Short Story Examples In The Philippines 소설 & 이야기

Kabanata 100 “Mommy, Ice cream! Ice cream!” Hila-hila ako ni Felecity patungo sa isang ice cream shop dito sa San Pedro. Hindi ko akalain na magiging ganito kasaya ang anak ko. Napangiti na lamang ako at nagpahila sa kanya. Pareho kaming naka-dress, parehong design at kulay. Pareho rin kami ng buhok, naka-bun.

"Tama.. may mga kaibigan ako noon na nagkaganito din, at bandang dulo, naging bihag sila ng mga babaeng hindi ko akalaing papatulan nila.. Naalala ko ang mga kuwento-kuwento tungkol sa mga probinsya sa Pilipinas—mga lugar kung saan uso ang mga gayuma, kulam, at pangkukulam sa mga lalaki upang mapilitan silang maakit at sumunod sa anumang kagustuhan ng mga babaeng gumagawa ng ganoon sa kanila. Paano kung bago siya pumunta rito sa mansiyon ay nagpunta muna siya sa isang sikat na mambabarang sa kanilang bayan para kumuha ng gayuma? Paano kung may inihalo siyang kung anong likido o gamot sa kape o sa mga pagkain na kinakain namin, dahil minsan siya ang nagpiprisintang magluto? Paano kung maging

Hindi ako nagkaroon ng ibang mga kaibigan dahil isa lang ang gusto ko at ayaw ko nang madagdagan iyon. When my Mom told me that we were going home to the Philippines I almost jump in excitement. I was 16 at that time but my happiness is like my Mom gave me candy. When we arrived in the Philippines, I got annoyed because they said we need to attend a party. I was tired and I wanted to take a rest! I stay in the garden for almost 2 hours. My brows furrowed when I heard something behind the grass. It was a girl. Lihim akong natawa nang mapansin na sumusilip ang babae at tila nagtataka. Nagtago ako nang mapansin na papalapit na ito.

Paano kung sa halip na pera, buhay niya ang mawala? Sa mga lugar na hindi naaabot ng araw, ang mga madidilim na sulok ay sadyang napakarumi. Noong unang dumating si Therese sa Maynila para mag-aral, marami na siyang narinig na ganitong mga kwento—mga kwentong ayaw niyang maalala. Napakalupit ng mga kapitalista sa paraan ng paggamit nila sa mga babae.

sabi pa ni Elle Inabutan niya ako ng tubig at matapos kong uminom ay saka siya nagsimulang magkwento sa akin. “Noong umuwi ako dito sa Pilipinas after my masters, pinuntahan kita agad sa inyo kasi nga miss na miss na kita. That is when I found out na isang taon ka ng wala sa Pilipinas at hindi masabi ng pamilya mo kung saan ka nagpunta.” pagsisimula ni Elle

sabi naman niya at saka sinuri ang result na nasa harapan. Nabasa niya sa kapirasong papel na ‘yon na walang kahit ano’ng komplikasyon o kung anumang nakakaalarmang bagay ang dahilan kaya hindi makapagsalita ang kaniyang bunso. “Yes, Ma’am. I encountered so many children with the same situation here in the Philippines. Ang magagawa lang natin ay maghintay. Kapag komportable nang magsalita si Callie, magagawa niya iyon nang walang problema.”

inalagaan. Hindi nagtagal, nagbago na 'yong pakikitungo nina Tita Felice sa akin. Palagi akong sinasaktan nong asawa niya kapag lasing na umuuwi. Ginawa nila akong katulong, punching bag at aso na pinapakain ng tira-tira nila. Ni hindi ko alam kung alam ni Mama na ganon 'yong trato ng mag-asawa sa akin. Umasa ako na susunduin niya ako't kukunin para mailayo sa kanila pero hindi pa rin siya dumating. Gabi-gabi hinihiling ko na sana kinabukasan nandon na 'yong Mama ko para sunduin ako. Isang taon ang lumipas wala pa rin siya. Napagdesisyunan kong lumayas, napadpad ako dito sa Manila, sinubukan ko siyang hanapin pero hindi ko alam kung saan. Napunta ako sa bahay ampunan, doon naging maganda ka

Madalas ang istorya ng kanilang pinagmulan ay isang running away bride/groom, nakipag one night stand sa isang bilyonaryo o di naman ay anak sa pagkadisgrasyada ng ina. Sari-saring kuwento ang pumapasok sa isipan niya at gustong gumawa ng lugar sa utak niya. Hindi niya maubos maisip na imposible naman yata ang mga iniisip niya. Iyong mga kuwento ng mga kilala niyang tao ay posible iyon, pero ang kuwento niya ay isang kathang-isip na kahit sa panaginip niya ay imposibleng mangyari.

“Good to hear that. First time na may sinabihan akong ganito na tumango sa sinabi ko. It’s so rare to find a girl that is familiar with the things I like.” “Gusto mo po ‘yong Philippine Mythology?” “Kind of. Nagustohan ko dahil kay Mom. Those were her bedtime stories when we were still young. But anyways, ito na nga ‘yong story ko...” Tumagilid ako para ibigay sa kaniya ang buong atensiyon ko. Kapag ito story na naman ni Tungkung Langit at Alunsina, I swear, magwo-walk out talaga ako. Pero kapag ito iba naman, well, makikinig ako ng buo, ano pa ba?

Para akong nasa klase at bigla na lang nagtawag ng recitation. “We will make it appear that our wines aren't just a product embedded with stories of hardwork. The wine itself creates stories—stories of love,” saad pa nito at muling napangiti. “Filipinos romanticizes love so much. Pagdating sa usapang pag-ibig, ang mga Pilipino ay interesado. Idadaan natin sa kilig at kuwentong pag-ibig.” Napatango lang naman ako.