The Silo Novels & Stories

Ang nasa unahan ay kumindat pa sa akin, naalala ko ring siya si Chico. "If they are chasing us, we have no choice but to terminate them," si Silas sa tabi ko. Nilingon ko siya. Naka-abang na ang titig niya sa akin habang kinakasa niya ang panibagong baril.

Holy seriously turned off the tablet and then sat beside me. "Mary told me that Silvas were powerful tycoons and also notorious when it comes to their fields. Last year, they already built another winery company for Valio Silva and just this year, they just finished building a car company led by Eleven Silva Ferrolino. And I heard that the Silva Group collaborated with the Dela Fuentes just this year to make their family stronger." Parang mas lalong nandilim ang paningin ko dahil sa sinabi ni Holy na siyang ikinahinga ko nang marahas bago tumayo.

sigaw ni Maya, hinahampas ang salamin. "At ngayon," sabi ni Silas habang lumalapit sa salamin. "Gagawa tayo ng isang architectural experiment. Michael, ang salamin na ito ay vacuum-sealed. Sa loob ng limang minuto, sisipsipin ko ang lahat ng hangin sa loob. Panoorin mo silang mawalan ng hininga... o ibigay mo sa akin ang access key ng Miller Corp Satellite na hawak mo." "Vane na Vane ang istilo mo, Silas!" sigaw ni Michael, pilit na binabasag ang bakal na pader pero wala itong epekto.

Sila ay pumasok sa isang perpektong bitag. "At ngayon," pagpapatuloy ni Silus, "kayo, ang pinakamalalakas na mandirigma ng inyong lahi, ay magiging mga unang saksi sa pagsilang ng isang bagong panahon. Isang panahon ng kaayusan. Ang aking kaayusan."

Ang Silent Empire ay hindi na lang isang organisasyon—ito ay naging isang pamilyang binuo mula sa abo at pinatibay ng dugo. Habang ang mag-asawa ay nasa gitna ng kanilang kaligayahan, sa labas ng mansion, isang itim na envelope ang iniwan sa pintuan ni Silas. Binuksan ito ni Silas at ang kanyang mukha ay agad na namutla.

“Kahit bano, mautak!” Nakarating na kami sa court. Napapaligiran ito ng cyclone wire fence. Hindi naman masyado matirik ang araw. Pumwesto ako sa isang sulok kung saan may puno, salamat nga may bato dahil may mauupuan ako. “Nandito na ako.” Napatingin kaming lahat kay Silas. Nakita ko ang dala niyang jeep na pinarke sa gilid. Naghubad ng t-shirt si Silas, hudyat na handa na siyang makipaglaro kahit mainit.

"Dyan oh sa likod ng puno, wala naman sigurong makakakita sa atin dito. I know there's a kubo there for the workers." That was supposed to be a joke but to my surprise. Tinotoo ito ni Silas. Bigla itong huminto sa gitna ng kakahuyan. "What are you—" Nauna itong bumaba sa kabayo. "You know old men don't like jokes right?" "Ahm yeah? But where? Here? Baka—" "Let's check if there's a kubo but if not then we'll do it behind the tree. Ikaw na din ang nagsabi na magtago lang sa likod ng puno right? "

Ikatlong Persona Ang silid ay puno ng makakapal na alikabok at ng mga tinapong kagamitan. Nanatiling magkaharap ang dalawa habang nakatayo at sa distansya nila'y halos rinig na ang kabog ng dibdib ng isa't-isa.

'Trust myself, I can do this! Nagpunta sila sa magiging opisina niya, at iisang opisina lang sila ni Kaliyah. Sa left side ng opisina nila ay may pintuan na diretso sa opisina ng CEO. Maluwag, komportable, pero bakit puro black and white ang gamit?