Slowly Disconnecting In Tagalog Novels & Stories

“You should slow down.” “Huh? Bakit?” “Dahil lasing ka na.” “Huy, hindi ah.” “Namumula ka na, Issa.” Mabilis akong napahawak sa pisngi ko at ramdam ko ang init niyon. “L-lagi naman akong namumula…” “Well, oo pero hindi ganyan kapula na hanggang leeg…”

--- --- --- --- "Oo." --- --- Nanigas ako. --- --- --- --- Pero bago ako makapagsalita... --- --- --- --- Dinugtungan niya. --- --- --- --- "Kasama ako sa plano." --- --- --- --- Tahimik. --- --- --- --- --- "Pero hindi para sirain ka." --- --- --- --- Napakunot ang noo ko. --- --- --- --- --- "Kung gayon, para saan?" --- ---

Celeste’s Point Of View Umiikot ang isip ko habang nakatitig sa screen. Ang imahe ng pulang lingerie ay nakatatak sa aking isipan. Ang walang alintanang kapayapaan ng bakasyon ay biglang naglaho, napalitan ng bumibigat na kaba. “M–Ma, sigurado akong may koneksyon ito…”sabi ko, bahagyang nanginginig ang boses ko. “Pero… bakit ngayon? Bakit may magpapadala nito?”

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Seryoso tanong nito sa akin, Ah, eh dali-dali ako lumayo dito. baka may makakita sa ayos namin baka, kung ano pa ang isipin, "Sorry wika ko dito!" "tsk..kalatar nito may nakakahawa ba ako sakit kung mag madali ka lumayo sa akin seryoso pa nito, sa'ad sa akin. ah hindi naman kasi ganito, pano ko ba ipaliwanag dito," sorry baka kasi may makakita sa ayos natin. baka kung ano isipin, wika ko naman dito.

Cheese sauce nakikilabutan ako sa ginagawa ko ( I miss you kiddo.) Teka what? Nag buffing yata yung utak ko. Wait wait wait, may nakakamiss kay-- " Miss mo ko?" ( Thank you for sheltering me. But I can't go back in your house anymore.) In our house? DITO? " Dito sa bahay?" may nakapunta na ba dito sa bahay, hindi ko manlang alam? ( What happened lately was just an accidental chance, kung ano mang nangyari nung gabing yon I'm very sorry I promise it will never happen again. I'm so sorry.)

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

Malay niya ba na iisa pala yun? "And FYI Marija MMDA hindi PLDT gagang to. Mas mabuti sigurong wag ka na magsalita at baka di ako makapagpigil masasabunotan na kita." Reklamo ni Balosh parang hindi nga nagbibiro ang bakla kaya nanahimik na siya sa gilid. Baka tumaas pa ang BP nila siya pa dahilan ng pagpanaw. "Gaga nasan ka na ba? Kanina pa kami naghihintay dito sa opisina. Bubuga na ang dragon dito sa galit. Ilang sandali nalang ay andito na si Mr. Sarin."

Naluluha akong napangiti saka isinuot ang singsing na eksaktong eksakto sa akin. "I will" pabulong kong sagot sa kawalan. Alam kong masyadong mabilis pero wala akong balak tumangi. Mahal ko talaga siya. Hanggang sa maggabi ay hindi ko pa rin mapigilang mapangiti dahil sa pinadala niya. Pero teka nga.. Paano si miss Carmen? Ano ng nangyari sa kanila? Nasa kalagitnaan ako ng pag-iisip ko ng biglang bumuhos ang malakas na ulan na may kasama pang kulog at kidlat.