Slam Dunk Tagalog Full Movie Novels & Stories

Mali bang sasabihin ko 'yun? “Pero ano haha hello savage4, hi! welcome sa dorm namin sa inyo rin Kamber at Wendy hihihi...” plastic at mahina kong sabi ngunit sapat lang para marinig nila. Nahihiyang ngumiti ako at nag paalam na at pupunta lang ng cr pero bago 'yun sympre binigay ko muna kay Tin ang pinamili ko. Nang makarating at makapasok na ako sa cr ay agad akong napa hilamos sa mukha ko. “Paano ako makakapag concentrate nito e nando'n si Damon? Argh!” frustrated kong tanong sa sarili.

Heartbreak Pumasok ang sasakyan ni Peter sa aming malawak na bakuran, mula sa shotgun seat ay tanaw ko si Mommy at Daddy na excited na naka-abang sa pagdating namin. "Mom! Dad!" Salubong ko sa mga ito nang makababa sa naturang sasakyan. "How are you, hija? I missed you," she mumbled, while hugging me tight. "I'm okay, mom. I missed you too.." Ginantihan ko ito ng mas mahigpit kong yakap.

So honey now Take me into your loving arms Kiss me under the light of a thousand stars Place your head on my beating heart I'm thinking out loud Maybe we found love right where we are. Sumigabo ang tilian at palakpakan sa buong paligid. Pati pala ang mga staff ng resort ay nakipanood sa pakulo ng asawa ko. Lumapit ang mukha nito at h******n ako sa labi. Tilian muli ang mga tao sa paligid. Nang matapos ang damping halik ay binuhat nito si Sam at nagyakap kaming apat sa gitna.

he said and laugh. I glared at him but he doesn't mind, kinuha niya sa akin ang DSLR Cam. Itinutok niya ito sa kung saan ang taal lake at volcano. Nakaramdam ako ng lamig dahil mahangin sa parte namin. Nang ma-serve ang order namin ay agad kong tinikman ang Oreo Frappe nila, bigla ko nalang narinig ang pag-click ng camera at nakitang nakatutok na ito sa akin.

singhal ko sa kanya. Kita ko ang pagkagulat sa mukha nya, parang hindi niya alam kung paano magre-react. Ilang sandali pa, bahagya siyang natawa, mapait pero may halong paghanga. “You’re impossible,” aniya, sabay iling. “Do you even realize how dangerous it is to defy me like this?” “Then kill me,” matigas kong sagot. “Pero hindi mo ako mabibili, at hindi mo ako kayang gawing alipin.”

Pero ang adonis na bumaba mula sa magarang sasakyan ay parang silaw na silaw sa sikat ng araw, kahit nakatago na ang araw. Bago ito maglakad palapit sa kanila ay ngumiti muna sa kaniya saka tinanggal ang magara din nitong sunglasses. Parang gusto niyang tumakbo ng mga sandaling iyon dahil sa kakaibang pukol ng mga kasamahan. May apat na pinay pa silang kasamahan ng mga oras na iyon, maliban kay Clark na kilala na ang lalaking palapit. Alam niyang kilala na ng mga ito ang lalaking palapit sa kanila, kaya umingay ang paligid.

Hindi na rin naman ito nagulat nang nakita siya dahil madalas niyang puntahan ito nitong mga nakaraan. "Sigurado ka na ba, mahal na Reyna sa gusto mo?" paniniguro sa kaniya ni Mang Sebastian nang sabihin niya rito na gusto niya nang umalis sila ng Barry Hills at tumira muna sila ulit sa Montgomery nang pansamantala habang wala pa silang nahahanap na pwedeng lipatan. Tumango siya habang nakaupo sa mahabang bangko sa salas nito. "Masyado na po tayong pinag-iinitan ng mga taga-WW-Force... Lalo na sina Marcus at Mang Dante," sagot niya.

Maya-maya pa ay agrisibong napatayo si Dave. “I can’t take this anymore! I need a damn coffee!” Matapos niyang sabihin ‘yon ay walang lingon siyang naglakad palabas. Sa muling pagkakataon, ipinikit ko ang mga mata at niyakap ang sarili. Damn! Napakalamig pero hindi pa kayang tanggapin ng sikmura ko ang kape kapag ganitong oras. Napadaing na lang ako sa inis. Ngunit maya-maya pa ay narinig kong muli ang reklamo ng mga kasama ko rito dahil sa sobrang lamig. Naimulat ko ang mga mata at pinagmasdan silang mabuti. Maya-maya pa ay agad na napatayo si Lucille at nagmamadaling lumabas, paniguradong sa cafeteria ang punta no’n para bumili ng kape.

Kung kailan kailangan na kailangan niya ito ngayon para kumita ng pera. “Isa pa nga iyan sa problema ko, here tignan nyo.” Inabot ni Mr. Reyes ang Ipad niya sa dalawa kung saan naglalaman ito ng isang video sa loob ng isang medyo ngunit hindi ganoon kadiliman na kwarto. “Andiyan ang director ng bagong movie kung saan ikaw ang magiging leading lady, andiyan rin sa video ang ibang cast ng movie. Lahat sila ay iisa ang sinasabi, ang drugs na makikita sa video na nasa ibabaw ng lamesa ay ikaw ang may dala.” Pagpapaliwanag nito.

“May masalimoot ka bang nakaraan para maging ganito ka?” Nabalot at napuno ng mga panibagong katanungan ang isipan ni Leigh. Habang patuloy na nagkukrus ang kanilang landas ni Kenji ay patuloy niyang nakikita ang halimaw nitong pagkatao at the same time ay nakikita niya kung gaano ito kalungkot at naghihirapan. “Sino ka ba talaga Kenji Shaunn Delos Reyes?”