Sorrow In Tagalog Novels & Stories

Kahit ano pa’ng gawin nitong pagsinghap ay tiyak na malulunod pa rin ito sa sakit. Umubo ito nang umubo hanggang sa bumagsak na lamang ang mga palad nitong nababalutan ng sariling dugo sa malamig na piso. [ pisó - floor ] Tuwang-tuwa siya sa kanyang mga nakikita. Nakatirik ang mga mata ng babaeng wala nang buhay sa sahig. Nilapitan niya ang katawan nito; hanggang ngayo’y hindi pa rin siya nakukuntento.

Malungkot ba 'to? "Ikinakahiya niya ba na naka-relasyon niya ako dati?" Now, I can feel sadness between his words. Ayos ka lang, gorl?

VALERIA FUENTES POV "Sorry po, pero, wala po akong maalala." mahina kong bigkas sa matandang babae na nasa harapan ko. Napansin kong malungkot naman itong ngumiti sa harapan ko "Kahit na wala kang maalala, masaya pa rin ako na makita ka ulit, Senyorita. Huwag kang mag-aalala----

biglang sabi niya “Sorry? Para saan?” Takang tanong nito “K- kasi pinag isipan kita ng masama kuya. Sorry talaga ang sama kong kapatid.” Wika niyang halos pigain ang kanyang mga mata nang sa ganon ay may lumabas na kahit konting luha para kaawaan siya nito “Pinag isipan ng masama? Pwede bang ipaliwanag mo nga ng maayos sumasakit ang ulo ko sayo ehh.”

tawag ko rito. Nakita ko itong tumatakbo papalapit sa akin. Nakangiti ko syang pinapanood but my smile faded when I saw his face. He looked sad. Sinalubong ako agad nito ng yakap. I hugged him back and I felt his shoulder move and my cloth got wet by his tears. He's crying. "What's wrong? Why are you crying?" alalang tanong ko. "I'm sorry mama" umiiyak na saad nito. My heart felt heavy when I heard his sad voice.

Sobrang luhaan na sambit ni Ley at nakayakap ng mahigpit kay Aux na tuloy-tuloy na rin ang luha. "Hmmmm sob....sobrang na-miss kita...I am sorry if pakiramdam mo nawala ako...I am sorry...hmmmm sob*sob*hmmmm...I am sorry...mahal na mahal kita...mahal na mahal kita...hmmmm you are always worth it to...kahit buhay ko isusuko ko mahal ko...hmmm I am sorry for hurting you so much...sa mga panahon na hindi kita naaalala, when I choose to hurt you kasi hindi man lang kita maala-ala...hmmmmm I am sorry..."

Grief Ang pagdadalamhati ay parang alon sa dagat. Minsan banayad at rumaragasa. Maaari kang malunod sa sakit, ngunit sa paglipas ng panahon, matututunan mong lumangoy kasabay nito. 👨‍⚕️HIDEO ADONIS Paris, France

Garalgal niyang tugon. [“Oh my god! Tam, I'm sorry...”] Nagpakawala ito ng malalim na hininga. [“Nag-alala ako sa'yo ng makita ko ang balita! Kamusta ka ah? Gusto mo bang puntahan kita? Tam, sorry... Sorry, talaga!”]

umiiyak na hiling niya rito. Nakita niyang namasa rin ang mga mata ni Xyrius. Sari-saring emosyon ang dumaan sa mga mata nito bago ito yumuko at sumubsob sa kandungan niya. Umalog ang mga balikat ni Xyrius. Narinig niya na lang pag-iyak nito na parang bata. "I'm sorry, doll... I'm sorry..." paulit-ulit na sinasabi iyon ni Xyrius habang walang tigil ang pagpatak ng mga luha nito.

Para bang puno ng misteryo. "Nagkakamali ka, Sandro. Malaki ang kinalaman ng dalawa kung bakit naging tayo," sagot ko. May namumuo nang luha sa mga mata niya. Kung gaano siya nasasaktan sa mga sinasabi ko ay ganoon naman ako kasabik na magpakatotoo. "Kung hindi dahil kay Daddy at sa business . . . malamang na walang tayo, tandaan mo 'yan!" Umiling siya. I could see the ghost of pity and sadness in his eyes no matter how he denied it. "You're just mad about what happened to your father. Clouded lang ang utak mo ngayon because you're mourning about what happened."