Sorrow In Tagalog Novels & Stories

Past memories nila. Suddenly, Paula felt a pang of sorrow. Isang masakit na sakit ang bumalot sa kanyang puso. Hindi maipaliwanag na paghihirap na agad bumalot sa kanyang buong katawan. Hindi na siya makagalaw at hindi na rin makalakad. Napilitan siyang mapaupo habang yakap ang sarili. Ang malamig na kalye, ang basang simento ng kalsada sa bawat sulok, at ang babaeng naghihirap ay naging tanawin sa gilid ng kalsada. Her heavy breathing, like that of a wounded beast. Paula's hot tears continued to fall, until she wept uncontrollably, her heart now breaking into pieces. All traces of romance vanished; only Paula’s regret remained. Ito lang ang natira sa katawan niya.

halos bulong na tawag ko "I'm sorry...I know how terrible the things I did to your daughter, and I understand what's your coming from.. I hurt her,not just physical but also emotional..And im very sorry for that..Pinagsisihan ko lahat ng ginawa ko..lahat ng pananakit,lahat ng sakit na naranasan niya dahil saakin-pinagsisihan ko yun,at pagsisisihan ko habangbuhay" "Sorry is not enough,I know.. but I will forever ask that"

Dalawang araw na kasi siya sa tabing ilog at nangangamoy na. I'm sorry gorang nadamay kapa tuloy sorry kong dahil sa akin namatay ka sorry. I'm sorry 'di ko nagawang iligtas ka I'm sorry gorang. Ma'am tama na po yan kailangan na nating umalis.

Ako sana ang magliligpit ng mga iyon pero hanggat maaariay ayaw konb yumuko. As I sat alone, munching on kakanin and watching the Taiwanese movie "Man in Love," tears welled up in my eyes. The story's depth and the characters' emotions struck a chord with me, resonating deeply with my own experiences and struggles. Scene after scene, I found myself overwhelmed by a wave of emotions, tears streaming down my cheeks uncontrollably. Grabe sobrang tagos sa puso ang kwento ng movie na ito, marami kang matututunan na aral.

“That’s fast though. Hey, Where are you—” “SHIT! THAT—SHIT! No!” “It can’t be. . . shit! That—” “OH, GOSH! ANO’NG ginawa ko? Shit! I’m sorry, please, help her. I’m sorry. Damn this feelings,” bulong niyang kumakaripas ng takbo kasabay ang paghagolgol. “I’m Sorry—Damn this feeling!”

sigaw ni Trisha sa matandang babaeng biglang pumasok sa silid niya. “Ay I’m sorry po, so very very so many very sorry. me nabigla me I'm shocking shocking ” hinging paumanhin ni Trisha ng mahimasmasan sa pagkagulat. “Oh, you're shocked. Is that how to say shocked in Filipino?” Tumawa ito.

Saad ko rito na hindi ko na napigilan na tumulo ang aking luha. "I'm sorry...." tanging saad ni Cayden sa akin. Mas lalo lang akong nasaktan. Para saan ba ang sorry na yun? Sorry dahil wala na akong silbe? Sorry because I will end up like this? Sorry kasi hindi na ako yung mahal niya? Anak ng, hoooooo! Ang sakit! Kaya pala nagiging kontrabida yung mga nasasaktan eh kasi sobrang sakit nga naman pala talaga!

Nakaka pagod nang umiyak ng umiyak. When I'm sad, I cry. When I'm hurt, I cry. When I'm in pain, I cry. When I miss my son, I cry. When I'm angry, I cry. When I'm happy, I cry aswell. Every emotion is associated with tears. Nakaka sawa. Nakaka pagod.

tanong ko rito kaya ngumiti ito ng malawak "Malungkot kasi nawala ka" malungkot na wika nito sa akin kaya nakaramdam ako ng guilty dahil sa ginawa ko noon "Sorry kasi naging makasarili ako at hindi ko man lang naisip ang mararamdaman ninyo kapag nawala ako" paghingi ko ng tawad dito pero agad itong umiling sa akin

Niyakap siya ni Rigor, “I’m sorry. . .” “I’m sorry,” aniyang napangisi, “Ilang beses mo ba ‘yang binanggit sa kin ngayong araw na ito, ha? Sorry dahil pangit ako? Or sorry dahil nagi-guilty ka sa mga masasakit na salitang nasabi mo? Or nag-so-sorry ka dahil pnagsisihan mong kinopya moa ng mukha ko sa dati mong asawa?”