Since Birth In Tagalog の小説・ストーリー

Okay na sana ang lahat sa akin at wala na sana akong isipin pa ngunit may isang bagay ang nagpapagulo sa aking isip. I was born in L.A. according to my credentials and even studied there. Kaya lang, bakit marunong akong magtagalog? Hindi naman ako sobrang talino or gifted dahil sa tingin ko ay pangkaraniwan lang talaga ang kakayahan ng utak ko. Kaya may parte pa rin ng pagkatao ko ang may pagdududa. Hindi ko matanong si Ralph tungkol sa bagay na iyon dahil nag-aalala ako na baka magtampo siya sa akin kaya naman sinarili ko na lang.

"Why didn't you burn it?" "Why? Para ano? I know it from the very start. You're a devil!" Halos pumutok na ang ugat nito sa kasisigaw. Binasa niyang muli ang nakasulat sa papel. Lucifer's my dad.

This is a work of fiction. Names, characters, business, events and incidents are the products of the author's imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. DO NOT PLAGIARIZE! ----------------------------------------------------------------------------------- "Mama, saan po ba tayo pupunta?" tanong ko habang nakasakay kami sa bus. Nakaupo si Mama sa tabi ng bintana habang nasa kandungan niya ang kapatid ko na limang taong gulang.

ang talino ni Papa. I was born in Hacienda Valderama sa probinsya ng Mindoro,kung saan kilala ang pamilya bilang hacienderos at hacienderas sa aming lugar. mayroon din kaming kumpanya na nag aangkat ng mga prutas sa iba't ibang sulok ng pilipinas at ganun din sa ibang bansa.

Kahit na parang kunti nalang, titigil na ako kakalaban. Namiss ko ang pilipinas! Yes! At hindi ko un maitatanggi dahil totoo naman. This is my hometown ever since. Dito ako lumaki, dito ang naging buhay ko, dito ako naging masaya ng sobra, dito rin ako nasaktan ng sobra sobra, dito ko nakilala ang lalaking mahal ko, dito ko rin nakilala ang lalaking dumurog sa akin.

May papikit-pikit pang nalalaman ang loko. “Siyempre, paborito ni nako. Pinangat ang pangalan ani. Isa ni sa espeyalti sa among mga Bicolan,” buong pagmamalaking saad ko. Sa loob na limang taon kong paninirahan dito sa Cebu naging bihasa na rin akong magsalita ng bisaya.

~×~×~×~ Chapter 00|Prologue I was born with a happy family, a healthy environment, and lovable siblings. Wala akong masasabi sa kung anong buhay ang mayroon ako dahil super bless yata ako kay Lord. With my name Tayja which means a gem from the heavens and Prish which means God's gift. Pangalan pa lang ay sobrang blessed na, right? It was perfect! Almost perfect. Not until my Dad died in a car accident.

biro ng lalaki. Nangangamatis ang mukhang kinurot niya ang tagiliran nito. Napa-aringking naman ito sa sakit. “Ang bibig mo, nandiyan ang anak mo! Naririnig ang pinagsasabi mo!” angil niya. Natatawang napailing ang mag-asawa. “Why? Hindi pa naman siya nakaiintindi, isa pa Tagalog naman ang salita ko. Right, Crayon?”

"Baby ko, halika na bumagon ka na nak" "Hmmmpp, maayong buntag mama" "Magandang umaga anak, ang galing may alam na bisaya words ang anak ko ah," "Mama, kahit galing ka po sa Manila dapat alam natin minsan kahit kaunting words ng mga bisaya, baka pinag-uusapan na tayo hindi natin alam." Kaunti lang ang alam ko na bisaya dahil hindi nman ako lumaki dito sa Cebu, sa Manila talaga ako lumaki.

Ang babaeng 'yon, nasaan na kaya siya? Naalala ko 'yong araw na nagkita kami, kung saan tinatanong niya ako kung bakit ako pumayag. Pumayag ako hindi lang dahil sa kuryusidad o 'di kaya ay naaawa ako sa kanya. May nagtutulak sa 'kin na pumunta rito. Enchanta, iyan ang pangalan ng lugar na ito. Ito ang unang pagkakataon kong maka-encounter ng mundo. Mundong kakaiba.