Si Malakas At Si Maganda Drawing Novels & Stories

Parang may kung anong gumising sa loob niya—mga malabong imahe ng bata pa siyang nagdo-drawing sa buhangin, at isang batang lalaki sa malayo na nakamasid lamang, ngumingiti. “Noon pa man,” mahinang sabi ni Silas habang nakatingin sa malayo, “mahilig ka nang mag-drawing. Nakikita kita noon mula sa balkonahe namin. Nakaupo ka lang diyan sa buhangin, may hawak na lapis, abala sa pagguhit ng mga ulap at alon. Tapos minsan, nilapitan kita… pero nagtatago ka agad, nahihiya ka pa noon.”

Hindi ko tuloy napigilan ang sarili na pagmasdan ang mukha nito. Mas gwapo pala siya kapag kalmado lang ang mukha at kapag tinitigan ng malapitan. Matangos ang ilong, makapal ang perpektong kilay, mahaba ang pilikmata at napakakinis na mukha.

Dinampot niya iyon at tiningnan. Malcolm's chest contracted in pain when the saw the fake wedding photo of him and Magenta. What's unusal was the heart shaped drawing. May malaking puso iyon na hindi pantay-pantay ang pagkaguhit, nasa loob niyon ang nakangiting mukha nila ni Magenta.

He was sexy-hot and genuinely the most gorgeous man I've ever known. Hindi hadlang ang dilim upang hindi ko makita kung gaano ka ganda ang mala adonis nitong katawan. I let out a deep sigh, Damn it. He's totally splendidly, magnificently hot. Margaux! He is already one knee in front of me, completely naked. Napa lunok ako, hindi pa rin handa ang sariling makita siyang ganito.

May araw sa sulok. May ulap na parang cotton candy. May damo na mas mataas pa sa tao. At may tatlong stick figures. --- Sandaling natigilan si Leila. Tatlong tao? Muli niyang tiningnan ang drawing. --- Ang una ay si Oliver. Maliit. May malaking ngiti. At may buhok na parang limang linya lang. --- Ang pangalawa ay siya. Madali niyang nakilala.

Maliwanag ang buwan sa langit, at ang mga ilaw ng Madrid ay tila mga bituing kumikislap sa lupa. Habang hawak niya ang sketchpad, nagsimula siyang mag-drawing… isang gown na inspired sa Spanish moonlight, elegant pero may halong tapang. Ang bawat guhit ng lapis ay tila paglalabas ng emosyon: ang sakit, pagkalito, at pag-asa. “Para sa’yo ito, Mom,” mahina niyang sabi. “At para sa’yo rin, Dad… kahit hindi pa kita kilala.”

at halos malaglag ang mata ko nang makita kong mali ang naisulat ko. "Kailan pa naging Malaki Mendoza ang pangalan mo?" Malaki? Oo nga! Bakit Malaki ang nakasulat? Ugh! Gusto kong bugbugin ang sarili ko dahil sa nangyayari! Nakakahiya! "And turn your paper into the next page." Mabilis kong sinunod si Prof. Hala! "Did I order you to draw a bird, and you even name it into a big bird? Mukha bang biro ang exam ko?"

GOOD MORNING maagang nagising si Tasha at nag disisyong bumaba gusto nyang matanaw ang napaka gandang tanawin sa malawak na kapaligiran na punong puno nang naglalakihang puno at ibat-ibang klasi ng mga halamang lupa. bit-bit ang drawing materials bumaba sya. "are you alone?" saglit na gulat sya sa boses sa kanyang likuran, hindi nya na pansin ng pag lapit nito dahil nakatotok Sya sa kanyang pag pipinta.

"Pero bago ka umalis, tingnan mo po ito!" Kinuha ni Lila ang papel at napangiti nang makita ang isang drawing. Isa itong larawan ng isang maliit na pamilya—isang babae, isang bata, at isang lalaki na may malaking question mark sa mukha nito. "Baby, ang ganda naman nito," masayang sabi ni Lila. "Pero bakit may question mark ang lalaki?" "Kasi po hindi ko alam ang itsura niya," inosenteng sagot ni Mia. "Siya po ang Papa ko. Pero hindi ko po siya kilala... kaya nilagyan ko na lang ng tanong."

AMIRA HINDI KO magawang maialis ang mata sa lalaking matikas na nakaupo sa matikas din na kabayo. Para syang modelo sa isang sikat na magazine. Ang matipuno nyang hubad na katawan na namumutok sa muscles ay nangingislap sa sinag ng papalubog na araw. Sinasayaw pa ng hangin ang kanyang buhok. Para syang isang magandang tanawin na kay sarap pagmasdan. Sayang nga lang at wala akong dalamg camera.