Novel & Cerita Sleep Tight

Parang sanay laging magbantay, kahit sa pagtulog. Dahan-dahan siyang gumalaw, maingat na parang takot siyang magising ito. Napaupo siya sa kama, hinila ang kumot sa balikat. May kirot pa rin sa katawan niya kapag masyadong matagal sa isang posisyon. “Hindi ka ba makatulog?” Napapitlag siya. Hindi pala tulog si Sebastian. “Sorry,” mahina niyang sabi. “I didn’t mean to wake you.”

"Sige." Kailangan niyang bumangon. Bahagya niyang pinisil ang kanyang kamao, sinabihan ang sarili na tigilan na ang pag-iisip ng kung ano-ano, mag-relax, at matulog nang maayos… Hindi niya alam kung gaano katagal bago siya tuluyang nakatulog. KINAUMAGAHAN.., paggising niya, natagpuan niya ang kanyang mga damit na malinis, tuyo, at maayos na nakapatong sa bedside table.

Kahit gusto kong labanan ang antok ko ay hindi ko nagawa, nang lumapat sa kama ang likod ko ay hindi ko napigilan ang sarili ko na matulog. Pero bago ako kainin ng dilim ay may humaplos sa aking pisngi na sobrang pamilyar sa akin. Ngumiti ako. Gumaan ang loob ko. "Sleep tight, baby." Naramdaman ko din ang halik nito sa aking noo. Bago ako lamunin ng kadiliman.

Hinawakan niya iyon at umungol naman ito na para bang magkahalong sakit at sarap ang naramdaman. Paano kaya siya makakatulog? Mariin niyang kinagat ang labi. Pero nakapagtataka na ang init na nagmumula sa pagkalalaki ni Argus ay tila sleeping drug na humihila sa kaniya patungo sa matinding antok.

"A-analyn" The darkness of the night enveloped the room, and the young woman lay motionless in bed, her eyes gently closed as she sought refuge in sleep. The soft moonlight filtering through the window cast a silvery glow on her serene face, illuminating the gentle rise and fall of her chest with each breath. The bedding was rumpled, a testament to her restless thoughts before finally surrendering to exhaustion. A strand of hair had fallen across her forehead, and her lips were slightly parted, releasing a soft, peaceful breath. The room was quiet, save for the distant sounds of the night outside—the occasional hoot of an owl or the rustle of leaves in the breeze. In this moment, she seemed

“Stop staring at me; I’ve been having sleepless nights, and I feel so sleepy now.”, saad ng binata habang nakahalf closed ang isang mata. She’s lying next to him and his arms are wrapped around her waist. He looked tired but his face was calm and bright. Para siyang isang malaking stuff toy na yakap yakap ni Ezekiel habang napakaaliwas ang mukhang natutulog. Wala siyang intensiyong titigan ang binata ngunit nacurious siya kung bakit hindi niya napapangatawanan ang sarili sa mga halik at haplos nito. Parang meron itong mahika na sa tuwing nakapalibot na ang mga bisig nito sa kanyang katawan ay kusa nang sumusunod sa kung ano mang gusto nitong gawin.

tunog hindi makapaniwala ang boses niya. "Tzvi?" "Why i already called you by your name a lot of times" "Well,it sound so sweet this time"what? "It is a sign that you have to clean your ears"he chuckled at that. "What is it then?" "Well i can't sleep" "As i can see do you want to hear my suggestion so you can finally sleep?" "Okay then what is it?" "They say that if you already so tired,which is i knew that it is really true too based on my experience ,if you are too tired you will fall asleep fast"

H******n ko ang parehong ulo nila. "goodnight, sleepwell" i whispered bago ako tuluyang lumabas at dumiretso sa kwarto ko.

Nasanay kasi si Kurt na palaging may katabi sa pagtulog. "Ha? O-oo naman dito ako matutulog sa tabi mo," sagot naman ni Shiela matapos nyang makabawi sa pagkagulat. " Sige na matulog ka na ulet. Aasikasuhin ko lamang ang mga gamit mo," dagdag pa nya saka nya linapitan si Kurt at pinaayos muli ito ng higa.

Kasabay noon ay ang mahinang boses ni Cai na halos hindi ko na maintindihan. "Sleep tight now, sweet."