Simplicity Quotes Novels & Stories

“Parang nagli-link lahat ng pieces.” Tumama sa akin nang diretso ang simpleng honesty niya. “Dapat mas simple ‘to, ‘di ba?” “Maybe,” sagot niya gently. “Pero kailan naging simple ang story natin?” Napatawa ako. Totoo. Hindi kami naging simple. “At buti na lang,” dagdag niya. “Simple is boring.” Nag-usap pa kami ng mahaba, small things, serious things, random things, walang effort, parang magkatabi lang kami.

Nakikita na rin naman nila na now. Napangiti ako. “Oo nga, pero kahit sobrang yaman niya, hindi niya pinaramdam na iba ako. Gusto niya lagi simple lang ako.” “Simple? Girl, look around you!” sabat ni Quinn. “We’re literally in a private resort na may sariling staff para sa atin. Simple pa ba ‘yan? Ay, sa kanila pa rin pala ito. Saan ang simple dito, sige nga?”

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Kaagad ko iyong binuhay nang makita ko pagkatapos ay pumasok sa loob at isinarado ang pinto. The ambiance of the place screams simplicity. Our family is one of the elite in the business world pero ang taste namin pagdating sa mga bagay-bagay ay sobrang simple lang. Ayaw namin ng sobrang engrande. As long as maganda sa paningin namin at kahit sobrang mura pa, iyon ang kukunin namin. Pareho kaming hindi maarte. Nasabi rin sa akin ni Fritz na hindi naman talaga kami sanay sa buhay mayaman.

takang tanong ni Orson sa'kin. "Hindi lang ako sanay na tinatawag na maganda. Kahit nakakasawa nang pakinggan ang salitang iyan," sagot ko rito. Iniiwasang magtama ang aming paningin. "Well, dapat mo nang sanayin ang sarili mo. Dahil totoong maganda ka. Hindi mo na nga kailangang mag-retouch dahil sobrang ganda mo na. Simplicity is beauty."

Yon nga ang sabi sa isang quotes na nabasa ng dalaga. "It is better to love and to be loved than to have never loved at all." “Pero bat ganon?” “Bakit tila yata masheeeket?”

dagdag niya habang nakatingin sa mga batang nagtatawanan, “kung masama kang tao, hindi ka gugustuhin ng mga batang ‘yan.” Napatahimik ako saka napamura sa aking isipan. Bakit ba parang mas tumatama mga simpleng salita niya kaysa sa mga sweet quotes sa internet? Napailing ako saka pilit na ngumisi. “Wow,” sambit ko. “Deep.” Bahagya siyang napangisi. “You started it.” “Pero seryoso…” bulong ko habang nakatingin sa kanya. “Hindi ka nawe-weirdohan?”

“Bakit kailangan mong maging ganito lagi? Parang laging may pader. Hindi ka man lang marunong mag-relax?” Hindi siya agad sumagot. Tanging tunog lang ng mga key ng laptop ang maririnig. Pagkatapos ng ilang segundo, nagsalita siya—mababa ang tono, diretso, malamig. “Because that’s how things stay simple,” sagot niya. “Pag may pader, walang masisira. Walang masasaktan.” Natahimik si Veronica. Ramdam niyang iyon ay para sa kanya. Pero hindi siya umatras.

sinserong paghingi nito ng sorry sa kan'ya. “Okay lang 'yon. 'Di ko naman dinibdib kasi may likod pa naman ako,” sagot naman niya na pinilit magbiro kahit pa masama pa rin ang kanyang loob. “May sasabihin ka pa?” tanong pa ni Abby nang hindi sumagot ang lalaki. “Mas maganda ka kapag simple. Just be yourself.” “H-Huh?“

--- "But I married you because I wanted a wife, not a walking analysis system." --- --- Napatawa ako. --- "Excuse me?" --- --- "Am I wrong?" --- --- Tahimik ako. --- --- At dahil wala akong maisagot... --- Mas lalo siyang natawa. --- --- "Ang yabang mo." --- --- "But you love me." --- --- Napailing ako. --- --- "Unfortunately, yes." --- --- At pareho kaming natawa. --- --- A SIMPLE DAY --- Hindi ko akalain na ang mga simpleng bagay ang magiging pinakamasaya.