Soft Spoken In Tagalog Novels & Stories

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Pinagalitan ko ang anak ko sa language namin at naiiyak na lang. "Pwede na ba siya pumasok, yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo. appaga dangsingwa daehwahaneun geos-eul bogo goelowohaji maseyo. appaga geuliwoyo. maj-ayo. yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo." tawag pansin ko sa mag-ama ko. (Speak english or a little tagalog, don't make your daddy suffer that he can talk you, you miss him, that's right, you should speak english or a little tagalog.)

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

Ano interesado kang gurang ka? "English speaking pala itong si Senyorito. Kaya ko bet to eh! Jowa means girlfriend, fubu, ka-ana-ana, ka-churvahan, ka-harotan. What ever you call it I am okay with that. You're single right? Would you mind if I ask for your number, Senyorito?" Ku! Apaka arte mo teh! Di naman bagay sayo. Kung i*****k ko kaya sa baga mo ang marr—

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.

Puny*wa talaga. "Ahem, paki tagalog Mr. I dunno who you are medyo b*bita kasi tong a**o na to eh, baka este di lang baka, di ka talaga naiintindihan nyan" singit ni Singkit. Mga puny*wa talaga ang mga hinay*pak na a**o eh no. Pwede naman ibulong na lang sakin kung ano pinagsasabi nung tao, kailangan talaga ipahiya pa ako. Mga a**o talaga.

paliwanag niyang wala namang kwenta. "Kaya ba pinagsabay mo kami? Kung na-bored ka sana ay nagsabi ka na lang ng totoo. Kahit masakit at least nagpakatotoo ka." Pinahid ko ang luha sa aking pisngi. Hindi niya lang ako sinaktan inapakan pa niya ang dignidad ko bilang isang babae.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

I couldn't be a part of this. But Zephaniah quickly held the back of my neck and pulled my face close to him. Sa bilis ng pangyayari ay nawala na ang lahat ng pagkakataon ko upang tumutol pa. "You'll forget this too." His whispered sofly. All my rational thoughts are screaming but my body didn't get to move, especially when his soft lips touched mine. -- (Zephaniah is pronounced as ze-fa-na-ya)