no class, no assignments, nothing to do but to enjoy the weekend and have fun. My bestfriend Astrid and I went on a beach getaway in another town a kilometer and a half away from our place and rented a room good for two days. I woke up early, five in the morning to be exact and before the sun starts to shine behind the cottony clouds I was already on the seashore. I watch the waves breaking, I went farther out, look down on the clear water and touch the beautiful starfishes with different colors and shapes.

Ako, naiwan sa may veranda, may baso ng whisky sa kamay, pinagmamasdan ang dagat. “Ang tahimik dito,” sabi ni Liza, lumalabas mula sa loob ng villa. Naka-simpleng shorts at white top siya, may hawak ding wine glass. I froze. “You shouldn’t be drinking that.” “It’s just a sip,” sagot niya, nakangiti. “I’m twenty, not twelve.” Lumapit siya sa railing, tinitingnan ang dagat. “Ang ganda no? Parang lahat ng problema nawawala kapag nandito ka.”

And I guess nagtagal kami sa ganoong posesyon ng ilang minuto or so. I can see the reflection of moon hits the surface of sea. Malaki ang buwan at maliwanag. Ang ilaw sa mga cottages sa beach ay nagmimistulang maliliit na firefly, hindi nga lang lumilipad kaya fire na lang. "Minutes more, please. I want to be with you." he whispered. Hindi ako umangal dahil parehas lang naman kami. Ang isip ko ay tumututol ngunit nanaig sa 'kin ang pagiging malandi. Ang rupok ni ante! Binayuhan lang bati na agad!

Ang simoy ng dagat, ang halimuyak ng asin sa hangin, at ang mahinang hampas ng alon sa pampang lahat ay tila sumabay sa tibok ng kanilang mga puso. Tahimik si Veronica, nakatitig sa kanya, habang dahan-dahan siyang napapangiti. “You’re getting good at this,” bulong niya. Tahimik ang paligid, tanging ang mahinang hampas ng alon sa pampang ng Maldives ang maririnig. Si Jarred ay nakatayo malapit sa veranda, nakasandal sa railings habang pinagmamasdan ang bughaw na dagat na tila walang katapusan. Ang mga salita niya ay mabigat, malamig, at parang nagmarka sa pagitan nilang dalawa ng isang malinaw na linya.

Sa mga taong tahimik lang na nakangiti habang pinagmamasdan ang papalubog na araw. Tumatak tuloy agad sa akin ang sinabi ni Sorin. “People don’t just remember the sunset, they remember who was standing beside them when the sky turned gold.” Napakagat ako sa ibabang bahagi ng labi ko. Hindi ko namalayang napapangiti na pala ako. Parang may mainit na pakiramdam na unti-unting kumalat sa dibdib ko, tapos napatingin ako kay Sorin. Tahimik lang siyang nakatanaw sa dagat. Parang normal lang sa kaniya ang sinabi niya.

Gabi na at lahat kami ay nasa sea-side pa rin, may bonfire at maliwanag sa sea-side at ang daming tao. May yacht pa sa tabi at floating kubo. Nilagay iyon dahil sa kamlado ang dagat at low-tide ngayon. A lot of people are having fun, may iilan na kaibigan ng mga kasama namin sa cruise, but this beach party is exclusive.

Salamin ang dingding sa may veranda, at makikita mo ang ganda ng karagatan. Napasampa ako sa kama nang makaramdam ng pagod. "Tired already, huh?" ani Top saka tumabi sa akin. "Do you want to go there on the rocks? Mas maganda ang nga tanawin roon." Suhisyon niya. Tumagilid ako para makaharap sa kanya. Ngumiti akong tumango. "Hmm! Dalhin mo ako do'n. Tapos sa tabing dagat na rin."

If you want to unwind by yourself, you can do that here. Nakatambay ako kanina sa dalampasigan ngunit nang dumami ang mga tao sa paligid ko ay napagpasyahan ko kanina na maglakadlakad. Pumunta ako sa tagong bahagi ng resort at doon ko lang nalaman na may mga kabahayan pala doon. In the side of the seashore, there's a bunch of little stores set up along the beach. May mga souvenirs, t-shirts, at pagkain kang makikita. May ilan ding mga seashells na decorations ang ipinagbebenta.