Short Story Examples In The Philippines Novels & Stories

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

sagot ko ditong nakangiti, pinapanatag ang kanyang kalooban dahil alam kong hindi s'ya panatag na makikipagsagupaan ako sa buhay Manila habang nag-aaral. "Ayaw mo ba talaga sa kabilang bayan? Ang narinig ko'y ang anak ni Ine na doon nag-aral ay nakapag ibang bansa na ngayon ay maayos pa ang trabahong pinapasukan" sabi n'ya na mayroong maliit na pag-asang magbabago ang aking isip.

“Ang may-ari ng supermarket ay nakapangasawa ng isang Filipina. Katunayan, may minority pala ng mga pinoy sa area na ito kaya may stocks siya na pang-Filipino cuisine. ” Paliwanag ni Mateo habang maingat na inaayos ang natitirang pagkain. “Tinanong ako ng babae kung bakit dis oras ako ng gabi bumibili ng bigas. Ang sabi ko, buntis ang asawa ko at wala siyang ganang kumain at kanin ang hinahanap niya. Alam mo ba kung ano ang sinabi niya sa akin? Ganyan din daw siya noong nagdadalawang-isip siya. Sa kanya nanggaling ang ideya ng rice balls. Akalain mo, epektibo.”

Kabanata 34 KID GABRIEL ALCANTARA We returned to the Philippines after 15 years with my family; Mom Ana, Dad Earl, and my younger brother—Calebri. The reason we returned was because my mother missed the Philippines. End of the story. We never complained about her. She was the kindest yet loud because she grew up among Visayan people. I mean, the people she met or sorround her were mostly Cebuanos or Visayans.

wika nito dahilan para lingunin niya. “What do you mean?” he asked and frowned. “Wala naman. I have a lot of friends in Manila. Kapag nag-uusap sila tungkol sa kanilang mga experiences sa mga ganoong bagay, they would narrate it like they’re some kind of author who loves writing romance novels.” Mahina itong natawa at humugot ng malalim na hininga. “And as curious as I am, I wonder how they must’ve felt while dealing with that. I mean, letting someone have your first kiss.”

I stilled on her question. Natahimik ako at doon ko lang napagtanto na sa reyalidad ay wala naman talaga siyang pakialam sa 'kin. Hindi siya katulad ng mga napapanood ko sa telebisyon at nababasa ko sa mga nobela na hahanapin at hahabulin ang babae kapag iniwan sila. He's too far from them. Ni wala siya sa katiting nila. “Somewhere in the Philippines.” I responded.

Sumuko na siya dahil nawala na ang kanyang pag-asa na linisin ang kanyang pangalan dahil siya ay clueless, at hindi alam kung ano ang gagawin upang patunayan na siya ay inosente. "Mahabang istorya ito aking Apo, pasensya na kung naging miserable ang buhay mo nitong mga nakalipas na taon, at naghihirap ka upang mabuhay ka lang nitong makalipas na pitong taon. Maaari ka nang bumalik ngayon, at sasabihin ko sa iyo ang buong kuwento." "Ha, paano mo nalaman iyan?" Tulala si Jate dahil alam ng kanyang lolo kung gaano kalungkot ang kanyang buhay sa nakalipas na pitong taon.

Month of May Spring season in the Philippines, napadaan si Trina sa tapat ng bahay kung saan nakatagpo niya ang estranghero. Napahugot ng malalim na hininga ang dalaga na tumingala sa bahay. After that morning binalikan niya ang lugar, nagbabakasaling makita uli niya ang lalaki at upang isauli ang dilaw na payong pero sabi ng housekeeper ay umalis na raw ang may-ari, kaya hanggang sulyap nalang siya sa bahay na iyon sa tuwing napadaan siya.

Hindi naman niya maiwasang hindi tumingin sa bawat nadaraanan namin. "Mommy all buildings here is so high just like in London!" mangha niyang sabi. "Yes baby, halos pareho lang naman pero mas marami kang makikitang building sa other country unlike here. Dito pa lang sa Manila ang maraming building because this is the capital of the Philippines, that's why." pagpapaliwanag ko naman sa kanya. "Pero may building rin po sa ibang place dito sa Philippines?" "Off course baby."

“Sana maisip mo rin kung ilang pagkain ang tiniis kong hindi kainin para lang makapagpadala ako ng malaking pera rito.” Suminghot-singhot na ako mula sa pwesto ko. I couldn't blame my family in the Philippines for eating all that they want and all the best foods therein while I was here starving myself so I could give them something. Para sa kanila naman kasi iyon...