Silid Mga Nobela at Kwento

The silence inside the room was so thick that Lauren was terrified Kaelith could hear the frantic drumming of their hearts. "You've been spending an excessive amount of time down here since the semester started," Kaelith murmured, her tone shifting into a cold, dangerous whisper. "Ang amoy ng lavender perfume mo... napansin ko ring medyo halo sa amoy ng semento rito. You think you are so clever, Anne. Ginamit mo ang archive hours bilang isang magandang pader. But every wall has a stress limit, and I am very close to finding yours."

Si Silas naman ay nakatayo sa isang mataas na metal platform, pinagmamasdan ang bawat lagusan gamit ang kanyang night-vision goggles. ​"Haven Diamond Fortaleza," tawag ni Silas sa PA system ng bodega, ang kanyang boses ay umalingawngaw sa bawat sulok, tila isang demonyong bumubulong sa dilim. "Alam kong nakapasok na kayo. Ipakita niyo ang inyong mga sarili kung gusto niyo pang makitang humihinga ang asawa ni Nile Sanchez pagkatapos ng tatlong minuto."

PROLOGO Ang buong silid ay amoy mamahaling alak at bagong imprenta ng papel- Isang amoy na karaniwang naaamoy ni Rica Skye Ordiza tuwing may pagpupulong ang kanyang ama. Ngunit ngayong gabi, Hindi lang negosyo ang pinag-usapan, kundi ang kapalaran niya.

Ibinalik nya naman din naman kaagad ang sipilyo. Hindi rin nakatakas sa kanyang paningin ang contact lens ni Pearlyn na nakababad sa lagayan. Bumalik sya sa kwarto ng dalawa upang humanap ng kung ano sa loob ng mini ref na nakalagay sa kwarto. Mas lalong lumawak ang kanyang ngiti ng makita ang sili na mamula mula sa hinog. Isang piraso lang 'yon at mukhang may kalumaan na dahil kulubot na ang balat non. Alam nyang sobrang anghang ng sili dahil hindi lang ito labuyo, ito ay isang variant sa Taiwan.

Sa bawat sulok ng silid, may mga kilalang personalidad, negosyante, at ilang mukhang bihirang lumabas sa social pages—mga taong makapangyarihan, mapanganib, at bihasang magtago ng lihim sa likod ng kanilang mga ngiti. Sa labas, dama pa rin ang halik ng hanging-dagat, banayad itong sumisingit sa mga bukas na terrace ng resort. The distant sound of waves crashing below the cliffside was almost drowned out by the music. ’Yon ang kakaiba sa Sierra Azul: gaano man karangya ang silid, hindi kailanman nalalayo ang kalikasan.

Carlo POV Maling Silid.... Kaunti lang naman ang nainom ko,pero bakit pakiramdam ko lumagok ako ng ilang bote ng vodka.San Mig lang naman ang ininom namin ni Lexus,wala akong balak na nagpakalasing dahil unang gabi namin ito ni Alice na magkasama sa iisang silid.Sabik na sabik na akong makasama siya,pero kong hindi pa siya handa—kaya ko naman magtiis basta ang sa akin lang,makatabi ko siya sa pagtulog.... kuntento na ako du'n at malaki ang respeto ko sa kanya.

Si Sire ay natigilan, nakatitig sa mga maliliit na daliri na nakakalat sa sahig, habang naninigas ang panga sa pagpipigil ng emosyon. Agad lumuhod ang bodyguard at sinuri ang mga iyon. Inamoy niya rin. “Parang… silicone material,” sabi niya. Napatingin ako sa kanya, halos hindi makapaniwala. Muli niyang sinuri ang isa, pinisil, at tiningnan nang mabuti. “It’s made of silicone, sir... ma'am,” kompirmasyon niya. Mabilis itong inabot ni Sire, marahang pinisil at tiningnan sa liwanag.

“I am excited to see your world.” Hindi alam ni Sandro kung iyon ba ay hudyat ng isang seryosong simulain. Bago pumasok si Silhouette sa loob ng kuwarto ay pinigilan muna niya ang kausap. “Here’s my gift to you.” He gave a necklace to Silhouette for a gift. It matches her bracelet. May maliliit na diyamante ito. May initial na M ang kuwintas na iyon.

Tahimik ang silid. Sa loob ng ilang segundo, ang tanging maririnig ay ang pag-tick ng digital clock sa monitor. “May isang bagay pa,” sabi ni Adrian. Nag-zoom siya sa isang maliit na detalye sa thread. Isang icon. Isang stylized na simbolo. Pamilyar. “Kilalanin mo ito?” tanong niya kay Eli. Tumahimik si Eli. “Amanda?” sabi niya.

hiyaw niya. Kasabay rin ng pagsigaw ang pagliwanag ng silid na kinaroroonan. Mula sa pula tuluyang itong naging kulay kahel. Ginamit pa niyang pantakip ang dalawang braso sa mata na siyang natanggal na rin pala. Nang masanay sa liwanag tuluyang niyang inobserbahan ang buong silid; nakukulayan ito ng purong itim habang may apat na poste sa bawat gilid na kulay simbolika.