Sorrows Novels & Stories

Kinagat nya ang labi nya at nag-angat ng tingin saakin. "I'm sorry..." "Sorry?" Nagtaas ako ng isang kilay. He's apologizing for what he had done? Tingin nya ba ay mababawi ng 'sorry' nya ang sakit na nararamdaman ko ngayon? "Why are you saying sorry, Storm? Isn't this what you want? Ang saktan ako? Ang gantihan ako dahil sa ginawa ko? Then congratulations! You succeeded. Sobra akong nasaktan. So tell me, why are you crying, kneeling down and saying sorry? Hindi ba dapat ay masaya ka dahil nagtagumpay ka sa plano mo? Hindi ba dapat ay natutuwa ka dahil nasaktan mo ako?"

Naka-move on na nga ako sa ginawa niya e. Dapat inisip niya muna na posibleng mangyari ang lahat ng ito bago niya ako iniwan noon. Tapos ngayon magso-sorry siya? Bakit, maibabalik ba ng sorry niya ang nararamdaman ko sa kaniya? Mai-aalis ba ng sorry niya ang mga sakit na pinag-daanan ko ng nagdaang-taon? At mapapawi ba ng sorry niya ang sugat na nandito sa puso magpa-hanggang ngayon? Hindi naman. Humilom na ang sugat sa puso ko, pero muli na namang nag-dugo nang makita ulit siya.

"I'm... sorry." ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>

patuloy pa nito. Hawak pa rin nito ang kanyang mukha habang siya ay patuloy sa pag-iyak. Ayaw pa rin tumigil ng pagtulo ng luha mula sa kanyang mga mata. “And I am so sorry if I didn’t recognize you. I am really sorry Kenna…” puno ng panghihinayang at pagsisisi na usal nito sa kaniya. “I am so sorry…”

Kaso I never really wore the one he gave me. After saying it, lumiwanag na ulit ang mukha ni Sir and smiled at me. Shocks. I hate to see him sad. I should just really wear it. Wala naman sigurong nakakaalam na bigay niya 'yon. When we heard someone approaching the room ay agad nang tumayo si Sir Troy and sat in front. Why does it feel like we're doing something wrong? -

saad ko pa. Tumahimik na ako at nagconcentrate na lang sa pinapanuod. Ilang beses ko na itong nakita pero hindi ako nagsasawang panuorin ito. The song is about the person you love who can't see you and his/her attention was is someone who can't give back what he/she feels. Masakit at malungkot yung song at hindi ko alam kung bakit feeling ko nakakarelate ako sa kanta eh wala naman akong nagugustohan. I maybe have a crush on Zero but that's just it. Humahanga lang ako sa kanya, don't have any deeper feelings. Kung hindi naman sa kanya wala naman akong ibang nagugustohan dahil busy ako sa school to entertain others. Though may mga nagkakagusto sa akin at nagpapakita ng motibo but I ignore them

“G-Gusto mo umiyak din ako? Hindi ako magaling d'un… sorry…" Pinahid ko ang mga luha ko at saka siya tiningnan. Ang kaninang nagsusungit niyang ekspresyon ay napalitan na ng matinding pag-aalala ngayon. "Sorry kung may kasalanan man ako sa'yo… hindi ko alam, basta sorry…” Mariin kong kinagat ang labi ko at muling pinahid ang lumabas na namang luha mula sa mata ko. “Sorry din… Sorry din kasi—"

Kotang kotang na ako sa disappointment. Una sa Daddy ko, ikalawa kay Hugo. Ngayon siya. Ngayon ko naramdaman ang labis na pagod. Pagod na intindihin yung mga taong nakapaligid sa'kin. I only gained disappointments ang pain. Tapos dadagdagan niya 'yung dissapointement ko? Tang ina! Sipain ko kaya siya!? "I-im sorry," he said.

Pag-iyak Ko nang Walang Tunog Pagharap ko sa pader ng kama, hindi ko mapigilang pumikit nang mahigpit. Tears slipped slowly. Hindi ko gustong marinig niya. Hindi ko gustong maramdaman niyang mas komplikado pa ako kaysa sa inaakala ko. Pero totoo. I’m hurting. I’m scared. I’m confused. At sa gulong ito… si Liam ang nadadamay. “Sorry… sorry…” paulit-ulit sa isip ko. Pero hindi ko masabi out loud. Hindi ko kayang harapin na baka isipin niyang hindi ko siya mahal.

Biglang isinubsob ni Zacharias ang mukha sa kanyang dibd ib at mas humigpit ang pagkakayakap sa kanya. “Jil, I’m sorry. I’m really s-sorry. Alam ko na ang lahat. Alam ko na kung bakit nakipaghiwalay ka sa akin noon. Hurt me! Saktan mo ako para makabawi ka man lang sa lahat ng paghihirap mo. Jil, I’m sorry. I’m really sorry.”