Smile Short Quotes Novels & Stories

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

smiling. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>

And from the far corner, Celeste watched, pretending to be busy — her lips curving into that quiet, dangerous smile. “Sometimes, it’s not the enemy outside that breaks you — it’s the ones smiling right beside you.”

he said back. Bahagya akong natawa. Naabutan ko siyang nakatitig muli sa akin. Magkalapit lamang ang aming mga mukha dahil nga nakayakap siya sa akin. "Smile when you're happy, Ian." "Siguro nga mapapadalas na ang pagngiti ko," sabi ko, "gustong gusto mo 'tong ngiti ko, 'di ba?" It was then his smirk appeared, "Yes, please smile often."

'It's time for revenge, haha! Ngumiti siya nang napakatamis, pero tila mali yata dahil parang naestatwa ang mga ito. Kaya biglang kumunot ang noo niya. "Do you know that you have a very beautiful smile?" seryosong wika ni Kenneth. "A smile that could make someone stop and just stare at you," dugtong ni Dominic. "A smile that could remove stress?" dagdag pa ni Kevin. Pakiramdam niya ay namula ang kanyang pisngi dahil sa mga narinig.

Nakakatuwa na sa simpleng bagay lang na ito ay nakita namin kung gaano sila kasaya. Totoo nga ang sinasabi ni mommy at daddy noon na ‘simpleng things you do is make them smile..’

Alam kong kukuhanan niya ako ng litrato kaya mas lalo akong bumusangot para ma-turn off siyang ituloy ang plano niya. "Smile," pakiusap niya pero hindi ko magawang ngumiti. "Masakit panga ko," palusot ko. Ayaw ko nang pilit na ngiti kaya nagpalusot nalang ako. "Smile for me," pakiusap niya habang nakangiti. "Masakit nga ngipin ko," agad kong sabi. "I don't believe you."

We shared the snacks while chatting. Just like that, bumalik na ulit sa axis ang mundo ko. Everything's normal and I feel warm and fuzzy with just one smile. The dimple on his cheeks makes everything fine.

Parang sinasabi nun na may konti akong progress, na kahit papaano, may chance pa akong makabuo ng tiwala ulit sa kanya. At sa totoo lang, iyon ang dahilan kung bakit kahit anong pagod, kahit anong hassle, tuloy lang ako. Because that smile? Para sa akin, iyon na ang pinakamatamis na bagay na natatanggap ko sa ngayon. Napangiti ako mag-isa habang pinipikit ang mga mata. Kahit hindi pa full smile, kahit hindi pa acceptance… okay na muna ‘yon. Basta kasama siya, kahit sa simpleng lunch lang, sapat na.

"It taste good, parang luto ng Mommy mo" Napangiti ako "Pinag aralan ko talaga yung mga niluluto niya, masaya ako nagustuhan mo" "I like it" "Huh?" "I like it when you smile, mas lalo kang gumaganda" Uminit ang pisngi ko sa sinabi niya Di ko akalaing sasabihin niya yon "Sa...Salamat" Napangiti ako, mas lalo din naman siyang gumagwapo kapag mabait siya.