Sorrow In Tagalog Novels & Stories

Tumango na lang ako at naupo nang ‘di kalayuan sa kanya. “I will go straight to the point. I’m really, really sorry, Althea,” emosyonal na wika niya, at may nagbabadyang mga luha. Parang piniga ang puso ko nang marinig ang sabi niya. Kakaiba talaga ang pakiramdam kapag narinig mo ang sorry na matagal mong hinintay—it’s bittersweet.

sabi ko "I love you too. Sorry mesaiyah ha. Sorry.""Ate terra said and her tears fell down. "Ate bakit? Bakit ka nagsosorry?" I asked. Pinunasan niya ang kanyang luha at hinawakan ang kamay ko. "Ano man ang mangyari satin, lalong-lalo na sayo. Maging handa ka ha? Sige. Pumasok kana baka malate ka pa." "Okay ka lang ba, ate?" tanong ko.

"Shhhh apo stop crying hindi makabubuti sa inyo ng apo ko yan." "I'm sorry." hirap akong bumanggit ng mga salita dahil sa tindi ng emosyon na nararamdaman. "Hindi mo kailangan mag-sorry. Kahit anong mangyari nandito kami ng lolo mo. Aalagaan ka namin sa lahat ng oras. Hindi ka namin pipilitin ngayon ngunit hihintayin namin ng lolo mo na ikaw mismo ang magpaliwanag sa amin."

Punong puno na ng luha ang buo niyang mukha dahil sa kaka-iyak "Sshhh....D-don't cry B-batang Baliw, If i die today wala akong pagsisisihan, G-gusto ko lang malaman mo na hanggang ngayon M-mahal pa rin k-kita. Akala ko noon nawala na talaga ang pagmamahal ko sayo but i was wrong Hindi 'yon nawala kahit Kailan, Dahil habang tumatagal mas lalo pa 'yong lumalala..." Sambit ko tsaka suminghal ng hangin dahil kina-kapos na ako ng hininga “I w-want to be w-with you, but i think it's already too late. S-so i-in my n-next L-life i W-want to b-be w-with y-you F-forever, I-i Love y-you K-kalem... A-and I'm sorry e-everyone." Hinabol ko ang aking pag-hinga habang patuloy sa pag-dilim ang paningin ko.

It was painful but I guess death is a part of life. Tumayo ako at ngumiti. "Ma, Pa, anak ko. Kung nasaan man kayo ngayon sana masaya kayo. Masakit man para sa akin na wala na kayo, pero napagtanto ko na may rason ang pagkawala ninyo. At simula ngayon ay tatanggapin ko na po talaga na wala na kayo, but your memories will remain forever. I promise I will be stronger this time."

Mahina at malungkot nitong sabi, "Madalas niya kasi akong kinakantahan lalo na kapag malungkot." Ay talaga?? Miss mo ako? Pano ko ba sasabihin sayo???? Hello, John Carlo Laporre aka Four ako to si Crista Segovia aka CrystaLheart. Yung clanmate mong dead na dead sayooo xD pero pasensya na, di pwedeng sabihin... Mapapahamak ako "Dapat lage kang masaya." Wika ko at muli siyang tumingin sa akin, "Malulungkot talaga si Crista kapag nakita ka niyang malungkot."

Hindi niya na kailangan pang magtanong kung sino ang may-ari ng van na ‘yon. “I only said I don’t want to talk to you,” he whispered. “I didn’t ask you to leave me.” For the very first time in his life, he felt this kind of heartache. This must how they felt when they said they’re ‘heartbroken’. Literal na parang kinakatay ang puso mo sa sakit. Yung tipong hirap kang lumunok dahil may kung anong bumabara sa lalamunan mo dahil sa kakapigil ng luha.

sabi ko " I know the meaning but I dont know the feeling." Likewise. I don't know what Life is. I can see it but I don't think that applies to me as well. " Hmm life? In my perception life is everything you see. That guy over there. That tree . Life contains Happiness , sadness, pain, anger, humiliation, jealousy, vain, poverty , disaster etc no need to specify." Yan ang tanging sagot ko. I took the advantage of being a consistent general whenever I say something so unsure. " This world is really so cruel these days." sabi nya

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

sabi naman ni Ember matapos ang yakapan nila ni ng lalaking minamahal. “I’m so sorry my dear. Ako ang pinaka puno’t dulo ng lahat ng ito. Kung hindi kita pinilit na maipakasal kahit na kanino ay hindi kayo magkakaroon ng hindi pagkakaintindihan ni Harry at hindi mo rin magagawang umalis,” ang mahabang sabi ng matandang Ferguson bago niyapos ang nag-iisang anak.