Smile Short Quotes Novels & Stories

"Maybe... because you don't look at me the way everyone else does." Habang nagmamaneho siya, hindi na ganoon ka-cold ang aura niya. Tumingin siya saglit sa akin at napansin kong medyo namumula ang pisngi ko. "You should smile more," bigla niyang sabi. "Hindi bagay sa'yo ang mukhang pagod palagi." "Wow, compliment ba 'yon? Or just another way of saying mukha akong zombie?" biro ko, pero may halong hiya.

Sabay bulong sa tainga niya. "Stop smiling at them," mahinang bulong nito sa tainga niya na klarong-klaro naman niyang narinig. Binibigyan niya kasi ng friendly smile ang bawat makakasalubong nila, mapababae man ito o lalaki. "Why? Bawal ba?" Kunot noong tanong niya sa lalaki. "Those smiles only belong for me," tipid na sagot nito.

Habang pinagmamasdan ko ang kanyang mga mata, bahagya akong ngumiti. A beautiful smile. A perfectly harmless smile. At doon ko siya tuluyang hinayaan. Mahulog sa sarili niyang laro. ***** LMCD22

mahina kong saad. Nailing siya at bumalik na naman sa dati ang mukha niya. She's beautiful when she smiles! Napasimangot ako dahil mukha na naman siyang kakatay ng tao. M*****a talaga! Kapag ganyan mas lalo akong naaakit! "Ang ganda mo kapag ngumingiti," bulalas ko. "You should smile more often," I added.

Puno ng tuwa at saya ang puso ko. "Okay, in three, two, one...smile!" I smiled at the camera. My happy family.

“Cute.” Her smile sharpened. “You should be careful.”

At feeling ni Krissy gumagaling na siya sa pagluto dahil sa walang kapagurang tulong na ginagawa niya sa chef ng resort. Hindi paman sila nag-uusap ni Calex ay masaya na siyang mapagsilbihan ang lalaki. Lalo na't kinakain naman nito ang mga pinapadala niyang pagkain na may kasama pang iba't-ibang mensahe kagaya na lamang ng, "Smile it makes you more handsome." "Eat well, pakabusog ka." "Take good care of yourself." At kung anu-anong klase pa ng mga mensahe na kadalasan may mga quotation pa.

From Stefan: Seen lang? Reply naman kahit smile lang haha! Napangiwi naman ako nang mabasa 'yon at hindi napigilang mapairap sa kawalan kaya naman nag-send na lang ako ng smiley emoji sa kaniya. Mag-off na sana ako ng phone kaya lang muli itong nag-vibrate dahil sa reply ni Stefan kaya naman napatigil ako sandali roon. From Stefan: You made my day, Eli. See you in a bit ;)

Nahuli ko itong nakatingin sa akin, pero imbes na mag-iwas ng tingin ay ngumiti pa ito na nagpabilis ng tibok ng puso ko. Pasimple kong kinuha ang cellphone ko at tiningnan ang sarili ko. Wala namang dumi, ah? "May dumi ba ako sa mukha?" I asked. "No. Don't worry." he said, "Then why are you looking at me?" I asked. "I just love seeing you happy. It's been a long time since I did not get to see your beautiful smile. Please, smile often, hon. I always want to see it."

And for some reason, that simple smile made her happy. “Uyy ngumiti ka...” “What’s so amusing about seeing me smile, Amara?” Sabi nito sabay bumalik sa dating masungit na mukha. “Wala, hindi ka kaya madalas na ngumiti, parang masyadong mahal ang tawa at ngiti mo, so I think seeing you smile even just a little is already a big achievement.” “Ngumiti rin naman ako kanina sa kusina, wala ka namang sinabi.”