Son-in-law Novels & Stories

“พอเลยค่ะ แก่ขนาดนี้แล้วจะแต่งอีกรอบทำไม อายเด็กๆ เขาบ้าง ลูกแต่งงานทั้งทีฉันเองก็อยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้ พวกเราทำถูกต้องแล้วใช่ไหมคะ” “ไม่รู้สิ แต่เชื่อผมเถอะว่าลูกเขยพวกเราเป็นคนดี เขาไม่มีทางหักหลังยัยน้ำแน่ แต่หากความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไปไม่รอด ผมจะดูแลลูกสา วเราเอง” เจ้าสัวนธีปลอบใจภรรยา ลูกสาวเพียงคนเดียวของเขาไม่สมควรถูกตราหน้าว่าผู้ชายทิ้งในวันแต่งงาน แม้การเริ่มต้นชีวิตครอบครัวของนิศาชลจะไม่ราบรื่นดังใจหวัง แต่ผู้เป็นพ่อคนนี้ยังยืนยันจะอยู่เคียงข้างลูกสาว

ไอติมเดินเข้าไปกอดน้องสาวอย่างรักใคร่ เอ่ยบอกย้ำเตือนสติน้องสาว การแต่งงานที่ทำให้เธอนั้นดีใจที่จะได้ใช้ชีวิตคู่แต่ก็รู้สึกหดหู่เช่นเดียวกันที่ต้องห่างครอบครัวที่เธอรักไป เพื่อการดำเนินชีิวิตในวันข้างหน้า "การแต่งงานในชีวิตจริงคือการเริ่มต้น หนูต้องอดทนและเข้าใจซึ่งกันและกัน เพราะ มันไม่เหมือนนิยายที่สุดท้ายแล้วการแต่งงานคือตอนจบที่สวยหรู พ่ออยากให้หนูครองสติในการดำเนินชีวิตวันข้างหน้า ตรองให้ดีคิดให้ถี่ถ้วนก่อนจะทำอะไร...เข้าใจไหมลูก?" พ่อเจกล่าวสั่งสอนอย่างคนอาบน้ำร้อนมาก่อน บอกลูกสาวด้วยความรักและหวังดี มืออุ่นของพ่อลูบหัวลูกสาวคนโตแผ่วเบารักใคร่

มู่หรงซานปรายตามองหลี่อิน ก่อนจะสะบัดแขนออกและขยับหนีนาง ก่อนจะเอ่ย "เจ้าเป็นน้องสาวของภรรยาข้า คงไม่ต้องให้ข้าสั่งสอนกระมังว่าต้องปฏิบัติตัวเช่นไร"

นิ่มอนงค์ทนไม่ไหวจริงๆ เมื่อก่อนเขาต้องเอาใจดูแลเทคแคร์เธอนี่นา “เลิกเอาแต่ใจได้แล้ว พี่ไม่ใช่สามีเธออีกแล้วนิ่มอนงค์ อ้อ... ถ้าจะแต่งงานใหม่ ตามสบายเลยนะ แต่หนูพิมพ์ต้องอยู่กับพี่ ลูกสาวไปอยู่กับแม่ที่คิดจะหาสามีใหม่อยู่ตลอดเวลา

ซิงเยียนบอกพลางตบไหล่อี้ฟานเบา “เธอดูมีความสุขจังนะที่ฉันจะแต่งงาน” “ก็ต้องมีความสุขสิ เพื่อนรักจะแต่งงานกับน้องสาวที่น่ารักของฉันทั้งทีฉันจะไม่มีความสุขได้ยังไง” “ทั้งๆที่เธอก็รู้ว่าฉันชอบเธอนี้นะ”

มารดาของวนิดาไม่ได้มาตามลำพังแต่พาสามีมาด้วย เมื่อสบโอกาสจึงร้องหาความรับผิดชอบที่มันจะออกดอกออกผลเป็นเงินกองโต “แกจะรับผิดชอบยังไง แกต้องจ่ายค่าสินสอดมา”

อังกูรหันมาต่อว่าภรรยา “ช่วยสรุปให้แสงหน่อยสิคะคุณพ่อว่าจะเอายังไง แสงพาคนของแสงกลับได้หรือยัง ไอ้ที่ให้กินยำตีนจนเละขนาดนี้น่าจะเพียงพอ หรือถ้าจะเอาให้พอใจ จะให้พี่สินรับผิดชอบให้ถูกต้อง แต่งงานซะให้สิ้นเรื่องก็ได้ค่ะ” แสงฉายบอกแบบแมนๆ เลย

สามี(19) ((ทำเป็นใกล้ชิดสนิทสนมกับลูกสาวเจ้านาย ใฝ่สูงอยากได้พ่อหรือเปล่านะ)) ((นั่นสิแก))

“รบกวนอะไรกัน ข้าเต็มใจ อีกอย่าง ในฐานะที่ข้าเป็นเจ้าของร้าน ข้าถือว่าการดูแลสวัสดิภาพของลูกจ้างคนสำคัญที่ข้าหมายตาไว้เป็นภรรยา คือหน้าที่อันดับหนึ่ง” ซูฉีพยายามขยับตัวออกห่างด้วยความขัดเขินแต่ก็หนีไปไหนไม่ได้ “ใครเป็นภรรยาท่าน อย่าพูดจาเลอะเทอะนะเจ้าคะ”

ยอนมินลุกขึ้นยืนแล้วยกมือไหว้ สีหน้ามีรอยยิ้มแห่งสุขกับสิ่งที่ได้เรียนรู้และรับฟังจากผู้ใหญ่ทั้งสอง "ดูแลกันดี ๆ ล่ะ...แต่ต้องปวดหัวหน่อยนะที่คบลูกสาวพ่อ ฮ่าฮ่าฮ่า...เราไปกินข้าวกันดีกว่าเนอะที่รัก..." พ่อเจละกอดจากลูกสาว และกล่าวออกไปอย่างเย้าแหย่และปล่อยเสียงหัวเราะร่าชอ บใจ เลี่ยงตัวจากลูกสาวแล้วเดินไปกอดไหล่ผู้เป็นภรรยาพาเดินออกจากห้องไป (วันนี้ที่รักทำอะไรให้สามีกินนะ)