Sisters-in-law Novels & Stories

Agad na nagsiyukuan ang mga babae nang makita ang dalawang binata at binati sila ng magalang. “Sino ang nagsabing pangit ang sister-in-law ko? Hindi pangit ang napangasawa ng kuya kung ‘di isang dyosa, kaya wala kayong karapatang kutya-kutyain siya kung ‘di mananagot kayong lahat sa akin!” inis na sabi ni Rain sa mga dalaga. Wala siyang pakialam kung mga babae ang nasa harapan niya ngunit hindi niya kayang magbubulag-bulagan na lamang sa mga nangyayari. Hindi deserve ng sister-in-law niya ito.

“Hindi ka makakapagsinungaling. Simula ng lumipat ka sa sarili mong bahay ay wala pang isinusumbong sa amin si Mang Ceazar. Kagabi lang niya sinabi sa amin.” Nagpakawala siya ng malalim na paghinga. Hindi nga siya makakapagsinungalin dahil alam naman niya na nakamatyag lang ang mga mata ng kanyang ina sa bawat galaw niya. At isa na doon ang mga kasama niya sa bahay na nagtatrabaho para sa kanya pero mas loyal sa kanyang ina. “Don’t tell me. Mayroon na akong sister-in law?” nausisa naman si Erin na halatang natuwa sa narrinig na sinabi ng kanilang ina.

The dinner comes at hanggang ngayon ay hindi pa rin namin pinapansin ang isa't isa. Sister-in-law is also giving us some weird glances na para bang may pinapahiwatig talaga siya. “Cathalina stop it will you” “Luh anong kasalanan ko sa'yo kuya at kailangang tawagin mo sa full name ko? Wala naman akong ginagawa di ba?”

tanong ni Xander, clueless pa rin. Tiningnan siya ni Darien. “Anong klaseng tawag ‘yan?” Natural lang ang tono ni Xander. “Eh hindi ko maibulalas ‘yung ‘Sister-in-law’ e. Ang tanda ko na para tawagin siyang ate-in-law. Kaya ‘little Sister-in-law’ na lang, mas bagay.” Binaling ulit ni Xander ang tingin kay Harmony. “Hindi mo naman kinontra, di ba, little Sister-in-law?”

Dahilan na magkasalubong ang aming mga tingin. "By the way, this is an important dinner. Princess and Isabel, this is Lui Constante. The owner of many restaurants here. Then, Lui, this is my daughter's Isabel and Princess," professional na pagpapakilala ni Dad sa amin. Ngunit, imbes na bigyan ni Lui ng tingin ang ate ko. Napunta lang sa akin ang lahat ng ito.

Hindi siya binigyan nito ng pagkakataong tumapos at seryosong nagsalita: “Umuwi ka na ngayon din. At paraanin mo ang sister-in-law mo.” Ang salitang “sister-in-law” ay tumama na parang isang eksaktong sampal. Nawala ang ngiti ni Myle, at namula ang kanyang mga pisngi. Tumingin siya rito nang hindi makapaniwala: “Kuya... ikaw... hindi mo ako ginaganito dati...”

"Sige na nga, buhay niyo naman 'yan kaya hindi na ako magtsitsismis. Baka mainis ka pa sa akin at magmukha akong pakialamerang matanda na ayaw makitang masaya ang iba. Gaya ng lagi kong sinasabi, ang Era Sisters ay hinding-hindi magkakahiwalay. Manaka-naka man tayong magkita, lagi naman tayong magkasama sa isip. Kung kailangan mo ng tulong, magsabi ka lang, tutulungan kita." sukong sabi nito,

Humawak ako sa dibidb ko at umaktong nagugulat, “My gosh, sister in law! Why so init naman ng ulo mo? Ako lang ang nag-iisa mong hipag, why treat me like that?” Sinasadya kong umaktong lukaret. Kitang kita kasi ang inis sa mga mukha nila. May namumula na sa inis, meron ding lumilitaw na ang ugat sa sentido na para bang gusto na akong pisatin. Hahahaha! Their reactions are much more satisfying than what I expected. “I am not your sister in law!” Nangagalaiti niyang sigaw. “Wh? Ano garod? Brother in law? May talong at itlog ka pala?” natatawa kong sabi.

"Ewan ko sa inyo. O sige, sumama ka sa'kin pag uwi. Sa bahay na lang tayo mag dinner if ayos lang sa'yo." "Sige ba! Yehey excited ako," pumalakpak pa siya na parang bata. Halatang excited. "Excuse me sister in law," napatingin kami kay Amanda na nasa pintuan. "Argh! Kairita," bulong ni Hannah sa gilid. "She keeps on calling me sister in law. Kala mo naman papakasalan ni kuya," dugtong nito. "Bakit?" Striktang sagot niya kay Amanda. Ibang-iba sa pakikitungo sa 'kin.

She asked and faced me. “Because– my sister in law is about to give birth, and I told my brother I’ll be there to take care of his son while they're at the hospital.” Sagot ko at saka hinaplos ang kanyang pisngi. “If you want to go, then I’ll come with you.” She muttered with a small smile. “Really?” I asked. “Yeah.” She answered. “I don't want you missing me while you're away.” “Okay, I’ll have our passports and tickets ready.” Giit ko at saka siya hinalikan sa labi.