Simbolo Ng Bundok Novels & Stories

Pero sa loob-loob niya, ramdam pa rin niya ang sikip ng damdamin. Mahirap akyatin ang bundok, pero mas mahirap ang bumaba—lalo na’t may buhat sa likod. Ngunit kahit siya’y buhat-buhat ni Marco, hindi ito nagpakita ng kahit katiting na pagod. Matibay ang bawat hakbang nito habang bumababa sila patungo sa kalahating bahagi ng bundok—kung saan naroroon ang bungee jumping platform.

naka ngiti nitong banta. Binaba nito ang hawak nitong baril habang naglalakad na palayo. “Kung tatayo kayo dito? Mas mamamatay ang lalaki sa taas kung ako sa inyo kikilos na ako, dahil ang bundok na ‘yun ay may malalim na bangin. Hindi siya nito bubuhayin..” malamig nitong paalala at umakyat na ito sa bundok. Kung ano man ang pakay ng binata sa itaas ay walang nakaka alam dahil bigla na lang itong sumusulpot kung saan saan..

Ang Grand Yorn Mountain ay sobrang kilala sa Middle Province dahil ito ang pinakamalaking bulubundukin sa buong Middle Province. Tinatawag itong bundok, pero isa talaga itong malaking lugar. May mga malalaking kagubatan sa paligid ng Grand Yorn Mountain, maging ang malaking bulubundukin. Sakop nito ang isang malaking bahagi ng Middle Province.

sabi niya na parang hindi big deal ang sinabing lugar. Halos mabitawan ko ang cellphone ko nang marinig ko iyon. Ang Abula-bula Mountain ay kilalang isa sa pinakamataas at pinakamalupit na bundok sa rehiyong ito. Bukod sa hirap akyatin, kilala ito bilang lugar na hindi basta-bastang tinatahak ng mga tao. “Wait,” sabi ko habang pilit na nililinaw ang narinig ko. “Abula-bula? That Abula-bula?”

Kabanata 1 Malamig ang simoy ng hangin sa tuktok ng bundok El Cielo. Kumakaway ang mga dahon ng puno sa bawat bugso ng hangin habang dumadagundong ang kulog sa di kalayuan. Nakatayo si Amara sa gitna ng kagubatan, nakayapak, at pawis na pawis ang noo. Kumakabog ang dibdib niya, hindi dahil sa takot—kundi sa hindi maipaliwanag na pananabik.

Isang buntong hininga ang kaniyang pinakawalan. "Dise-otso anyos ako noon nung sinama ako ng Tita Gab mo sa pag-mountain climb nila kasama ang kaniyang mga kaklase.Goal naming maakyat ang Mt.Kaji,isa ito sa pinakamataas na bundok sa ating lugar at bihira lamang ang may nangangangahas na umakyat dito.Marami ring bali-balita na may mga kung ano daw na elemento ang nakatira roon."kwento nito. "Ano ang kinalaman ng bundok na iyon sa akin m-ma?"pagtataka kong tanong.

Tanong pa niya habang nagpupunas ng pawis. "Opo, Doc. Ang simbahan na 'yun, parang nilamon na ng gubat. Kung hindi mo alam ang pasikot-sikot, iisipin mong bahagi lang siya ng bundok." Huminga siya ng malalim bago nagsimulang akyatin ang bundok. Nakaalalay naman sa kanya si Lando kaya kahit mahirap ang daan ay naitawid niya.

Ang hagdan ay parang isang higanteng dragon na nakapulupot sa bundok na nagbigay rito ng dakilang itsura. Maraming gusali ang nakikita sa tuktok ng bundok. Nababalot ng puting hamog ang bundok at mukha itong isang paraiso mula sa malayo. "Mula rito ay ang pangunahing bungok. Hindi pwedeng pumasok ang mga pangkaraniwang disipulo mula sa puntong ito." Hinarang silang tatlo nang narating nila ang paanan ng bundok.

Boom— Sumabog sa hangin ang mga alon ng mga letrang Sanskrit, at isang simbolo ng Budista na kasinglaki ng isang bundok ang nahulog mula sa itaas. Ang Ten Wheels Earth Incantation ni Ksitigarbha na sumasagisag sa merito at willpower ay bumuo ng sinag ng liwanag na malakas na tumulak pababa.

Ang baba niya ay nakapatong sa balikat ko. “Maganda nga, sobra.” Natahimik kami sandali habang pinapanood ang pag-angat ng cable car. Habang papataas kami, mas nagiging kahanga-hanga ang mga bundok. May mga bahagi na matatarik na parang pader ng bato. May mga bahagi na puno ng damo at wildflowers. At sa malayo ay makikita ang iba pang bundok na tila naglalaban kung sino ang mas mataas.