Smile Short Quotes Novels & Stories

Tinernuhan nito yon ng asul na boxer shorts na may malaking smiley sa harapan – as in malaking smiley with a big big smile talaga. Bigla siyang napaiwas ng tingin. Dama niya ang mabilis na pag-init ng kanyang mga pisngi at pagtibok ng kung ano sa pagitan ng kanyang mga hita. Shit! Naalala niya tuloy kung bakit ganoon makangiti ang malanding smiley sa shorts nito. “Gone tired of hiding, wife? That’s good.” He gave her a lazy smirk. Halata sa itsura nito na kakagising lang. May hawak itong folder na may logo ng sikat na construction firm na pinagtratrabahuhan nito.

hindi ko alam pero yung puso ko ay lumundag sa tuwa. "Especially your smile, I like them." and then he squeezed my cheeks. "Keep smiling, even though the world keeps throwing shit on you. Your smile is the best weapon to conquer all of those," sabi niya at ngumiti ngunit agad ding napawi ang ngiting nakaguhit sa kaniyang labi. "Wow naman, nagawa mong sabihin iyan pero hindi ka ngang marunong ngumiti." "I could I smile everyday if still feel guilty in everything?" yumuko siya.

"It will help you live longer, relieve stress, elevate mood, and nakaka-boost siya ng immune system. Isa pa, smile often, Boss, bagay po talaga sa inyo ang nakangiti." Pinigilan ko ang sarili na lumawak lalo ang pagkakangiti ko dahil sa papuri nito. "I'll keep that in mind, Ms. Marquez. But for now, we gotta get our ass working. Ang dami nating naiwan na trabaho last week."

nakangiting panunukso niya. Ngiting noon pa man ay 'di mawala-wala sa bibig niya. Ni isang beses ay hindi ko pa siya nakitang nakabusangot na para bang pasan ang langit at lupa. Hindi ko pa siyanakitang umiyak dahil sa sobrang nalulungkot o nasasaktan. Ngiti lang ang palaging nakaplastada sa mukha niya. No one desires to fade the glow of her smile, the distinct smile she possesses. We love her even more for her smile, capable of brightening the entire world.

At sa sandaling nagtama ang mga mata namin… parang may mainit na hangin na dumaan sa pagitan namin. Mabagal. Mabigat. Nakakakaba. “You look better when you smile,” mahina niyang sabi. Nanigas ako. Hindi ko alam kung anong isasagot. “Ha? A-ah… bakit niyo po nasabi?” pilit kong tawa, pero halatang pilit. Ngumiti lang siya ulit. That smile.

Hindi na kita pipilitin kung ayaw mo (smiley emoji) and I think it is much better if we don’t waste each other’s time anymore. Ang tanga mo, Yannie.

Siya naman ang napaiwas ng tingin. “W-what are you talking about?” “Ngumiti ka diba?! Umamin kana!” Alam kong OA akong magreact pero gusto ko lang talagang makita na ngumiti si Ice, kahit isang beses lang. “So what if I smiled? Is it a big deal? It's just a smile.” sabi nito at tumingala.

*Smile* dagdag niyang sabi. Mas lalong Nanlaki ang aking mga mata sa gulat ng dahil sa aking narinig mula kay ma'am, hindi ako makagalaw sa kinauupuan ko, hinihiling ko na sana ay lamunin na lang ako ng lupa. @___@

wala sa sariling sagot ko sa kanya na ikinatawa niya ng mahina. "I understand, but try to smile," sabi niya pa bago dahan-dahan na binuksan ang pinto ng function hall kung saan gaganapin ang meeting namin. Kaagad akong pumasok kaso hinawakan niya ang siko ko kaya natigilan ako para lingunin siya. "Huh?" tanong ko pero ngumiti siya lalo. "I said smile. You can change the worl with just your smile," sabi kaya unti-unting sumilay ang maliit na ngiti sa akin. Napailing rin ako ng dahan-dahan.

Sa pagkakataong iyon ay lihim niyang binati ang kanyang sarili. “The magic of your smile is heaven sent.Masaya ako dahil nakakangiti kana ngayon, after all deserve mo ang maging masaya,” nag-init man ang mukha niya sa sinabing iyon ng binata ay minabuti parin niyang sumagot. “S-Salamat,” maikli niyang tugon.