Smile Short Quotes Novels & Stories

he said back. Bahagya akong natawa. Naabutan ko siyang nakatitig muli sa akin. Magkalapit lamang ang aming mga mukha dahil nga nakayakap siya sa akin. "Smile when you're happy, Ian." "Siguro nga mapapadalas na ang pagngiti ko," sabi ko, "gustong gusto mo 'tong ngiti ko, 'di ba?" It was then his smirk appeared, "Yes, please smile often."

'It's time for revenge, haha! Ngumiti siya nang napakatamis, pero tila mali yata dahil parang naestatwa ang mga ito. Kaya biglang kumunot ang noo niya. "Do you know that you have a very beautiful smile?" seryosong wika ni Kenneth. "A smile that could make someone stop and just stare at you," dugtong ni Dominic. "A smile that could remove stress?" dagdag pa ni Kevin. Pakiramdam niya ay namula ang kanyang pisngi dahil sa mga narinig.

Alam kong kukuhanan niya ako ng litrato kaya mas lalo akong bumusangot para ma-turn off siyang ituloy ang plano niya. "Smile," pakiusap niya pero hindi ko magawang ngumiti. "Masakit panga ko," palusot ko. Ayaw ko nang pilit na ngiti kaya nagpalusot nalang ako. "Smile for me," pakiusap niya habang nakangiti. "Masakit nga ngipin ko," agad kong sabi. "I don't believe you."

We shared the snacks while chatting. Just like that, bumalik na ulit sa axis ang mundo ko. Everything's normal and I feel warm and fuzzy with just one smile. The dimple on his cheeks makes everything fine.

Parang sinasabi nun na may konti akong progress, na kahit papaano, may chance pa akong makabuo ng tiwala ulit sa kanya. At sa totoo lang, iyon ang dahilan kung bakit kahit anong pagod, kahit anong hassle, tuloy lang ako. Because that smile? Para sa akin, iyon na ang pinakamatamis na bagay na natatanggap ko sa ngayon. Napangiti ako mag-isa habang pinipikit ang mga mata. Kahit hindi pa full smile, kahit hindi pa acceptance… okay na muna ‘yon. Basta kasama siya, kahit sa simpleng lunch lang, sapat na.

"It taste good, parang luto ng Mommy mo" Napangiti ako "Pinag aralan ko talaga yung mga niluluto niya, masaya ako nagustuhan mo" "I like it" "Huh?" "I like it when you smile, mas lalo kang gumaganda" Uminit ang pisngi ko sa sinabi niya Di ko akalaing sasabihin niya yon "Sa...Salamat" Napangiti ako, mas lalo din naman siyang gumagwapo kapag mabait siya.

“Nakikiusap ka ba sa akin or nang-iinsulto?” He smiled—hindi iyong nang-aasar na smile at mas lalong hindi iyon smirk—and it made my heart go crazy and wild. Bahagyang umaliwalas din ang gwapo niyang mukha at natawa siya. “But I really think you’re a brat, though or am I wrong?”

Napakunot ang noo niya ng makita na naman ang berdeng sticky note at gaya kanina ay may nakasulat na naman doon. ['Always remember to smile. You may not know it, but someone might be dying to see that smile everyday. SMILE.'] His heart is now beating so fast and he don't even know why. Pero isa lang ang taong pumasok sa kanyang isipan. 'What's with the green sticky notes and the weird quotes ba?' Kanina ay inisip niya nalang na baka nagkamali lang ng taong pinagbigyan ng waitress pero ngayon ay naniniwala na siya na para sa kanya nga talaga iyon.

Pinaharap niya sa aming dalawa ang camera at inangat ito sa ere. "Smile!" nakangiti niyang saad bago iclick ang shutter. Sa unang kuha ay nakanganga pa ako, sa pangalawa ay nakasimangot na at sa pangtatlo at pang-apat ay nakangiti na ako. Aba dapat maganda ako no!. 'Di pwedeng siya lang ang maayos ang mukha.

“Umaga pa lang, nambobola na kayo, Papa. Nahihiya na tuloy ako. Kapag po talaga hindi pa kayo tumigil sa pambobola, tatakbo po talaga ako.” “Well, mabilis naman ang reflexes ko para pigilan ka, mahal ka. Isa pa, hindi naman kita binobola, I mean it. Mas maganda ka pa sa umaga. Sabi nga nila, ‘a smile is the best vitamin for the heart,'” sabi ni Damian habang pinagmamasdan ang repleksiyon nilang dalawa sa salamin ng bintana.