Solace In A Sentence Novels & Stories

Parang sa simpleng paghawak niya lang ay unti-unting humuhupa ang bagyong nagwawala sa loob ng isip ko. "Look at me, Solara." Agad akong napalingon sa kanya. Nagtama ang mga mata namin. Ang mga berdeng mata niyang ilang beses nang naging tahanan ng puso ko. "Whatever happens today, everything is going to be perfectly fine. We are in this together, remember?" Hindi ko napigilang mapalambot ang ekspresyon ko. Nakakainis talaga minsan.

Tumawa siya sa sinabi ko. They are talking about the wedding kaya hindi na kami napapansin ni Solace. "They are so excited about the wedding. Planning it early."Mahina ang boses ni Solace habang nag leaned pa sa akin ng kunti. Pinisil ko ang kanyang ilong dahil nalang naiinis siya. "Sila na ang bahala. My mother was a designer and your mother surely have a taste about fashion. Don't worry." She pouted."but I want also to choose."

“Still upset about what happened?” “Upset?” napatawa si Solenne ng mapait. “You mean the part where you ordered people killed? Or the part where I realized I’m living inside a fortress?” Hindi sumagot si Caelum. Sa halip, bahagya din siyang lumapit sa veranda at tumingala sa buwan. “You’re alive. That’s all that matters.” “Para sa’yo siguro,” mahinang tugon ni Solenne. “Pero para sa isang normal na tao, hindi gano’n kadaling kalimutan ang barilan sa mismong bakuran mo.”

Alam kong nahihirapan siya sa maraming dahilan kaya mas lalo akong nagbibigay sa kanya ng simpatya. Marami nang problema ng hinaharap ang daddy niya, mabuti na lamang at palaging nandiyan ang kanyang asawa upang suportahan siya. “It might be painful, but everything will be better,” bulong ko at ngumiti sa kanya. Naging mabilis lang ang pangyayari. Nabingi ako sa balitang… Bumalik na raw si Eliza Solene. My knees wobbled. Everything was just falling before I could even make it on top—before I could say how much I am into him.

Baling nito kay Zeus. Ngumiti naman ang loko. Siya naman ang napailing. Zeus' tying knots means breaking someone's fragile heart and it's fucking crazy. "We should celebrate and drink our ass out. We can have some girls too," animo demonyong sulsol ni Xerxes na tumabi sa kanya at umakbay pa. He removed Xerxes arm from his shoulder and gave him a disgusted look. "When are you gonna retire from being a pervert, Solace?"

Nang makaramdam ako ng pagkabagot at kumuha ako ng isang flashlight at nagsimulang mag ikot-ikot. Nasa kalagitnaan ako ng ginagawa kong iyon ng tumunog ang cellphone ko. Itinigil ko ang ginagawa ko para makita kung tungkol saan iyon. Agad na naningkit ang mga mata ko nang mabasa ko ang pangalan ni Solana sa screen. SOLANA: Whenever you feel sad, just tell me you needed my help and I will help you...with my mouth, body, soul and hole.

Na e-excite na aya ni Venice kay Hace. "Sure." Matamis ang ngiting sagot ni Hace dito pagkuwa'y tumakbo na sila sa dalampasigan at naghabulan. Nagsasabuyan ng tubig. Nakakainggit, Nakakaselos, Kahit alam kong panakip butas lang niya si Venice. Kasi hanggang ngayon ay si Solenn ang laman ng puso niya. Bahagya pa akong napasinghap ng halikan siya ni Venice sa labi.

“T-Talaga ba? Huhu nakakahiya! S-Sobra! Parang wala na akong mukhang maihaharap kay Vlad ngayon.” Napahagikhik naman si Eloise at mukhang kinikilig pa. “Hindi. Wala lang ‘yon sa pinsan ko for sure. Saka, wala namang ibang nakakita at nakakaalam bukod sa ‘kin so you’re safe.” Doon ay lalong lumakas ang kabog ng dibdib ni Solene. Yun na nga, e. May nakakita sa kanila. Dapat ba niya itong sabihin sa kaibigan niya? Bahala na.

tanging sagot ko habang nagpupunas ng luha. "Nasasaktan ako kapag nakikita kitang ganito. Nasasaktan ako kasi mahal kita, Val. Alam mo iyan. Nadudurog ako kapag nadudurog ka." "I'm sorry, Sol. Kung maturuan lang sana ang puso." humagolgol kong wika kay Solomon.

Kahit yata wala ako sa tabi niya ay masaya na siya, basta kasama ang babaeng iyon. Hindi kaya na-realize na ni Jazzer na hindi talaga niya ako gusto? Na hindi niya naman talaga ako kailangan. Baka nagkakamali lang siya ng nararamdaman. "Yiiieee." Bumungisngis si tita Solace. "Nasa taas si Jazzer!" Inginuso nito ang hagdan papunta sa ikalawang palapag. "Kararating lang niya, puntahan mo na lang sa taas." Sinundot-sutdot niya pa ang bewang ko at may halong panunukso ang tingin. Hindi ko maiwasang mapangiti, naalis agad ang lungkot ko.