Novel & Cerita Sino Ang Bayani Ng Tirad Pass

irap ni Jia sa kaibigan. Tinahak ng kanilang sinasakyan ang sementadong daan patungo sa Barrio Sandoval, sakop ito ng Bayan ng Bataraza kaya binagtas lamang nila ang ilang kilometrong daan patungo rito mula sa Sentro. Kilala ng mga tagaroon si Padre Darwin kaya naman hindi sila nahirapang maghanap ng mapag-iiwanan ng inarkilang sasakyan.

“Tatlong araw na ang nakalipas. Wala pa rin akong liham na natatanggap.” Hindi interesado si Mary Joy sa magiging tugon ng kuya ni Devlin. Alam niyang busy ito sa sitwasyon ng Danari Pass. Noong una'y minaliit ng mga opisyal ang mga bandidong galing sa lumubog na bayan ng Capiz. Pinabayaan nila ito hanggang sa lumobo ang problema.

Tipid na ngiti lang ang ibinalik ni Pietro sa Lieutenant dahil sa ibang bagay na inaalala niya ngayon. “Ibibigay namin ang buong suporta sa ating special force.” “Thank you, Major. Alam kong hindi tayo bibiguin ni Captain Xodriga,” Lieutenant Sison added. “And next on our screen is Jomari Valeria, the 50-year old leader of the TITO group. Binansagan silang TITO dahil sa kaniya. He’s single, basically has no child. Kung si Capiral ang umiipon ng mga epektus nila, si Mr. Valeria naman ang nakikipagnegosasyon sa mga banyaga na pagbebentahan nila.”

pilit na panghihimok pa ni Bing. "Trust her okay?" sabad naman ni Cathy. "At hindi lang ito basta aberya, kahihiyan na ito ni Rada. Ano hahayaan niya na lang si Carolina na ilampaso ang pride niya?" "I know, but how can I? We both know na dehado si Rada sa laban na to." mariing bulong ni Bing. "Ni hindi nga umabot kay Ibarra ang liham hindi ba?" dagdag pa nito.

Sagot nito sa kanya. Isang timid na ngiti ang kanyang sinukli. "Pwede bang dito ka muna sa table namin?" tanong nito. Nilibot niya ang tingin sa lamesa ng magkakabarkada. Nandoon si Vanilla. Pero nandoon din si Vivian, o mas kilala sa tawag na Vanilla. Ang tinaguriang reyna ng mga angels. Kahapon lang ay isang PNP General ang naglabas dito, ito din kasi ang pinaka sikat.

Pagkatapos itong gawin, ilang tao ang lumapit sa isang middle-age na lalaki at sinabi nang magalang, “Deputy Governor, nasara na ang lahat ng pasukan at labasan, at selyado na rin ang mga kargamento.” Ang middle-age na lalaki na kilala bilang deputy governor ay si Ezra, ang deputy governor ng Right Military Governor Office. Siya ang taong namamahala sa kalakalan sa pagitan ng Turkey at Cyprus ay siya rina ay isa sa tatlong deputy governor ng Right Military Governor Office.

"President Natividad." Tiningnan ni Diego ang kanyang ID badge bago bahagyang tumango. Maya-maya ay may iba pang lumapit upang kausapin si Diego at ang iba pa. Hindi nagtagal si Aerial. Nagpaalam siya at umalis. Pagsapit ng alas-diyes, handa na ang mga mamamahayag at photographer. Kompleto na rin ang lahat ng dumalo. Kinuha ni Aerial ang mikropono at umakyat sa entablado upang magbigay ng pambungad na pananalita para sa summit.

"Talaga? Ang galing naman ng superhero natin. Dahil diyan, may special design 'on sa cookies na natira natin kagabi, hahanapin natin mamaya pagkatapos mong kumain ng ham." "Yay! Thank you po, Tito Azriel!" masayang sagot ni Zion sabay subo ng kaniyang pagkain. Habang nag-aagahan kami, kinuha ni Azriel ang isang printed na folder mula sa gilid ng counter at inilapag ito sa harap ko. "Elira, ito 'yung mga huling affidavit at guardian clearance na kailangan ng registrar ng school sa BGC. Kailangan ng tatlong pirma mo rito sa tapat ng pangalan mo para ma-activate na 'yung biometric pass natin sa main lobby bukas."

Pagkaraan ng ilang sandali, sinabi ni Alex, “Hihilingin ko sa Divine Constabulary na pumunta at tumulong din. Kailangan nating tiyakin na ang lahat ng kasamaan ay ganap na maalis!” *** Nang gabing iyon, ang mga opisyal ng California ay agad na nag-asikaso ng raid na tinatawag na “Oplan Sagip-Bata”. Nasa listahan ang Special Brigade, pulisya at Divine Constabulary ng California. Bukod dito, pansamantalang inilipat ang isang libong martial artist at tatlong libong bodyguard ng Thousand Miles Conglomerate. Mabilis na kumilos ang kabuuang apat na libong tao.

Sinigurado kong maayos ang pagkakatakip nang mga putahe ni Mama at saka isinuot ang sapatos ko bago lumabas. Nanakbo na ako hanggang sa marating ko ang kumpol nang mga taong nanonood ng parada. Maliit lamang naman ang Tanay kaya nakabisaso ko na iyong mga pasikot sikot rito sa bayan, at hindi rin ako nahirapang makisiksik para makadaan. “Mas maganda ’yung sa Kat Bayani, sabay-sabay ’yung majorette ang ganda pa ng formation.”